Μετά τη θριαμβευτική κατάληψη της Τύρου, ο Μέγας Αλέξανδρος συνέχισε την ακάθεκτη πορεία του προς τα νότια
Στόχος του ήταν η στρατηγικής σημασίας Αίγυπτος. Ωστόσο, ο δρόμος προς τη χώρα του Νείλου έκρυβε ακόμα εμπόδια, με σημαντικότερο την καλά οχυρωμένη πόλη της Γάζας. Παρακάτω, εξετάζουμε αναλυτικά τα γεγονότα που οδήγησαν τον σπουδαίο Μακεδόνα στρατηλάτη στο να στεφθεί Φαραώ της Αιγύπτου.
Απο το arxaiaellinika.gr
Η Σκληρή Πολιορκία και η Πτώση της Γάζας
Η Γάζα αποτελούσε μια εξαιρετικά οχυρωμένη πόλη της Παλαιστίνης, χτισμένη πάνω σε ύψωμα και περικυκλωμένη από απόρθητα τείχη. Ο Πέρσης διοικητής της, Μπάτης, αρνήθηκε πεισματικά να παραδοθεί. Στηρίχθηκε στα γερά τείχη, στις άφθονες προμήθειες και στους γενναίους Άραβες μισθοφόρους του. Ο Αλέξανδρος, όμως, δεν πτοήθηκε καθόλου. Εντόπισε το πιο ευάλωτο σημείο του τείχους, στρατοπέδευσε εκεί και έστησε αμέσως τις πολιορκητικές του μηχανές.
Λίγο πριν ξεκινήσει την επίθεση, ένα περίεργο γεγονός έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια μιας θυσίας. Ένα σαρκοφάγο πουλί πέταξε από πάνω του και του έριξε μια πέτρα. Ο μάντης Αρίστανδρος ερμήνευσε τον οιωνό λέγοντας ότι η πόλη θα πέσει, αλλά ο Αλέξανδρος κινδύνευε άμεσα. Πράγματι, κατά τη διάρκεια της σφοδρής μάχης, ένα βέλος διαπέρασε την ασπίδα και τον θώρακα του βασιλιά, τραυματίζοντάς τον στον ώμο.
Αντί να απογοητευτεί, ο Αλέξανδρος χάρηκε ιδιαίτερα. Γνώριζε πως αφού επαληθεύτηκε το πρώτο μέρος της προφητείας (ο κίνδυνος), σύντομα θα επαληθευόταν και το δεύτερο: η νίκη. Έπειτα από τέσσερις σφοδρές επιθέσεις, ο μακεδονικός στρατός γκρέμισε τα τείχη. Ο Νεοπτόλεμος πάτησε πρώτος το τείχος, ανοίγοντας τον δρόμο για τους υπόλοιπους. Η πόλη έπεσε, αφήνοντας πίσω 10.000 νεκρούς, ενώ ο Αλέξανδρος μετέτρεψε τη Γάζα σε ισχυρό φρούριο.
Η Ειρηνική Παράδοση της Αιγύπτου και η Ίδρυση της Αλεξάνδρειας
Μετά την πτώση της Γάζας, ο δρόμος για την Αίγυπτο άνοιξε οριστικά. Ο Πέρσης σατράπης, Μαζάκης, έχοντας μάθει για τη φυγή του Δαρείου στην Ισσό και τις σαρωτικές νίκες των Ελλήνων, παρέδωσε τη χώρα αμαχητί.
Ο Αλέξανδρος προχώρησε στη Μέμφιδα, όπου σεβάστηκε απόλυτα τις τοπικές παραδόσεις. Τίμησε τον θεό Άπι και τις αιγυπτιακές θεότητες, διοργανώνοντας παράλληλα λαμπρούς μουσικούς και αθλητικούς αγώνες. Στη συνέχεια, κατευθύνθηκε προς τις ακτές της Μεσογείου. Εκεί, εντόπισε μια ιδανική τοποθεσία και αποφάσισε να ιδρύσει μια νέα πόλη. Ο ίδιος σχεδίασε προσωπικά την αγορά και τα ιερά της, βάζοντας τα θεμέλια για τη θρυλική Αλεξάνδρεια.
Το Επικίνδυνο Ταξίδι στο Μαντείο του Άμμωνα Δία
Αμέσως μετά την ίδρυση της πόλης, μια φλεγόμενη επιθυμία κυρίευσε τον Μακεδόνα βασιλιά. Ήθελε να επισκεφθεί το φημισμένο μαντείο του Άμμωνα στη Λιβύη, ακολουθώντας τα βήματα του Ηρακλή και του Περσέα.
Το ταξίδι μέσα στην έρημο αποδείχθηκε εξαιρετικά σκληρό, γεμάτο άμμο και δραματική έλλειψη νερού. Σύμφωνα με τις πηγές, θεϊκά σημάδια έσωσαν την αποστολή. Μια απροσδόκητη, καταρρακτώδης βροχή ξεδίψασε τον στρατό. Αργότερα, όταν μια ισχυρή αμμοθύελλα τους έκανε να χάσουν τον προσανατολισμό τους, δύο κοράκια πέταξαν μπροστά τους και τους οδήγησαν με ασφάλεια στην όαση της Σίβας, όπου βρισκόταν το κατάφυτο ιερό.
Ο Χρησμός και η Στέψη του Αλέξανδρου ως Φαραώ
Στο ιερό του Άμμωνα, ο Αλέξανδρος ζήτησε και έλαβε τον πολυπόθητο χρησμό. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο αρχιερέας του ναού τον υποδέχθηκε ως γιο του θεού, ξεκαθαρίζοντας πως ο πραγματικός πατέρας του είναι αθάνατος. Το μήνυμα ρίζωσε βαθιά: ο Αλέξανδρος διέθετε πλέον επιβεβαιωμένη, θεϊκή καταγωγή.
Επιστρέφοντας στη Μέμφιδα, δέχθηκε πρέσβεις από ολόκληρη την Ελλάδα και καλωσόρισε σημαντικές στρατιωτικές ενισχύσεις από τον Αντίπατρο. Εκεί, στο αποκορύφωμα της δόξας του, ο Μέγας Αλέξανδρος αναγνωρίστηκε επίσημα ως Φαραώ. Έγινε ο αδιαφιλονίκητος ηγεμόνας της Άνω και Κάτω Αιγύπτου και ενσαρκωμένος γιος του Άμμωνα Δία.
Αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η πόλη της Μέμφιδας είχε ιδρυθεί από τον Έπαφο, γιο του Δία, ενώ η ίδια η Αίγυπτος πήρε το όνομά της από τον εγγονό του Ποσειδώνα. Αυτοί οι μύθοι συνέδεαν άρρηκτα τους δύο πολιτισμούς.
Με τον ερχομό της άνοιξης του 331 π.Χ., ο Φαραώ πλέον Αλέξανδρος άφησε πίσω του την Αίγυπτο. Κατευθύνθηκε προς τη Φοινίκη, προετοιμάζοντας το έδαφος για την επική, τελική σύγκρουση με τον Δαρείο Γ’ στα Γαυγάμηλα.