Με μεγάλη θλίψη μόλις πληροφορήθηκαμε απο τον αγαπημενο φίλο ζωγράφο Κώστα Σπυριούνη πως η αγαπημένη φίλη του και αγαπημένη όλων συνάδελφός μας
που έδωσε το ταλέντο της, την δροσιά και την ομορφιά της στο θέατρο μας και τον ελληνικό κινηματογράφο η τόσο διακριτική Τόνια Καζιάνη δεν ειναι πια ανάμεσα μας.
Το πέρασμα της από την θεατρική μας οικογένεια αφήνει μόνο θετικά μηνύματά για την προσήλωση και την ευγενεια που υπηρετησε την τέχνη μας..Καλό ταξιδι αγαπημένη μας.
Δυστυχώς χθές το βράδυ η αγαπημένη μου θεία Τόνια Καζιάνη έφυγε και δεν είναι πια κοντά μας…
Ένας υπέροχος και σεμνός άνθρωπος με πηγαίο ταλέντο, όπου μας έχει χαρίσει πάρα πολύ όμορφες ερμηνείες και στιγμές στον Ελληνικό Κινηματογράφο, την Τηλεόραση, το Θέατρο και φυσικά το ραδιόφωνο στο Θέατρο της Δευτέρας κ.α…
Θα θυμάμαι πάντα τις συναντήσεις μας, τις συμβουλές σου και εκείνη την πρώτη φορά που είχαμε πρωτογνωριστεί, στην βροχερή Αθήνα σε εκείνο το καφέ στο Χολαργό όπου ενώ εγώ σε ρωτούσα για εσένα εσύ μου είπες με προσμονή και αγωνία… “Σπύρο μου άσε με εμένα για εσένα πες μου“… Θα θυμάμαι πάντα τις κουβέντες μας που τόσο απολαύανα…
Όπως επίσης και την μία και μοναδική φορά που βρεθήκαμε καλλιτεχνικά όπου έπαιζα στο πιάνο Χατζιδάκι και εσύ τραγουδούσες υπέροχα και μας χαιρόντουσαν οι μαθητές σου στην θεατρική ομάδα του Χαλανδρίου όπου είχατε πρόβα και κοπή πίτας για να τους σκηνοθετήσεις στο νέο έργο που θα ανεβάζατε… Θα κλείσω λέγοντας μία φράση που εσύ μου έμαθες…
Ένας άνθρωπος παύει να υπάρχει όταν πάψεις να τον θυμάσαι και εσύ δεν θα πάψεις να υπάρχεις στις μνήμες και τις καρδιές μας…
Καλό σου ταξίδι Τόνια… Καθώς μου είχες απαγορεύσει να σε λέω θεία…