Βρέθηκα το πρωί της Παρασκευής στα Γιάννενα με εκπροσώπους συνεργατικών επιχειρήσεων και είχαμε ουσιαστικό διάλογο για το παρόν και το μέλλον τους
Άκουσα την αγωνία τους και τη στήριξη που δεν έχουν.
Αυτές οι ΚοινΣΕπ δεν είναι ένα ακόμα νομικό πρόσωπο για επιχειρήσεις, αλλά η ενσάρκωση της υγιούς επιχειρηματικότητας. Συστάθηκαν στα χρόνια της κρίσης χωρίς πακτωλό χρηματοδοτήσεων, χωρίς προνομιακές μεταχειρίσεις από τράπεζες. Μόνο με προσωπική δουλειά κι ένα δίκτυο αλληλεγγύης.
Η πραγματικά αξιέπαινη δουλειά τους χρειάζεται ουσιαστική στήριξη από την Πολιτεία:
φοροελαφρύνσεις, χρηματοδότηση από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους.
Μιλώντας με τους εκπροσώπους των ΚοινΣεπ δεν είδα απέναντί μου ανθρώπους που αποφάσισαν να γίνουν επιχειρηματίες για να πλουτίσουν, αλλά κυρίως ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους και έψαχναν τρόπο ώστε να μείνουν σε αυτόν και να δημιουργήσουν κάτι για τους ίδιους και τις γενιές που έρχονται.
Στο γήπεδο του ΠΑΣ Γιάννινα βρέθηκα κοντά στη νέα ελπίδα του ελληνικού στίβου και στα παιδιά του ΑΓΣΙ
Αλλά πριν φτάσουμε στις επιτυχίες και τα μετάλλια, οι προπονητές των νέων αθλητών μου εξέφρασαν τις ελλείψεις στην υλικοτεχνική υποδομή.
Ωστόσο τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να σβήσει το χαμόγελο και τη χαρά που νιώθουν αυτά τα παιδιά και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο για τον αθλητισμό.
Στη συνέχεια γευμάτισα με τον δήμαρχο Ιωαννιτών Θωμά Μπέγκα και τον δήμαρχο Ηγουμενίτσας Παναγιώτη Νταή. Και οι δύο μου μετέφεραν τη δυναμική των πόλεών τους και συζητήσαμε τρόπους ενίσχυσής της.
Με τους εκπροσώπους του τμήματος Ηπείρου του ΤΕΕ δεν είχα τυπική συνάντηση, αλλά βαθιά πολιτική συνομιλία με συναδέλφους μηχανικούς.
Μαζί είδαμε το ζήτημα όχι μόνο αν έχουμε ή όχι ανάπτυξη έργων, αλλά ποιο είδος ανάπτυξης θέλουμε. Για τα αντιπλημμυρικά έργα που έχουν ανάγκη οι πολλοί και όχι τους ουρανοξύστες για τους λίγους. Μιλήσαμε για την προάσπιση του δημόσιου χώρου κόντρα στη βία του real estate και της στεγαστικής κρίσης.
