Περισσεύει η υποκρισία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, με τις τελευταίες ρυθμίσεις της για τον κόσμο της εργασίας.
Αλλά πριν καταδείξουμε τους υποκριτικούς κυβερνητικούς χειρισμούς απέναντι στους Έλληνες εργαζόμενους, ας σταθμίσουμε σε τι οδυνηρή θέση βρίσκονται στην πατρίδα μας σήμερα, όσοι εργάζονται.
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Έτσι με βάση τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων εργαζομένων, είναι τελευταία ή και προτελευταία στην Ευρώπη των 27, όταν τα κέρδη των επιχειρήσεων στην Ελλάδα, είναι τα τρίτα υψηλότερα στην Ευρώπη.
Συνακόλουθα οι έλληνες εργαζόμενοι σε συνάρτηση προς τον μισθό τους, καταβάλλουν το υψηλότερο στεγαστικό κόστος στην Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα για αυτούς, το ενεργειακό κόστος είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη. Δηλαδή μιλάμε για συνθήκες κοινωνικής εξαθλίωσης ! Και όλα αυτά η κυβέρνηση με πολιτικό κυνισμό, τα βαφτίζει «επιτυχίες» της κυβερνητικής της πολιτικής ! Πολύ εύγλωττη εδώ η τοποθέτηση του προέδρου μας Νίκου Ανδρουλάκη στην Βουλή των Ελλήνων, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας, που είπε με σαφήνεια : «Στα επτά χρόνια δια-κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας έχει συντελεστεί αναδιανομή του πλούτου εις βάρος της εργασίας και νέα αύξηση των ανισοτήτων».
Η κυβέρνηση συρόμενη πίσω από τις δεσμεύσεις του ευρωπαϊκού κεκτημένου για να πιάσουμε όντες ουραγοί, το βασικό ποσοστό συλλογικών διαπραγματεύσεων – δοθέντος ότι ισοπέδωσε την Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, την οποία διαχρονικά υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ και διάλυσε κατ΄ ουσίαν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους να συνάπτουν «έωλες» ατομικές συμφωνίες – κατέθεσε το νομοσχέδιο για να ενισχύσει αναγκασμένη τις συλλογικές συμβάσεις.
Ενώ είναι η ίδια κυβέρνηση που κονιο-ρτοποίησε στην κυριολεξία, το πλέγμα προστασίας των εργαζομένων. Καταργώντας το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στην διαιτησία των εργαζομένων, που πρακτικά σημαίνει ότι αν δεν προσφύγει μαζί με τον εργαζόμενο και ο εργοδότης – που προφανώς ποτέ δεν θα το κάνει ! – το δικαίωμα αυτό του εργαζόμενου ακυρώνεται. Επίσης καταργώ-ντας τον σπουδαίο λόγο για την απόλυση ενός εργαζομένου, που πρακτικά σημαίνει ότι ενώ πρίν το 2019 που ίσχυε ο «σπουδαίος λόγος για απόλυση», ένας εργοδότης θα έπρεπε να επικαλεστεί ένα σπουδαίο λόγο για να απολύσει έναν εργαζόμενο – π.χ. υπονόμευση των συμφερόντων της εταιρείας, μη κανονική προσέλευση στην εργασία, φιλονικίες με συναδέλφους, μη συμμόρφωση στις οδηγίες πολιτικής της εταιρείας κ.λ.π. – σήμερα μπορεί ότι ώρα θέλει να απολύσει έναν εργαζόμενο, απλά και μόνο επειδή δεν του αρέσει αισθη-τική του, ο τρόπος που ντύνεται ! Ακόμα υπονομεύοντας τεχνηέντως, με τη θεσμοθέτηση ενός δρακόντειου θώρακα εναντίων των απεργιών, το ιερό δικαίωμα της απεργίας των εργαζομένων.
Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζοντας αδιαπραγμάτευτα τον κόσμο της εργασίας, είχε καταθέσει τροπολογία τον Οκτώβριο του 2025, για την επαναφορά, της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, της μετενέργειας και της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Γιατί χωρίς το όπλο της μονομερούς προσφυγής, η εργοδοσία δεν προσέρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και συνεπώς δεν μπορούν ουσιαστικά να ενισχυθούν, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Ακόμα στο ίδιο μήκος κύματος προστασίας των εργαζομένων, είχε καταθέσει και δύο τροπολογίες για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από τους κοινω-νικούς εταίρους και όχι από την κυβέρνηση, τις οποίες και τις δυο απέρριψε η κυβέρνηση ! Επομένως είναι πολιτικά γελοίο να διατείνεται σήμερα η κυβέρνηση, ότι ενδιαφέρεται για τον κόσμο της εργασίας. Για τους παραπάνω λόγους καλούμε όλους τους εργαζόμενους, μέσα από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, να δώσουν τον τίμιο αγώνα, ανασυγκρότησης της ελληνι-κής κοινωνίας. Είναι η μόνη σοβαρή πρόταση και ελπίδα !
*Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