Το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία έχουν ετοιμάσει ένα προσχέδιο τριμερούς αμυντικής συμφωνίας μετά από σχεδόν ένα χρόνο συνομιλιών
σύμφωνα με τον υπουργό Αμυντικής Παραγωγής του Πακιστάν, σηματοδοτώντας μια κίνηση για τη δημιουργία ενός νέου περιφερειακού μπλοκ ασφαλείας ανεξάρτητου από τις δυτικές συμμαχίες.
Ενώ Τούρκοι αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν τις συνομιλίες αλλά δήλωσαν ότι δεν έχει υπογραφεί συμφωνία, η πιθανή συμφωνία στοχεύει στην οικοδόμηση μιας πλατφόρμας συνεργασίας για την αντιμετώπιση της αστάθειας, της τρομοκρατίας και των εξωτερικών «ηγεμονιών» σε μια ασταθή περιοχή.
Τα γεγονότα
- Ο Υπουργός Αμυντικής Παραγωγής του Πακιστάν, Ράζα Χαγιάτ Χαράτζ, δήλωσε ότι ένα προσχέδιο αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Πακιστάν, Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας «έχει ήδη δρομολογηθεί» μετά από δέκα μήνες διαβουλεύσεων.
- Η προτεινόμενη τριμερής συμφωνία είναι ξεχωριστή από την υπάρχουσα διμερή συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν, με το προσχέδιο να εξετάζεται επί του παρόντος και από τις τρεις κυβερνήσεις εν αναμονή της τελικής συναίνεσης.
- Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επιβεβαίωσε ότι έχουν διεξαχθεί συνομιλίες, αλλά διευκρίνισε ότι δεν έχει υπογραφεί συμφωνία, χαρακτηρίζοντας τις συζητήσεις ως μέρος του οράματος του Προέδρου Ερντογάν για μια πλατφόρμα περιφερειακής ασφάλειας χωρίς αποκλεισμούς.
- Ο Φιντάν τόνισε την ανάγκη για ευρύτερη περιφερειακή συνεργασία για την υπέρβαση της δυσπιστίας που οδηγεί σε εξωτερικές επεμβάσεις, τρομοκρατία και αστάθεια.
Γιατί είναι σημαντική αυτή η συμμαχία
- Αυτή αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προς την επισημοποίηση ενός μη δυτικού, μουσουλμανικής πλειοψηφίας άξονα ασφαλείας, δημιουργώντας ενδεχομένως μια δομή τύπου ΝΑΤΟ για τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία που λειτουργεί εκτός της τροχιάς των ΗΠΑ ή της Κίνας.
- Η συμμαχία αντιμετωπίζει άμεσα τις κοινές ανησυχίες ασφαλείας των τριών εθνών: την ένταση του Πακιστάν με την Ινδία, τον ανταγωνισμό της Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν και τις συγκρούσεις της Τουρκίας με κουρδικές ομάδες και τις τεταμένες σχέσεις της με χώρες του ΝΑΤΟ (π.χ. Ελλάδα).
- Σηματοδοτεί μια στρατηγική στροφή από αυτούς τους εταίρους ασφαλείας των ΗΠΑ (το Πακιστάν και η Τουρκία είναι σύμμαχοι σε συνθήκες· η Σαουδική Αραβία είναι σημαντικός πελάτης όπλων) για την ανάπτυξη ανεξάρτητων συλλογικών αμυντικών δυνατοτήτων, μειώνοντας την εξάρτηση από τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας.
- Η δεκαετής περίοδος σύνταξης της συμφωνίας υποδηλώνει ότι αποτελεί μια σκόπιμη, στρατηγική απάντηση στις πρόσφατες περιφερειακές αναταραχές, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου Ιράν-Ισραήλ και της αποχώρησης από το Αφγανιστάν, με στόχο την παροχή ενός σταθερού περιφερειακού αντίβαρου.
Υπάρχουν επιπτώσεις;
- Μια οριστικοποιημένη συμφωνία θα μπορούσε να οδηγήσει σε κοινή παραγωγή όπλων, συγχώνευση πληροφοριών και σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης, αμφισβητώντας άμεσα το περιφερειακό δίκτυο του Ιράν και ενδεχομένως αλλοιώνοντας την ισορροπία δυνάμεων σε συγκρούσεις από την Υεμένη μέχρι το Κασμίρ.
- Μπορεί να αναγκάσει τις ΗΠΑ να επανεκτιμήσουν τις συμμαχίες τους, ιδίως με την Τουρκία (μέλος του ΝΑΤΟ) και το Πακιστάν, εάν το νέο μπλοκ υιοθετήσει θέσεις αντίθετες προς τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον, ιδίως όσον αφορά το Ιράν ή την Κίνα.
- Η συμμαχία θα μπορούσε να απομονώσει περαιτέρω το Ιράν, πιέζοντάς το είτε να κλιμακώσει τις δικές του στρατιωτικές συνεργασίες με τη Ρωσία και την Κίνα είτε να αναζητήσει διπλωματικό συμβιβασμό με τους πρόσφατα ενωμένους γείτονές του.
- Εισάγει μια νέα μεταβλητή στον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, προσφέροντας μια εναλλακτική περιφερειακή τάξη την οποία ούτε το σύστημα υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ούτε ο άξονας Κίνας-Ρωσίας ελέγχουν πλήρως, προσελκύοντας ενδεχομένως άλλα μουσουλμανικά έθνη όπως η Αίγυπτος ή η Ινδονησία.
Αυτή η ενημέρωση βασίζεται σε πληροφορίες από το Reuters (Modern Diplomacy).
—