Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν το γιατί προ πολλών δεκαετιών καθιερώθηκε στις πόλεις μας, ο θεσμός των «λαϊκών αγορών» στις γειτονιές αυτών.
Για να δύναται ο κάθε παραγωγός να διαθέτει την παραγωγή του ο ίδιος, απ ευθείας στον καταναλωτή, αποφεύγοντας έτσι τυχόν «κερδοσκόπους μεσάζοντες». Αυτό έλεγαν ήταν ο λόγος.
Αργότερα βέβαια δόθηκαν άδειες και σε επαγγελματίες, ίσως διότι με τις λαϊκές αγορές έπαψαν να υπάρχουν τα οπωροπωλεία χωρίς βέβαια να εξασφαλίζεται αυτα που πωλούν προέρχονται από ντόπιες παραγωγές.
Και έτσι η κατάσταση εναπόκειται πλέον στις υπηρεσίες αδειοδοτήσεων, ως και ελέγχου τήρησης κανονισμών όπως είναι η μη παραβίαση των ορίων του χώρου που τους παραχωρήθηκε, ή και με θεατό τον χαρακτηρισμό «επαγγελματίας» που αρκετοί δεν τον διαθέτουν ή διαθέτουν όμως δεν τον παρουσιάζουν στις ζυγαριές ή αλλού, αφού έχουν ατονίσει οι σχετικοί έλεγχοι σε όλα, και παντού.
Δυστυχώς έχει χαθεί ο έλεγχος, ακόμα και εκεί.