Του Τσολάκη Πασχάλη
Μην χρησιμοποιείς μαχαίρι
να δεις τι όνειρα γεννάει
ο νους του ποιητή.
Αγάπησε τα ποιήματα, νιώσε τα
θα φανερωθούν μπροστά σου και θα ναι
τα δικά σου όνειρα.
Είναι τα άβγαλτα ποιήματα , τα όνειρα του ποιητή
καρφωμένα στην αυλή του
(έτσι τα γλίτωσε από την καινούργια περιτομή ,
αντί του σώματος γίνεται τώρα στη σκέψη ))
που κάθε βράδυ ουρλιάζουν κι αναστατώνουν τον ύπνο του.
Ώσπου ένα βράδυ ξεκάρφωσε τις λέξεις να ελευθερωθούν τα όνειρα.
Ελευθέρωσε τα όνειρα σου να ακυρώσεις την περιτομή.
Λέρωσε τη σάρκα, θα την ξεβρωμίσει το χώμα.
Κράτησε το νου, το πνεύμα, την ψυχή καθαρή
να ταξιδέψεις στο σύμπαν
όπως σε γέννησε χωρίς περιτομές
για να σε δεχτεί με χαμόγελο και να μην
σε καταχωνιάσει στις μαύρες τρύπες του.
