Ο Μανούσος είναι μαζί μου και πιστεύω θα είναι μαζί μου πάντα
Είχε μια κούπα που έπινε τον καφέ του, αυτή η κούπα τον περιμένει ακόμα. Δεν θέλω να μένω στο σπίτι ακόμα. Με ενοχλεί το μόνη μου. Πολλές φορές, όταν κάνω κάτι, λέω «να τον πάρω ένα τηλέφωνο να μου πει αν το κάνω σωστά».
Του μιλάω, μου απαντάει, άμα δεν μου αρέσει αυτό που μου απαντάει, βάζω και φωνή και μετά συνειδητοποιώ ότι είναι στο μυαλό μου. Με πιάνουν και τα δάκρυα. Έχω βρει ένα αστείο τρόπο να με βγάζει από αυτά τα συναισθήματα, ακούω ένα τσιγγάνικο τραγούδι.
Δεν πρόλαβα να του πω τίποτα γιατί έφυγε χωρίς να μας πει τίποτα
Μας εγκατέλειψε χωρίς να μας πει τίποτα. Δεν ήθελε να φοράω μαύρα, γι’ αυτό φοράω κόκκινα και άσπρα στα μνημόσυνα.
Τα παιδιά μου γύρισαν στην Ελλάδα, τα εγγόνια μου είναι όλα τα λεφτά. Η εγγονή μου η 8χρονη Νέδα μου είπε “γιαγιά, τώρα εγώ με ποιον θα παίζω καραγκιόζη;”. Είχε πολύ ωραία ρούχα ο Μανούσος και τα έδωσα σε φίλους. Θέλω να του πω “έλα να μου κρατήσεις το χέρι”.