Η ΚΑΛΛΙΘΕΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΘΕΑΤΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ ΣΩΤΗΡΗ ΓΚΑΒΕΖΟ
Σήμερα η πόλη μας αποχαιρετά έναν άνθρωπο που υπήρξε κομμάτι της ψυχής της παλιάς Καλλιθέας.
Έναν άνθρωπο ήρεμο, ευγενικό, σεμνό έναν αληθινό Καλλιθεάτη,
τον Σωτήρη Γκαβέζο.
Ανδρώθηκε στις αλάνες, στα γήπεδα της γειτονιάς, στις ομάδες μιας άλλης, αυθεντικής εποχής.
Μιας εποχής όπου το ποδόσφαιρο δεν ήταν επάγγελμα· ήταν τρόπος ζωής, ήταν η ίδια η καθημερινότητα των ανθρώπων.
Ξεκίνησε την πορεία του στην ιστορική Α.Ε. Καλλιθέας, μία από τις ομάδες που αποτέλεσαν τον πυρήνα της μεγάλης συγχώνευσης που οδήγησε αργότερα στη δημιουργία του σημερινού Γ.Σ. Καλλιθέα.
Και από εκεί, από τα ταπεινά γήπεδα της πόλης μας, με δουλειά, επιμονή και αξιοπρέπεια, έφτασε να φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού, τιμώντας όχι μόνο την Καλλιθέα, αλλά και το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Αγωνίστηκε ως δεξί εξτρέμ στον Ολυμπιακό την περίοδο 1957–1962.
Ήταν σκόρερ στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας απέναντι στη Δόξα Δράμας το 1957–1958 μαζί με τον αείμνηστο Καλλιθεάτη Θανάση Μπέμπη τον Πολυχρονίου και τον Υφαντή.
Υπήρξε μέλος της χρυσής ενδεκάδας που αντιμετώπισε τη θρυλική Σάντος του Πελέ.
Και έως σήμερα υπήρξε επίτιμος αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Βετεράνων του Ολυμπιακού.
Όμως, για όσους τον γνώρισαν από κοντά, ο Σωτήρης ήταν κάτι περισσότερο από αυτά.
Ήταν η παλιά λεβεντιά της Καλλιθέας.
Καθαρός, ταπεινός, γεμάτος καλοσύνη.
Ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε θορυβώδης
Η μνήμη του, το ήθος του, η πορεία του, η διαδρομή ενός παιδιού που ξεκίνησε από τις αλάνες της Καλλιθέας και έφτασε να γίνει σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά.
Σήμερα η πόλη μας λέει «ευχαριστώ».
Ευχαριστώ, Σωτήρη, για όσα πρόσφερες στο ποδόσφαιρο,
για όσα πρόσφερες στην Καλλιθέα, για όσα πρόσφερες ως άνθρωπος σε όλους μας.
Καλό ταξίδι.
Η πόλη που δόξασες και σε αγάπησε δεν θα σε ξεχάσει ποτέ.