Στο της θάλασσας στενό που λέγεται Χορμούζ και βρίσκεται στην είσοδο ή καλύτερα στην έξοδο του αργού πετρελαίου του Περσικού Κόλπου
η ελεύθερη ναυσιπλοϊα δεν υφίσταται. Δια των όπλων καταργήθηκε, ένεκα του πολέμου, λες και από αυτό το συγκεκριμένο στενό διέρχονται …. τίποτα πολεμικά! Δεξαμενόπλοια διέρχονται, και λίγα φορτηγά.
Δεν είναι μη επανδρωμένα, ούτε «ντρόουν» πτωχοί εργάτες βρίσκονται επάνω που τρέχουν να σώσουν τη ζωή τους
αν χτυπηθούν, κυριολεκτικά στοιβαγμένοι μέσα στις σωσίβιες λέμβους σε μια θάλασσα γεμάτη καρχαρίες, και κανένας, μα κανένας δεν δείχνει την παραμικρή αλληλεγγύη για τους, μακριά από τις εστίες τους, ναυτεργάτες του μόχθου. Ούτε καν μία έκφραση δυσαρέσκειας για τα κτυπήματα που δέχονται του «τρίτου» κόσμου μεροκαματιάρηδες!
Όταν κάποιος μισεί αυτόν που χτίζει μια πολυκατοικία δεν πρέπει να του την κατεδαφίζει την ώρα που βρίσκονται χτίστες ή άλλης λογής εργάτες μέσα! Το «παράπλευρες απώλειες» εκεί «δεν κολλάει». Άλλα αντίθετα και τρισχειρότερα, ναί. Αιδώς «Αργειοι»!