Η εξαιρετική πρωταγωνίστρια Κικη Πέρση που αγάπησε όλη η Ελλάδα μέσα από τα σήριαλ του 90 και τις βιντεοταινίες του 80

Γεννημένη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1920, αδελφή του ηθοποιού Κώστα Μπαλαδημα, ξεκίνησαν μαζί τη θεατρική τους σταδιοδρομία στο ερασιτεχνικό θεατρικό συγκρότημα της Χ.Α.Ν. στην Αλεξάνδρεια.

Μετά την κήρυξη του Β παγκοσμιου πολέμου, πού είχε ως αποτέλεσμα το να παύσουν να μεταβαίνουν ελληνικοί θίασο στην Αίγυπτο. Φτιάχτηκαν τοπική επαγγελματική θιάσοι, με πρωτοβουλία ελλήνων ηθοποιών που είχαν καταφύγει στη Μέση Ανατολή.

Η Κική Πέρση εκείνη την περίοδο εργαστηκε ως βασικός στέλεχος των θιάσων αυτών, όπου ερμήνευσε με επιτυχία όλα τα είδη θεάτρου. Επιθεώρηση, Οπερέτες, αλλά και έργα πρόζας κωμωδίες και δράματα.

Μετά τη λήξη του του πολέμου ήρθε στην Ελλάδα, και συνεργάστηκε μέχρι το 1957, με τους θιάσους της Μαίρης Αρώνη, της Βάσως Μανωλιδου, και του Δημήτρη Χορν διαδοχικά.

Το 1957 επέστρεψε στην Αίγυπτο και υπήρξε πρωταγωνίστρια του θιάσου Ηνωμενων Καλλιτεχνών του Καίρου. Εκεί παρέμεινε και εργαζόταν μέχρι το 1962.

Τη δεκαετία του 70 και του 80 συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους, με σπουδαίους ηθοποιούς, όπως του Σωτήρη Μουστάκα, της Ζωής Λάσκαρη, του Νίκου Τσούκα και του Γιώργου Κωνσταντίνου

Τη δεκετία του 80 και στις αρχές της δεκετίας του 90 συμμετείχε σε αρκετές επιθεωρήσεις.

Στην Ελλάδα την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση, την έκανε στην ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη “Κυριακάτικο Ξύπνημα” το 1955.

Ακολούθησαν οι εμφανίσεις της στις κινηματογραφικες ταινίες : “Οι Δύο Αλεπούδες” (1963), “Αυτοί που ξέχασαν τον Θεό” (1964), “Εμείς οι Αμαρτωλοί” (1966), “Το κορίτσι με τα βουρκωμενα ματια” (1966), “Αργυρω η προδομενη τσελιγκοπουλα” (1968), “Η Γενιά των ηρώων” (1969), “Το αφεντικό μου ήταν κορόιδο” (1969), “Κατηγορώ τους δυνατούς” (1970), “Ο Δασκαλακος ήταν λεβεντιά” (1970), “Η Κραυγή της Αληθείας” (1971), “Καταναλωτική Κοινωνία” (1971), “Χρυσαυγή” (1971), “Ο Άνθρωπος που γύρισε από την ζέστη” (1972), “Μπορούμε και κάτω από τα θρανια” (1984), “Ο Βαμβαπουλος και η γκολάρα του” (1987), “Τεριεμ” (1987). Η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 1991 στην ταινία του Λευτέρη Ξανθοπούλου “Ο Δραπέτης”.

Την εποχή της ελληνικής βιντεοκασέτας συμμετείχε σε πάνω από 30 βίντεοταινίες. Από αυτές αναφέρω ενδεικτικά: “Επαγγελματίας Οπαδός” (1985), “Αναρχικές καλόγριες” (1986), “Ο Σεξοβομβος” (1986), “Ο Δον Ζουαν ήταν κερατάς” (1987), “Ο Γόης της σφαλιάρας” (1987), “Σούπερ γιαγιά εναντίον Μ35” (1987), “Φαλακρός Στόχος” (1987), “Διαρρήκτες με το ζόρι” (1988), “Εραστής για 11 νύχτες” (1988), “Εραστής για κλάματα” (1988), “Μπρος Στρατός και πίσω Τρελά” (1988), “Ο Ποντικοκυνηγος των δύο ηπείρων” (1988).

Στην μικρή οθόνη έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1982 στην τηλεοπτική σειρά “Ορκιστείτε Παρακαλώ”. Ακολούθησαν οι εμφανίσεις της στις τηλεοπτικές σειρές: “Τρεις κι ο Κούκος” (1986), “Ποιος είναι ο Κύριος Αλεξίου;” (1988), ” Επικίνδυνη λήψη” (1990), “Κάθε Κατεργάρης στον πάγκο του” (1990), “Μαμά Μία” (1991), “Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανασης” (1991), “Τα 7 κακά της μοίρας μου” (1992), “Η Ελιζα και οι άλλοι” (1992), “Και οι Τέσσερις ήταν Υπέροχες” (1992), και “Ο Πέτρος και τα κορίτσια του” (1994).