Όλος ο πλανήτης είδε το τι συνέβη στην Βενεζουέλα με την αρπαγή του εκλεγμένου προέδρου Μαδούρο από ειδική, γι αυτή τη δουλειά, δύναμη των ΗΠΑ του Τράμπ

Όλος ο πλανήτης είδε το τι συνέβη στην Βενεζουέλα με την αρπαγή του εκλεγμένου προέδρου Μαδούρο από ειδική, γι αυτή τη δουλειά, δύναμη των ΗΠΑ του Τράμπ

Να σημειωθεί αυτό το του Τραμπ.

Όλοι γνωρίζουμε το πόσο, λεκτικά, προκλητικός προς τις ΗΠΑ υπήρξε πάντοτε ο Πρόεδρος Μαδούρο απέναντι όλων, λες και το είχε πάρει εργολαβία, των Αμερικανών, όπως και όταν είδε το στόλο προκλητικά δήλωνε ότι είναι έτοιμος…..μπλα μπλα!

Σήμερα όμως είναι αιχμάλωτος των ΗΠΑ. Ναι στις ΗΠΑ, και ταυτόχρονα απαντημένος στις ενάντια αυτών προκλήσεις του. Προκλήσεις που ο ίδιος τις προκαλούσε. Υπήρξε προκλητικός.

Ίσως γιατί δεν ανέμενε να συμβεί ποτέ αυτό που του συνέβη. Αυτό όμως που δεν είχε καλά καλά υπολογίσει ήταν το ότι απο το 1950 και μετά με τις τότε ΗΠΑ των λιμουζινών, δεν προλάβαινε να εξάγει πετρέλαιο προς τα εκεί.

Τα πετρελαιοφόρα φόρτωναν ασταμάτητα, και ο λαός χαίρι δεν έβλεπε. Κάτι που δεν συνέβαινε σε άλλες εξαγωγικές πετρελαίων χώρες, που βελτίωναν την ζωή των πολιτών των, ενώ στην Βενεζουέλα τίποτα. Αυτό φαινόταν καθαρά και σε μια ταινία που είχε γυριστεί παλιά εκεί «το μεροκάματο του τρόμου» λεγόταν στα ελληνικά, με τον Υβ Μοντάν.

Αυτά λοιπόν ήταν τα πριν. Όπως και τα τώρα του Μαδούρο. Πολύ πολύ περιορισμένη η εξέλιξη.

Αυτά όμως δεν είχαν να κάνουν τίποτα που να αιτιολογεί την επιχείριση της ομάδας Δέλτα των ΗΠΑ, απέναντι του που πέραν των προφορικών του προκλήσεων και απειλών αυτές δεν κατεδάφισαν και τίποτα «δίδυμους Πύργους» για να του επιβάλλει ο Τραμπ αυτά τα «εξευτελιστικά» που βλέπουμε.

Βεβαίως και οι εξ αιτίας του εξόριστοι Βενεζουελάνοι όπου κι αν υπάρχουν πανηγυρίζουν. Από την άλλη όψη των πραγμάτων όμως σήμερα βλέπουμε ότι το καθεστώς, γιατί και διότι περί καθεστώτος πρόκειται, συνεχίζει κανονικά που προήγαγε κανονικά, την Αντιπρόεδρο στην Προεδρία, πως θα δικαιολογείται η ενέργεια Τραμπ που προανήγγειλε πως θα κυβερνήσει και εκεί!

Βέβαια είναι βέβαιο πως αν αυτή η χώρα δεν είχε πετρέλαιο κανείς δεν θα απασχολείτο μαζί της. Ούτε σήμερα, μα και ούτε ποτέ.
Όμως να που ετοιμάζουν τον αρχηγό της εκεί Αντιπολίτευσης να αναλάβει τις τύχες του λαού, με αιτιολογικό την καλπονοθεία των τελευταίων εκλογών.

Εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν έχουμε και δεν πρέπει να έχουμε άλλον τι από το να ευχηθούμε πως η αλλαγή που προετοιμάζει ο Τραμπ θα είναι προς όφελος, για ένα καλύτερο αύριο, για όλον τον λαό εκεί. Κάτι που στο παρελθόν ποτέ δεν είχε ανάλογα του πλούτου της γης του.

Να όμως που οι εδώ όλοι, πλην ενός, έτρεξαν, δεν άργησαν καθόλου να πουν αυτά που ακούσαμε, μήπως και ωφεληθούν ψηφοθηρικά ακόμα κι από αυτό εκεί. Αν είναι δυνατόν.