Εδω και καιρό έχω εκφράσει τις ανησυχίες μου για τα εθνικά μας θέματα. Δυστυχώς, οι εξελίξεις δικαιώνουν τις θέσεις μου.
Ως πρώην πρωθυπουργός δεν δικαιούμαι να σιωπώ για τη χώρα.
Γι αυτό και θέτω υπόψη του ελληνικού λαού δυο σημαντικά ζητήματα και απαιτώ από την κυβέρνηση άμεσα απαντήσεις.
Πρώτον, όπως αποκαλύφθηκε, στη σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και της κοινοπραξίας της Chevron για έρευνα και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης, προστέθηκαν την τελευταία στιγμή όροι που υποδηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, τη δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Και πως συμβιβάζονται αυτοί οι όροι της σύμβασης με τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης περί μιας συμφωνίας ψήφου εμπιστοσύνης στις ελληνικές θέσεις;
Συγκεκριμένα, στη σύμβαση η οποία εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο -μεταξύ άλλων- προβλέπεται «αποχώρηση της εταιρίας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ», «περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα», «απώλεια οριοθετημένης περιοχής», «παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης».
Τι είδους σύμβαση είναι αυτή; Νομοθετούμε για πιθανή αποχώρηση από τα οικόπεδά μας; Η Ελλάδα, δηλαδή, συζητάει τα κυριαρχικά της δικαιώματα; Με ποιους; Από πότε;
Δεύτερον, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ευθέως ότι στην Κάσο υπήρξε παρεμπόδιση των ερευνών από την Τουρκία, και ότι οι έρευνες λόγω Τουρκίας, προσέξτε, ΔΕΝ ολοκληρώθηκαν. Ο υπουργός των Εξωτερικών Γεραπετρίτης έχει δηλώσει ρητά ότι “το πρόγραμμα έρευνας ολοκληρώθηκε απολύτως και δεν υπήρξε καμία απολύτως υποχώρηση”.
Ρωτάω λοιπόν, καθαρά: Λέει ψέματα η Κύπρος;
Αυτά δεν λέγονται “ήρεμα νερά” …