Δεσπόζει στα σύνορα της Μακεδονίας με τη Θεσσαλία, με την κορυφή του, τον Μύτικα, να αγγίζει τα 2.918 μέτρα.
Δεν είναι απλώς μια γεωγραφική οντότητα, αλλά ένας τόπος ιερός, συνυφασμένος με την αρχαία Ελληνική μυθολογία. Την ιστορία και μια αύρα μυστηρίου που τον περιβάλλει μέχρι και σήμερα. Από την αρχαιότητα, οι επιβλητικές του κορυφές, συχνά τυλιγμένες στην ομίχλη, αποτέλεσαν την κατοικία των Δώδεκα Θεών. Ενώ οι πλαγιές του φιλοξενούν έναν από τους παλαιότερους Εθνικούς Δρυμούς της Ευρώπης.
Απο το arxaiaellinika.gr
Η Μυθολογική και Ιστορική Σημασία
Στην καρδιά της Ελληνικής μυθολογίας, ο Όλυμπος ήταν το πάνθεον, η μόνιμη και ασφαλής έδρα των θεών. Ο Όμηρος στην Οδύσσεια (Ραψωδία ζ, Στίχοι 42-46) δίνει την πιο ζωντανή περιγραφή αυτού του τόπου. Που δεν τον ταράζουν οι άνεμοι, δεν τον βρέχουν οι νεροποντές, ούτε τον βαραίνει το χιόνι. Είναι ένας τόπος όπου υπάρχει μία αιώνια αιθρία και μια λαμπρή, λευκή αίγλη τον περιβάλλει. Όπως κλείνει χαρακτηριστικά ο ποιητής: «Εκεί μακαρισμένοι χαίρονται οι θεοί την αιώνια ζωή.» Ο «Θρόνος του Δία», μια από τις ψηλότερες κορυφές που σήμερα ονομάζεται Στεφάνι, αποτελούσε σύμφωνα με τον μύθο το σημείο από όπου ο πατέρας των θεών εξαπέλυε τους κεραυνούς του. Ενώ στο βουνό αυτό λάμβαναν χώρα τα συμβούλια των θεών που καθόριζαν την τύχη των θνητών.
Πέρα από τη μυθολογία, ο Όλυμπος υπήρξε από την αρχαιότητα ένας τόπος με ιδιαίτερη σημασία. Οι πρόποδές του είχαν κάτοικους από την Εποχή του Σιδήρου. Στην πορεία της ιστορίας αποτέλεσε καταφύγιο για μοναχούς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω. Αλλά και ορμητήριο για κλέφτες και αρματολούς κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Το 1938, αναγνωρίζοντας την τεράστια οικολογική και πολιτιστική του αξία, ο Όλυμπος έγινε ο πρώτος Εθνικός Δρυμός της Ελλάδας. Ενώ αργότερα μπήκε στο πρόγραμμα της UNESCO «Άνθρωπος και Βιόσφαιρα».
Τα Περίεργα Φαινόμενα του Ολύμπου: Μεταξύ Μύθου και Πραγματικότητας
Πέρα από την πλούσια ιστορία και τη μυθολογία, ο Όλυμπος είναι διάσημος και για μια σειρά από ανεξήγητα φαινόμενα και θρύλους που τον συνοδεύουν ανά τους αιώνες.
Ο Θρόνος του Δία και οι Οπτικές Ψευδαισθήσεις. Ένα από τα πιο γνωστά φαινόμενα είναι η οπτική ψευδαίσθηση του «Θρόνου του Δία». Τις πρωινές ώρες, με την ανατολή του Ηλίου, οι σκιές που βλέπεις στην κορυφή Στεφάνι σχηματίζουν μια μορφή που πολλοί παρομοιάζουν με το πρόσωπο του Δία. Αυτό το παιχνίδι φωτός και σκιάς, σε συνδυασμό με τις απότομες καιρικές εναλλαγές, την πυκνή ομίχλη και τις καταιγίδες που έλεγαν ότι ήταν από την οργή του Δία, δίνει τροφή στη φαντασία και κάνει την αίσθηση του μυστηρίου μεγαλύτερη.
Τα μυστηριώδη πρόσωπα του Ολύμπου.
Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία και Παράξενες Αισθήσεις
Σε διάφορα σημεία του βουνού, και κυρίως στην περιοχή του ξωκλησιού του Προφήτη Ηλία, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται, πολλοί επισκέπτες και ορειβάτες αναφέρουν μια παράξενη αίσθηση, με τα μαλλιά τους να σηκώνονται όρθια. Πέρα από τους αρχαίους μύθους, ο Όλυμπος έχει και πολλά σύγχρονα μυστήρια που προκαλούν το ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, κοντά στους πρόποδες του, στην περιοχή των αρχαίων Λειβήθρων. Εκεί υπάρχει ένα σημείο όπου μπορείς να παρατηρήσεις το εντυπωσιακό φαινόμενο του «μαγνητικού πεδίου». Εκεί, τα αυτοκίνητα φαίνεται να κινούνται μόνα τους σε ανηφορικό δρόμο. Ένα φαινόμενο που, αν και συχνά αποδίδεται σε έντονα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, πιθανότατα οφείλεται σε ιδιαίτερες γεωλογικές συνθήκες.
Παράλληλα με αυτά τα γεωλογικά παράδοξα, οι πλαγιές του Ολύμπου είναι γεμάτες από παλιούς θρύλους και παραδόσεις. Συγκεκριμένα, αφθονούν οι ιστορίες για νεράιδες που λουζόντουσαν στις πηγές του Ενιπέα, καθώς και για μυθικά πλάσματα που κατοικούσαν στα πυκνά δάση ή ακόμα και για κρυμμένους θησαυρούς. Τελικά, αυτές ακριβώς οι ιστορίες είναι που, μεταφερόμενες από γενιά σε γενιά, διατηρούν ζωντανή τη διαχρονική μαγεία του βουνού.
Θεάσεις Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενων Αντικειμένων (ΑΤΙΑ): Όπως κάθε τόπος με έντονο μυστήριο, έτσι και ο Όλυμπος έχει μία σύνδεση με σύγχρονους μύθους. Συμπεριλαμβανομένων και αναφορών για θεάσεις ΑΤΙΑ. Αν και δεν υπάρχουν τεκμηριωμένες αποδείξεις, αυτές οι ιστορίες προσθέτουν ένα ακόμα πέπλο μυστηρίου γύρω από το βουνό των θεών.
Ένας Τόπος Προορισμού και Σεβασμού
Είτε κάποιος προσεγγίζει τον Όλυμπο ως ορειβάτης που θέλει να κατακτήσει τις κορυφές του, είτε ως φυσιολάτρης που επιθυμεί να εξερευνήσει την πλούσια χλωρίδα και πανίδα του, είτε ως ταξιδιώτης που αναζητά τη σύνδεση με τον μύθο και την ιστορία, το βουνό προσφέρει μια μοναδική εμπειρία. Τα περίεργα φαινόμενα, είτε έχουν επιστημονική εξήγηση είτε παραμένουν στο χώρο του ανεξήγητου, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της γοητείας του. Είναι ένα βουνό που θέλει σεβασμό, τόσο για τη φυσική του ομορφιά όσο και για την πνευματική κληρονομιά που κουβαλά. Επιβεβαιώνοντας απόλυτα τον τίτλο του: Όλυμπος: Το Βουνό των Θεών και των Μυστηρίων.
Δεν υπάρχει κανένα φαινόμενο ¨μαγνητικού πεδίου”. Τα αυτοκίνητα κυλάνε προς τα πίσω γιατί στην πραγματικότητα είναι κατηφόρα και όχι ανηφόρα, όπως σε κάνει να νομίζεις το τοπία. Το έχω συναντήσει και αλλού.
Επίσης, δεν είπατε πως στους πρόποδες του Ολύμπου είχαν την έδρα τους οι εννέα μούσες. Δηλαδή, τα μουσεία λόγων. Τα τότε πανεπιστήμια, όπου φυλάσσονταν η γνώση του ούτως ειπείν “προκατακλυσμιαίου πολιτισμού”. Αργότερα, πιθανόν εξ αιτίας φυσικών καταστροφών, τα μουσεία λόγου μεταφέρθηκαν στον Ελικώνα.
Ίσως – προσωπική μου γνώμη – ο χώρος των μουσείων λόγων (εννέα μούσες) στην Πιέρια να λεγόταν “Ολυμπος” και από εκεί και το βουνό. Όλυμπος σημαίνει ο λαμπερός, ο φωτεινός. Και οι άνθρωποι πάντα συνδυάζουν την υψηλή γνώση με την λαμπρότητα. Αν είναι έτσι, λέω αν, τότε εξηγείται γιατί στην Οδύσσεια ο Όμηρος λέει πως στον Όλυμπο δεν βρέχει, δεν χιονίζει, δεν φυσά. Η γνώση (Όλυμπος) είναι μια διανοητική κατάσταση και όχι ένα τρισδιάστατος χώρος. Και επειδή οι Έλληνες θεοποίησαν πνευματικές έννοιες για να μείνουν στην μνήμη των ανθρώπων, τότε μπορούμε να πούμε πως οι μακάριοι θεοί – γνώση, πολιτισμός – κατοικούν στον Όλυμπο (στα μουσεία λόγων).