Η Άγκυρα εδραιώνει τη στρατιωτική της παρουσία στη Λιβύη με νέα κοινοβουλευτική εντολή εν μέσω έντονης κριτικής, γράφει η Akhbar Libya 24.
Με κοινοβουλευτική απόφαση, η Τουρκία επεκτείνει την αποστολή των δυνάμεών της στο λιβυκό έδαφος, καθιστώντας την, την πιο μόνιμη ξένη δύναμη, σε μια κίνηση που έχει προκαλέσει τη δυσαρέσκεια των λιβυκών και διεθνών δυνάμεων που απαιτούν η χώρα να απαλλαγεί από ξένα ένοπλα στοιχεία.
Το τουρκικό κοινοβούλιο ενέκρινε τη Δευτέρα με συντριπτική πλειοψηφία το αίτημα του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να παρατείνει την ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στη Λιβύη για άλλους 24 μήνες.
Η απόφαση αυτή εντείνει τη συνεχιζόμενη συζήτηση γύρω από τη νομιμότητα και τον στρατηγικό αντίκτυπο της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στη Λιβύη, η οποία συνεχίζεται από τα τέλη του 2019.
Σύμφωνα με το επίσημο κείμενο του προεδρικού υπομνήματος που υποβλήθηκε στο κοινοβούλιο, ο δηλωμένος στόχος της παράτασης είναι η «συνεχής υποστήριξη της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας με επικεφαλής τον Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά» και η «προστασία των ζωτικών συμφερόντων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική», τονίζοντας παράλληλα ότι αυτά τα καθήκοντα εκτελούνται «εντός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου».
Ωστόσο, αυτή η επίσημη ρητορική συγκρούεται με μια σύνθετη πολιτική και στρατιωτική πραγματικότητα, καθώς η κυβέρνηση του Ντμπεϊμπά δεν απολαμβάνει πλέον πλήρη νομιμότητα στα μάτια πολλών Λιβύων παραγόντων και η τουρκική παρουσία θεωρείται από τους αντιπάλους της ως διχαστικός παρά ως ενωτικός παράγοντας.
Στρατηγικές διαστάσεις και πολιτικό κόστος
Η νέα τουρκική απόφαση αντικατοπτρίζει την αποφασιστικότητα της Άγκυρας να διατηρήσει μια βαθιά και άμεση επιρροή στη Λιβύη, η οποία έχει γίνει ένα από τα πιο σημαντικά πεδία περιφερειακού και διεθνούς ανταγωνισμού.
Οι στρατιωτικές βάσεις που ελέγχει η Τουρκία στη δυτική Λιβύη της έχουν επιτρέψει να ενισχύσει την παρουσία της στον τομέα της ασφάλειας, να επεκτείνει τη γεωπολιτική της επιρροή και να προστατεύσει τα οικονομικά της συμφέροντα που σχετίζονται με αμφιλεγόμενες συμφωνίες για τα θαλάσσια σύνορα.
Το κοινοβουλευτικό ψήφισμα έρχεται σε μια εποχή που η διεθνής διπλωματία, συμπεριλαμβανομένων των πρωτοβουλιών του ΟΗΕ, γίνεται μάρτυρας ανανεωμένων εκκλήσεων για την αποχώρηση όλων των ξένων μαχητών και των στρατιωτικών δυνάμεων από τη Λιβύη ως προϋπόθεση για τη διεξαγωγή εκλογών και την αποκατάσταση της κυριαρχίας.
Η καθηγήτρια πανεπιστημίου της Λιβύης, Φάρχα αλ-Σαριντί, χαρακτήρισε το ψήφισμα ως «καθαγίαση της ξένης επέμβασης και κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας», εκφράζοντας την έκπληξή της για τη συνεχιζόμενη παρουσία αυτών των δυνάμεων, η οποία «μετατρέπει τη Λιβύη σε αρένα περιφερειακής επιρροής».
Ο διαχωρισμός της Λιβύης και τουρκικές ενεργειακές αναζητήσεις
Η παράταση της στρατιωτικής εντολής της Τουρκίας στη Λιβύη στέλνει ένα σαφές μήνυμα ότι η Άγκυρα δεν είναι διατεθειμένη να παραιτηθεί από τα στρατηγικά οφέλη που έχει επιτύχει τα τελευταία χρόνια και είναι πρόθυμη να υποστεί τις συνέπειες της διεθνούς και εγχώριας κριτικής.
Ωστόσο, αυτή η απόφαση θέτει την Τουρκία ενώπιον μιας σημαντικής πρόκλησης όσον αφορά τη συμφιλίωση της δέσμευσής της για στρατιωτική παρουσία με την ενεργό συμμετοχή της στην πολιτική διαδικασία, η οποία απαιτεί την αποχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων από τη Λιβύη.
Περιπλέκει επίσης περαιτέρω το λιβυκό τοπίο, επιδεινώνοντας τις διαιρέσεις και υπενθυμίζοντας ότι ο δρόμος εξόδου από την κρίση παραμένει ανεξίτηλος, καθώς οι περιφερειακές διαμάχες για την εξουσία συνεχίζονται στο λιβυκό έδαφος.
—