“Εφυγε” σήμερα απ τη ζωή ο σπουδαίος χορογράφος Δημήτρης Ιβάνωφ
Τη δυσάρεστη είδηση γνωστοποίησε η Δραματική Σχολή Τράγκα μέσω της σελίδας της στο Facebook, εκφράζοντας τα θερμά της συλλυπητήρια στους οικείους του και στους συνεργάτες του.
«Σήμερα αποχαιρετούμε έναν σπουδαίο άνθρωπο της Τέχνης και έναν από τους σημαντικότερους δασκάλους που πέρασαν ποτέ από τη Δραματική Σχολή μας.
Κειμενο από το ΣΚΗΝΗΣ & ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΠΟΝΤΕΣ Μάρω Μπουρδάκου
Ο Δημήτρης Ιβάνωφ δεν υπήρξε απλώς καθηγητής
Υπήρξε ένας πυλώνας της Σχολής, ένα στήριγμα για γενιές σπουδαστών και ένας ακούραστος εργάτης του ελληνικού χορού και του μουσικού Θεάτρου.
Με μια διαδρομή που ξεκίνησε από την Εθνική Λυρική Σκηνή και εκτείνεται σε θέατρα, βαριετέ, μουσικές σκηνές, τηλεόραση, κινηματογράφο και μεγάλα παιδικά μιούζικαλ, ο Δημήτρης Ιβάνωφ σημάδεψε όσο λίγοι την ιστορία του ελληνικού χορού. Χορογράφησε αμέτρητες επιθεωρήσεις, συνεργάστηκε με κορυφαίους ηθοποιούς και δημιουργούς, ταξίδεψε το έργο του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και υπήρξε ζωντανό κομμάτι της άγραφης ιστορίας του Λαϊκού Μουσικού Θεάτρου.
Για την ΕΡΤ δημιούργησε το εμβληματικό «Τα φώτα της ράμπας δε σβήνουν ποτέ», μια δουλειά που θεωρείται σήμερα πολύτιμο θεατρολογικό τεκμήριο.
Για εμάς όμως, πέρα από το τεράστιο καλλιτεχνικό του αποτύπωμα, ο Δημήτρης Ιβάνωφ υπήρξε κάτι ακόμη πιο σπάνιο. Ένας άνθρωπος με γενναιόδωρη καρδιά. Με σεμνότητα, χιούμορ, μνήμη και αγάπη για την Τέχνη, αγκάλιαζε τους νέους ηθοποιούς, μοιραζόταν απλόχερα τη γνώση και την εμπειρία του και μας δίδασκε ότι ο χορός, όπως και το θέατρο, είναι πάνω απ’ όλα ψυχή.
Η Σχολή μας οφείλει σε εκείνον ένα μεγάλο μέρος της δικής της ιστορίας.
Διέθεσε το πολύτιμο βεστιάριό του, δεκάδες παραδοσιακά κουστούμια και κοστούμια θρύλων του μουσικού θεάτρου, καθώς και ολόκληρο το προσωπικό του αρχείο, για να δημιουργηθεί το Θεατρικό Μουσείο της Σχολής μας. Μας εμπιστεύτηκε χρόνια ζωής, μνήμες, παραστάσεις, υλικό ανεκτίμητης αξίας. Χάρη σε αυτόν διασώθηκε ένα κομμάτι του ελληνικού θεάτρου που αλλιώς θα είχε χαθεί.
Οι συνεργάτες του τον περιγράφουν ως έναν άνθρωπο που σεβόταν την εποχή, αγαπούσε βαθιά τους καλλιτέχνες και τίμησε τη γενιά του, αλλά και όλους όσοι προηγήθηκαν. Ένας άνθρωπος που κέρδισε την εμπιστοσύνη των «ιερών τεράτων» του παλιού θεάτρου, που άκουσε τις ιστορίες τους και τις πέρασε στις επόμενες γενιές.
Σήμερα, αποχαιρετούμε έναν Δάσκαλο που τίμησε τη σκηνή, την παράδοση, το μουσικό θέατρο και πάνω απ’ όλα τον άνθρωπο. Η παρουσία του, η αγάπη του για τη σχολή και το έργο του θα μείνουν για πάντα ζωντανά. Εμείς θα συνεχίσουμε να περπατάμε στο μονοπάτι που άφησε.
Καλό ταξίδι, αγαπημένε μας Δημήτρη Ιβάνωφ. Σας ευχαριστούμε για όλα!».
