Στην καρδιά της ελληνικής μυθολογίας υπάρχουν ήρωες, μεταμορφώσεις, θεοί με εκδίκηση και παθιασμένοι έρωτες
Όμως, πίσω από κάθε ιστορία, κινούνται σιωπηλά τρεις μυστηριώδεις δυνάμεις. Οι Μοίρες, με εξουσία ακόμα μεγαλύτερη από τους θεούς, ορίζουν το πεπρωμένο κάθε θνητού και αθανάτου.
Απο το arxaiaellinika.gr
Πολλοί σήμερα γνωρίζουν τις Μοίρες μέσα από την ταινία Hercules της Disney. Εκεί, όμως, συνδυάζονται με τις Γραίες, τις τρεις αδελφές με το ένα μάτι. Στην πραγματική μυθολογία, οι Μοίρες κρατούν τα μέλη τους και κυριαρχούν στη ζωή και το θάνατο. Το όνομά τους, Μοίρες ή Moirai, σημαίνει μερίδιο ή μοίρα, δηλαδή το κομμάτι που αντιστοιχεί στον καθένα.
Οι Μοίρες ήταν κόρες της Νύκτας, της πανάρχαιας θεάς του σκότους, χωρίς πατέρα
Η Νύξ γέννησε έννοιες όπως ο Θάνατος, το Πεπρωμένο, ο Ύπνος και τα Όνειρα. Όμως, οι τρεις Μοίρες ήταν οι πιο δυνατές. Κάθε μέρα έγνεθαν το νήμα της ζωής κάθε ανθρώπου. Η Κλωθώ το έγνεθε, η Λάχεσις μετρούσε το μήκος του, και η Άτροπος το έκοβε, σηματοδοτώντας το τέλος.
Ο Αριστοτέλης φαντάστηκε την Κλωθώ να γνέθει το παρόν, τη Λάχεσις να ορίζει το μέλλον και την Άτροπο να κυβερνά το παρελθόν. Σε άλλες απεικονίσεις, οι Μοίρες εμφανίζονται ως τρεις γυναίκες σε διαφορετικές ηλικίες: νεότητα, μέση ηλικία και γηρατειά.
Οι Μοίρες δεν αλλάζουν εύκολα γνώμη. Μόνο μια φορά ο Απόλλωνας τις μέθυσε και άλλαξαν μια απόφαση. Συνήθως, όμως, κανείς – ούτε άνθρωπος ούτε θεός – δεν μπορεί να τις επηρεάσει.
Σπανίως εμφανίζονται ανοιχτά στη μυθολογία
Στην ιστορία του Μελέαγρου, εμφανίζονται στη μητέρα του και της αποκαλύπτουν πως ο γιος της θα ζήσει όσο κρατάει ένα συγκεκριμένο κούτσουρο. Η μητέρα του σώζει το κούτσουρο, αλλά όταν ο Μελέαγρος σκοτώνει τον αδελφό της, το ρίχνει στη φωτιά, οδηγώντας τον στο θάνατο.
Συχνά, οι ήρωες προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μοίρα τους. Στην ιστορία του Οιδίποδα, τόσο ο πατέρας του όσο και ο ίδιος προσπαθούν να αποφύγουν το προφητικό τέλος τους, αλλά τελικά το πεπρωμένο πραγματοποιείται. Ακόμα κι όταν δεν εμφανίζονται, οι Μοίρες κινούν τα νήματα.
Οι ήρωες παλεύουν με τις επιλογές τους
Ο Αχιλλέας γνωρίζει ότι έχει δύο μονοπάτια: να ζήσει άγνωστος ή να πεθάνει δοξασμένος. Η μοίρα περιορίζει τις επιλογές, αλλά αφήνει μικρά περιθώρια ελεύθερης βούλησης.
Ακόμα και οι θεοί, όπως ο Δίας, σέβονται τις αποφάσεις των Μοιρών. Σε στιγμές κρίσης, ο Δίας συμβουλεύεται μια ζυγαριά, συμβολίζοντας πως κάποια δύναμη είναι ανώτερη από αυτόν. Οι Μοίρες αποφασίζουν ακόμα και για τους θεούς.
Στην αρπαγή της Περσεφόνης, οι Μοίρες αποφασίζουν συμβιβασμό:
για κάθε ρόδι που έφαγε στον Άδη, περνά και έναν μήνα εκεί. Έτσι εξηγείται η εναλλαγή των εποχών.
Παρόμοιες μορφές υπάρχουν σε άλλους πολιτισμούς. Στη σκανδιναβική παράδοση, οι Νόρνες γράφουν τις μοίρες των ανθρώπων. Στην Αλβανία, οι Μοίρες εμφανίζονται ως γυναικείες μορφές που γράφουν το πεπρωμένο των μωρών. Στην Κορέα, η θεά Kameunjangagi καθορίζει τη μοίρα.
Οι Μοίρες λατρεύονταν στην αρχαία Ελλάδα. Υπήρχαν ιερά και θυσίες, ενώ οι Σικυώνιοι θυσίαζαν μαύρα πρόβατα προς τιμήν τους. Αν και φέρνουν σκέψεις για το αναπόφευκτο τέλος, προσφέρουν και παρηγοριά, καθώς χαρίζουν έντονη και γεμάτη ζωή.
Το Αιώνιο Μυστήριο της Μοίρας
Οι Μοίρες παραμένουν σύμβολα του μυστηρίου της ύπαρξης. Ίσως για αυτό συνεχίζουν να μας γοητεύουν μέχρι σήμερα. Γιατί, όπως και στη ζωή, πάντα υπάρχει μια μαγεία στο άγνωστο.