Πολλά έχουν ειπωθεί για την ταινία Ιωάννης Καποδίστριας που αντιμετώπισε σφοδρή πολεμική από ένα κατεστημένο που τον εξέλαβε ως υπαρξιακό κίνδυνο.
Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Η παρουσία ενός Ηγέτη με ακλόνητο πατριωτισμό, χριστιανικό ήθος και απόλυτη ανιδιοτέλεια , χαρακτηριστικά που συνοδεύονταν από τη διεθνή του ακτινοβολία, ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα μιας εγχώριας ελίτ.
Αυτός ο κορυφαίος διπλωμάτης που ως υπουργός Εξωτερικών μίας παγκόσμιας δύναμης θεμελίωσε το ελβετικό κράτος, απέτρεψε τον διαμελισμό της Γαλλίας και θωράκισε διπλωματικά την Ελληνική Επανάσταση από τους πολέμιους της Ιεράς Συμμαχίας, στοχοποιήθηκε από κύκλους της αποεθνικοποιημένης και μηδενιστικής νεοελληνικής ψευδοελίτ, που είχε αποκοπεί από τις εθνικές ρίζες, για αυτούς το μεγαλείο του Καποδίστρια δεν αποτελούσε πρότυπο, αλλά ένα «επικίνδυνο αντιπαράδειγμα» που έπρεπε να εξουδετερωθεί, έστω και στον κινηματογράφο, μιας και αυτό το θετικό παράδειγμα ηγέτη μπορεί να ξυπνήσει τους Έλληνες βάζοντας τους σε σκέψεις να καταρρίψουν ότι διεφθαρμένο και αντιπατριωτικό εμφιλοχωρεί στην Ελληνική κοινωνία.