ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ
Του Τσολάκη Πασχάλη
Η ποίηση είναι γεμάτη φως και καθαρότητα
απλώνει την ζωή -δεν την περιορίζει -δεν την αστικοποιεί
δεν την κλείνει στους τέσσερις τοίχους
δεν αποξενώνει τον άνθρωπο- δεν τον εγκλωβίζει στο σαρκίο του.
Η ποίηση είναι σαν το μαργαριτάρι- λάμπει έξω από το όστρακο.
Όταν η ερημιά σου έχει ποίηση μέσα της -ποτέ δεν είσαι μόνος
Είναι το σωσίβιο σ’ αγριεμένο πέλαγος -είναι η όαση του καμηλιέρη.
Η ποίηση κρατάει πάντα ανοιχτές τις συμπληγάδες πέτρες.
Είναι το υστερόγραφο της αγάπης και της λύπης.
Είναι αυτή που φέρνει τα ανείπωτα στη γλώσσα του ανθρώπου,
Τι θαρρείς πως είναι η ποίηση;
Είναι η γύρη του σύμπαντος- η γύρη σε πράξεις-η γύρη σε οδύνη,
σε φως, σε χαρά, σε αλλαγές, σε πορεία, σε κίνηση.
Η ζωή και η ψυχή σε ένα αιώνιο καθρέφτισμα μέσα στο χρόνο.
Μια ανθρώπινη καρδιά φορτωμένη όλον τον κόσμο είναι η ποίηση.
Αυτό που πολλές φορές αλυχτά μέσα μας σαν σκυλί που οσφραίνεται τον θάνατο
δεν είναι παρά η ποίηση που θέλει να βγει, να πετάξει.
Να μας ταξιδέψει στους πλανήτες.
Ακόμα κι αν δεν καταφέρει να μας προσγειώσει σε κάποιον πλανήτη,
το λιγότερο που θα πετύχει είναι να βρεθούμε ανάμεσα στα αστέρια.
Υ.Γ Τρία Χάικου
Έφτασες μέχρι τους πρόποδες
της αγάπης,
δεν τόλμησες ν’ ανέβεις
την κορφή της.
Είμαι ακριβώς εκεί
που δεν μπορείς να πλησιάσεις.
Πως να διασχίσεις
τόσους παγετώνες;
Μην ανησυχείς για μένα καλή μου
την ψηλή κορφή μια φορά την κατακτάς.
Το άγγιγμα του ουρανού
δεν το ακυρώνει καμμιά απουσία.