Όλος ο κόσμος βλέπει το τι συμβαίνει στον Περσικό Κόλπο, και συγκεκριμένα ολόγυρα του Ιράν
Ένα Ιράν που αρνείται να υπακούσει στα κελεύσματα Τραμπ, και να παραμένει ως έχει με θεοκρατική ηγεσία, και έναν ΥΠΕΞ όλον κι όλον, από τον πολιτικό τομέα για να κρατά δημόσιες σχέσεις και τίποτα πέραν. Πόλεμος λοιπόν μέχρι εσχατιάς. Παρ όλο που οι αντίθετες φωνές εξακολουθούν να ακούγονται μέσα κι έξω στην παλιά Περσία, όποιος βγαίνει να πει δημόσια «αλλαγή» τη ίδια στιγμή φονεύεται.
Το γνωρίζουν γι αυτό και δεν φωνάζει κανένας. Τι να κάνει ο Ιρανός, όταν έχει έναν Τραμπ από τη μια να του λέει «μείνε στο σπίτι σου» και από την άλλη «ξεσηκώσου»! Συνεπώς με τις χερσαίες επιχειρήσεις όχι απλώς απούσες, αλλά ούτε σκέψη γι αυτές, από πλευράς επιτιθεμένων, και καλά κάνουν μακριά από τις μαζικές αιματοχυσίες, τα πάντα εξαρτώνται «απο τον καιρό»!
Συμπέρασμα είναι και το βλέπουμε ότι η κατάσταση συνεχίζεται όπως κρατεί
Εδώ όμως στην Ελλάδα και με αφορμή την αποστολή μιας όντως περιορισμένης αεροναυτικής δύναμης στην Κύπρο, υπάρχουν φωνές, κομματικές της αντιπολίτευσης, τέτοιες, όπως αυτές που ζητούν αποφυγή κάθε εμπλοκής της Ελλάδας σε αυτή την τρέλα.
Σωστά. Έλα όμως που υπάρχουν άλλες Ευρωπαϊκές χώρες πράττουν το ίδιο, από ναυτικής πλευράς, πως και με τι πρόσωπο θα απουσιάσουμε εμείς και το «δόγμα». Πρώτοι έπρεπε να πάμε, πήγαμε, και τελευταίοι να φύγουμε.
Και στο κάτω κάτω με τι μούτρα θα ζητάμε εμείς συμπαράσταση απ έξω αν και όταν κάποτε χρειαστούμε. Δεν γίνεται να αποσυρθούνε από τις συμμαχίες «ευκαιριακά» όταν είμαστε περικυκλωμένοι κυριολεκτικά περιτριγυρισμένοι από «αποβλέποντες» κι όποιος δεν το καταλαβαίνει, ας μην το καταλαβαίνει, αλλά δεν χρειάζεται και να το πολυφωνάζει, γιατί στο μέλλον μπορεί και να του χρειαστεί του ίδιου αν βρεθεί στην θέση. Δημοκρατία έχουμε, και αυτο δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε.
Σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών τώρα, με ανακοινωθέν μετά είτε κοινό, είτε χώρια, για να μην λέει ουδείς πως «δεν γνώριζα».