Το Φόρεϊν Όφις από τον Αύγουστο του 1974 γνώριζε ότι η Τουρκία θα άρχιζε τον εποικισμό – το είπε και στον Κίσινγκερ!
Της Φανούλας Αργυρου από το simerini.sigmalive.com
Στόχος, η δημογραφική αλλαγή και εθνικό ξεκαθάρισμα βάσει σχεδίου Δρος Νιχάτ Ερίμ 1956. Ο σκόπιμος εποικισμός των κατεχομένων αναφέρθηκε δύο φορές από την Επιτροπή Μετανάστευσης, Προσφύγων και Δημογραφίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, το 1992 (Εισηγητής: Αλφόνς Κουκό, Ισπανία) και το 2003 (Εισηγητής: Τζαάκο Λάξο, Φινλανδία).
Η έκθεση Κουκό ανέφερε ότι η δημογραφική σύνθεση της Κύπρου αλλοιώνεται ριζικά με την εγκατάσταση χιλιάδων ξένων, που μεταφέρονται από την Τουρκία.
Έγραψε σχετικά ο Δρ Ερίμ:
«…Η αρχή της αυτοδιάθεσης θα πρέπει να εφαρμοσθεί αφού πρώτα μετακινηθεί ο ελληνικός πληθυσμός, έτσι ώστε να υπάγεται στη διοίκηση της αρεσκείας του… Θα πρέπει να επιδιωχθεί η ελεύθερη μετάβαση Τούρκων προς την Κύπρο. Αφού η Τουρκία λάβει τα μέτρα της (Φ.Α. βλέπε εισβολές!) Το σύνολο του τουρκικού πληθυσμού μπορεί να αυξηθεί στον αριθμό που ανερχόταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε μόνο δεν θα ανησυχεί για την έκβαση του δημοψηφίσματος που θα γίνει είτε για τον καθορισμό του συνόλου της νήσου είτε της διχοτόμησης…».
(Σημ.: Στα απαράδεκτα διπλά δημοψηφίσματα το 2004 για το «Σχέδιο Ανάν», ήταν οι κουβαλητοί που βοήθησαν στην αποδοχή του στα κατεχόμενα).
31.8.1955. Ο Τούρκος Υπ. Εξωτερικών, Φατίν Ζορλού, είπε προκαταβολικά στον Βρετανό ομόλογό του, Χάρολντ Μακμίλαν, στη διαβόητη Τριμερή στο Λονδίνο, ότι στην Τουρκία υπήρχαν 300.000 Τούρκοι που είχαν κυπριακή καταγωγή, άρα είχαν το δικαίωμα επιστροφής. Η Τουρκία ουδέποτε θα δεχόταν η Κύπρος να περάσει στα χέρια της Ελλάδας, και η αρχή τής αυτοδιαθέσεως στην Κύπρο έπρεπε να θεωρηθεί ως εξαίρεση και έπρεπε να βρεθεί μια άλλη λύση, που να την δίδει και στους Τούρκους, δηλαδή στη μειονότητα του 18%.
Και βρέθηκε! Στις 19.12.1956, ο Βρετανός Υπουργός Αποικιών, Alan Lennox-Boyd, τρεις μέρες μετά την κρυφή συμφωνία με τον Τούρκο Πρωθυπουργό Α. Μεντερές στην Κωνσταντινούπολη, δήλωσε στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι, σε «τελική λύση του Κυπριακού δεν θα αποκλείεται η διχοτόμηση και η ξεχωριστή αυτοδιάθεση και στους Τούρκους της Κύπρου…».
Ερευνώντας τα βρετανικά αρχεία, βρήκα ότι η δήλωση Ζορλού διαψευδόταν όταν αξιωματούχος του Φόρεϊν Όφις, στις 5.6.1959, σημείωνε πως ο κ. Μπαγιουλκέν (Τούρκος αξιωματούχος) τούς είπε ότι η Τουρκία δεν σκόπευε να στείλει πίσω όλες τις 47.000 Τουρκοκυπρίων που βρίσκονταν τότε στην Τουρκία… (Αυτά δημοσιεύσαμε στη «Σ» κατά τη διάρκεια της τρίμηνης, για πρώτη φορά, παρουσίασης βρετανικών εγγράφων το 1989/90 και στη συνέχεια στο βιβλίο «Έτσι κατέστρεψαν την Κύπρο», που εκδώσαμε το 1992).
Στις 27 Αυγούστου 1974, στη συνάντηση που είχε ομάδα του Φόρεϊν Όφις με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ, Δρα Χένρι Κίσινγκερ στην Ουάσιγκτον, όταν πήγαν ειδικά για ν’ αποσπάσουν την υποστήριξή του στη λύση που είχαν αποφασίσει στις 16 Αυγούστου 1974 (όπως ήθελαν οι Τούρκοι), τη Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία, ο αξιωματούχος Σερ Τζον Κίλικ είπε στον Κίσινγκερ ότι «η Άγκυρα σύντομα θα ξεκινούσε τη μεταφορά Τούρκων από την Τουρκία στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου» (Βλέπε άρθρο γράφουσας, «Σημερινή», 28.8.2022, «Όταν ο Κίσινγκερ αποφάσισε να υποστηρίξει τη βρετανική ΔΔΟ»).
