Μια ιστορική αναβίωση της αμυντικής της βιομηχανίας επιχειρεί η Ευρώπη, σε μια προσπάθεια να μειώσει τη διαχρονική της εξάρτηση από την αμερικανική στρατιωτική ισχύ
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Wall Street Journal, το κόστος για την πλήρη αντικατάσταση των αμερικανικών δυνατοτήτων στην ήπειρο εκτιμάται στο αστρονομικό ποσό του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων.
Μετά από δεκαετίες στασιμότητας, οι ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες ακολουθούν γεωμετρική πρόοδο:
2025: Οι δαπάνες έφτασαν τα 560 δισ. δολάρια, ποσό διπλάσιο σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία.
2035: Προβλέπεται ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες της Ευρώπης θα αγγίζουν το 80% του προϋπολογισμού του αμερικανικού Πενταγώνου.
Από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, ο Άντριους Κουμπίλιους, αρμόδιος αξιωματούχος της ΕΕ, έδωσε το στίγμα της νέας εποχής, τονίζοντας την ανάγκη οικοδόμησης ενός αυτόνομου ευρωπαϊκού πυλώνα εντός του ΝΑΤΟ. Η ανάγκη αυτή γίνεται επιτακτική αν αναλογιστεί κανείς τη δήλωση του Φινλανδού Προέδρου, Αλεξάντερ Στουμπ, ο οποίος παραδέχθηκε ωμά ότι ο στόλος των υπερσύγχρονων F-35 της χώρας του παραμένει καθηλωμένος χωρίς την τεχνική υποστήριξη των ΗΠΑ.
Οι ευρωπαϊκοί κολοσσοί της αμυντικής βιομηχανίας λειτουργούν πλέον στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους:
Rheinmetall (Γερμανία): Κατασκευάζει 16 νέα εργοστάσια και σύντομα θα παράγει 1,5 εκατ. βλήματα ετησίως — ξεπερνώντας το σύνολο της αμερικανικής παραγωγής.
Leonardo (Ιταλία): Προχώρησε σε αύξηση του προσωπικού της κατά 50%.
Εσθονία: Αναδεικνύεται σε παγκόσμιο ηγέτη στην παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones).
MBDA: Καταγράφει ρεκόρ στην παραγωγή πυραυλικών συστημάτων.
Παρά την εντυπωσιακή πρόοδο, η ευρωπαϊκή αμυντική μηχανή αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις:
Ανεκτέλεστες παραγγελίες: Η γαλλική Dassault δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στη ζήτηση για τα Rafale, οδηγώντας χώρες όπως η Πολωνία στην αγορά οπλισμού από τη Νότια Κορέα.
Τεχνολογικό έλλειμμα: Η Ευρώπη υστερεί ακόμη σε αεροσκάφη stealth, στρατιωτικούς δορυφόρους και πυραύλους μεγάλου βεληνεκώς (άνω των 1.500 χλμ.), τομείς που αναμένεται να καλυφθούν μετά το 2030.
«Η Ευρώπη μπορεί να εξοπλιστεί αυτόνομα, αλλά αυτό απαιτεί χρόνο», προειδοποιεί ο Matthew Savill του RUSI, σημειώνοντας ότι παρά τη βελτίωση, ο όγκος παραγωγής δεν έχει φτάσει ακόμη τα επιθυμητά επίπεδα για την πλήρη κάλυψη των αναγκών ασφαλείας της ηπείρου.