Αυτό που συμβαίνει στο Ιράν είναι ένα, όχι και πολύ σκληρό μάθημα, αλλά μάθημα…είναι!
Όλοι γνωρίζουμε ότι σύσσωμος ο λαός του Ιράν ανάγκασε την εκπαραθύρωση του Σάχη, δηλαδή τον βασιλιά που είχανε, με μαζικές δυναμικές συγκεντρώσεις, που οργάνωναν στα Τζαμιά οι θρησκευτικοί τους ηγέτες οποίοι επεδίωκαν Ισλαμική «Δημοκρατία» την ζητούσαν, και την πέτυχαν με την άφιξη στην χώρα του τότε εξόριστου «αρχιεπίσκοπου» ας πούμε Αγιατολάχ.
Και ο λαός και συντάχτηκε μαζί τους, πιστεύοντας
Όχι όμως ο λαός όλος, και αυτό φαίνεται βγαίνοντας προς τα έξω, σήμερα. Όποιος όμως είχε επισκεφτεί το Ιράν θα το είχε διαπιστώσει διότι αυτό φαινόταν, χωρίς διαλαλώντας.
Τώρα, σήμερα, τα πράγματα δείχνουν το «διαλαλώντας» με τον κόσμο, και παρά την ύπαρξη μέσω της αστυνομίας, νεκρών, στους δρόμους, η κατάσταση στη χώρα αυτή είναι ασταθής αφού η αναταραχή στους δρόμους έχει εξαπλωθεί σε πολλές πόλεις, και κατά πάσα πιθανότητα θα λήξει σύντομα, είτε με επέμβαση του στρατού υπέρ του Ισλάμ, ή με την απουσία αυτού υπέρ των διαδηλωτών.
Πάντως μέχρι στιγμής ο Χαμενεί δεν καλεί ή καλεί στρατό, που σημαίνει ότι αν δεν ισχύει το «δεν» ότι ο στρατός δεν υπακούει. Άρα;