Επιβεβαίωση – Τον εποικισμό γνώριζε και η Κ.Κ.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1975, ο Υπ. Αρμοστής στην Κύπρο, κ. Όλβερ, έγραψε ότι οι Τούρκοι ξεκίνησαν μεγάλης κλίμακας εποικισμό από την Τουρκία προς τα κατεχόμενα. Και πως ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι η ελληνική πλευρά δεν έπρεπε ν’ αναμένει επιστροφή εδαφικού στη δυτική περιοχή και πως ο εποικισμός και η επανεγκατάσταση της Μόρφου και της πέριξ περιοχής συνεχίζονταν εντατικά. Οι τουρκικές προετοιμασίες ήταν το ίδιο και στην περιοχή της νέας πόλης της Αμμοχώστου..
Άλλη αναφορά έλεγε:
«Φθάνουν εδώ με δύο γεμάτα φέρι μπόουτ την εβδομάδα και το γνωρίζει και η Κυπριακή Κυβέρνηση. Το SS Truva κάνει δρομολόγια μεταξύ Μερσίνης και Αμμοχώστου κάθε μέρα εκτός Κυριακής… Όλο το σχέδιο είναι φοβερά ορχηστρωμένο και οριστικός εποικισμός λαμβάνει χώραν ειδικά στην περιοχή Καρπασίας και οι έποικοι καταφθάνουν μαζί με τους μουχτάρηδές τους… Το ομόσπονδο τουρκικό κρατίδιο προνόησε κονδύλι γι’ αυτούς τους ανθρώπους και εξασφάλισε οικονομική βοήθεια από την Άγκυρα για την εγκατάστασή τους. Οι συνθήκες της εγκατάστασης εδώ 40.000 – 50.000 από την Τουρκία είναι ανυπολόγιστες. Θα έχει σοβαρές δημογραφικές επιπτώσεις… οι έποικοι θ’ αντιπροσωπεύονται στα ψηλότερα πολιτικά στρώματα και η φωνή τους θα ακούγεται».
Επίσης στην ετήσια έκθεση για το 1975 «…Ενισχύσεις του πληθυσμού (στα κατεχόμενα) καταφθάνουν σιωπηρά ως μόνιμοι έποικοι από την Τουρκία, συνολικός αριθμός στο τέλος του χρόνου 15.000 ή περισσότεροι, αναμένοντας άλλες 20.000 για να εξισώσουν τον πληθυσμό μεταξύ των δύο πλευρών της νήσου…».
Έκθεση προς το Φόρεϊν Όφις 1976
«…Με τη μεταφορά των Τουρκοκυπρίων στον Βορρά στις 7 Σεπτεμβρίου, μόνο 130 έμειναν στις ελεύθερες περιοχές. Ο αριθμός τους μεγαλώνει ραγδαία με τους εποίκους από την Τουρκία, που έρχονται για τακτική διαμονή. Είναι δύσκολο να ξέρεις πόσοι, αλλά υπολογίζεται να έχουν μεταφερθεί σχεδόν 20.000. Οι Ελληνοκύπριοι διαμαρτύρονται ότι αυτή είναι πολιτική δημογραφικής αλλαγής. Ο στόχος φαίνεται να είναι η αύξηση του πληθυσμού στον Βορρά στις περίπου 160.000….».
Πώς θα προχωρούσε η εκτέλεση του σχεδίου του Δρος Νιχάτ Ερίμ και ο εποικισμός, αναφέρεται και στο έγγραφο που βρέθηκε στο γραφείο του Τούρκου υπουργού Γεωργίας, κ. Πλουμέρ, με ημερ. 14 Σεπτεμβρίου 1963, υπογραμμένο από τον Δρα Φαζίλ Κουτσιούκ, κατά τα άλλα Αντιπρόεδρο της ΚΔ, και τον Ραούφ Ντενκτάς, Πρόεδρο της Κοινοτικής Συνέλευσης. (Βλέπε στο προηγούμενό μου άρθρο στη «Σημερινή», 8.9.2022 εδώ –
Γιατί οι Τουρκοκύπριοι ποτέ δεν αναφέρονται στο σχέδιο Νιχάτ Ερίμ 1956; Tο οποίο μέχρι σήμερα ακολουθεί πιστά το τουρκικό ΥΠΕΞ, για πλήρη αρπαγή και ισλαμοποίηση της νήσου…
Και να θυμίσουμε ότι κάποιοι υποστήριζαν (υποστηρίζουν;) νομιμοποίηση αυτών των κουβαλητών του Δρος Νιχάτ Ερίμ…
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Το έγγραφο αναφέρει ότι «καταφθάνουν με φέρι μπόουτ μαζί με τους μουχτάρηδές τους…».
Έκθεση Υπ. Αρμοστή, 21 Φεβρουαρίου 1975: «Η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να αναμένει επιστροφή εδαφικού…».
Ο Δρ Ισμαήλ Νιχάτ Ερίμ. Δολοφονήθηκε το 1980 στην Κωνσταντινούπολη, αφού διετέλεσε και για 14 μήνες Πρωθυπουργός της Τουρκίας.