Ο Δημήτρης Ιβάνωφ, χορευτής, χορογράφος και καθηγητής μπαλέτου, γεννήθηκε στον Πειραιά, από γονείς που ήρθαν από χαμένες πατρίδες του βορρά. Επηρεασμένος από την θεία του, Σίβα Καβάλιοβνα, που υπήρξε χορεύτρια στο θέατρο Μαρίνσκι, στην Αγία Πετρούπολη και μαγεμένος από τα μιούζικαλ εποχής που έβλεπε στο σινεμά μαζί της, αποφασίζει, σε πολύ μικρή ηλικία, ν’ αφιερώσει την ζωή του στον χορό.
Το 1951 ξεκινά κλασικές σπουδές στο παιδικό μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Μετά από τριετή μαθητεία στη Λυρική Σκηνή κι έχοντας αποκτήσει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος χορευτού, συνεχίζει τις σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο, απ’ όπου αποκτά με άριστα το δίπλωμα καθηγητή μπαλέτου. Από το Ελληνικό Ωδείο αποφοιτά με άριστα το 1972, ενώ για ένα χρόνο ακόμα φοιτά και στη Σχολή Ζουρούδη, απ’ όπου αποκτά δίπλωμα το 1973.
Το θέατρο ‘’ Ολύμπια ‘’ θα σταθεί η αρχή της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του Δημήτρη Ιβάνωφ. Εκεί, εν έτη 1955-1956, θα εμφανιστεί ως χορευτής στο έργο ‘’ Έξω οι Άγγλοι ‘’ των Κώστα Νικολαίδη και Ναπολέοντα Ελευθερίου, σε μουσική Ιωσήφ Ριτσιάρδη, μαζί με τον θίασο Κούλη Στολίγκα και δίπλα στην Ελένη Προκοπίου. Με τους κονφερασιέ: Γιώργο οικονομίδη, Φίλωνα Αρία, Ορέστη Λάσκο, Όμηρο Αθηναίο, Ίκαρο, Νίκο Σιμονοβίκη, Λάμπρο Ζούνη..Με σπουδαίους σκηνοθέτες και χορογράφους, όπως ο Απόλλων Γαβριηλίδης και ο Νίκος Κωνσταντινίδης. Με αξεπέραστους μουσικούς, όπως ο Ιωσήφ Ριτσιάρδης, ο Μενέλαος Θεοφανίδης, ο Γιώργος Μουζάκης, ο Γιώργος Κατσαρός, ο Γιώργος Μυρογιάννης κ.α. Με επιδέξιους ράφτες θεατρικών κουστουμιών, όπως ο Γιώργος Κουδούνης, ο Γιώργος Σκαλιντό, ο Αντουάν, η Ελένη Μανέλλη κι ο Γιώργος Μαυρομάτης.
Χορογραφεί νούμερα των : Αλέκου Σακελλαρίου, της τριάδος Ασημακόπουλου – Σπυροπούλου – Παπαδούκα, του Γεώργιου Θίσβιου, του Κώστα Πρετεντέρη, των Τραιφόρου – Βασιλειάδη και πολλών άλλων.
Την δεκαετία του 1960, συνεχίζει να χορογραφεί νούμερα για τις επιθεωρήσεις της εποχής, αποκτώντας σταδιακά συστηματική παρουσία στο δυναμικό μεγάλων και πετυχημένων μουσικών θιάσων.Λυκιαρδόπουλου ‘
Ο Δημήτρης Ιβάνωφ δίνει το χορογραφικό του στίγμα και στον ελληνικό κινηματογράφο : στην ταινία ‘’Το κορίτσι της Μάνης’’ με την Άντζελα Γκερέκου και με τη μουσική του Αντώνη Αντωνίου.
Σε σήριαλ για την ελληνική κρατική τηλεόραση : ‘’Αρραβωνιάσματα’’ του Δημήτρη Μπόγρη, ‘’Χατζηεμμανουήλ’’ σε σκηνοθεσία Σμαραγδή, με τον Μόρτζου, την Κ. Δανδουλάκη και τον Τ. Κατρανίδη, και ‘’Συνταγματάρχης Λιάπκιν’’ με τον Πέτρο Φυσσούν, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη. Σε εκπομπές : παιδικές εκπομπές με την κόρη της Θείας Λένας, Λήδα Κροντηρά, στις εκπομπές ‘’Χριστούγεννα με το χτες’’, ‘’Μπάτερφλάυ του πολέμου’’, ‘’Τα διεθνή καμπαρέ’’ και τα περίφημα ‘’Γυαλί καφενέ’’ και ‘’Τα φώτα της ράμπας δεν σβήνουν ποτέ”