Σε μια αποκαλυπτική συζήτηση, ο διακεκριμένος ψυχίατρος και σεξολόγος Θάνος Ασκητής ακτινογραφεί τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, εξηγώντας γιατί οι άνθρωποι σήμερα, αν και πιο «συνδεδεμένοι» από ποτέ, νιώθουν πιο μόνοι και ανικανοποίητοι.
Η Ψευδαίσθηση της Επικοινωνίας στα Social Media
Ο Δρ. Ασκητής ξεκινά την ανάλυσή του εστιάζοντας στο μεγάλο παράδοξο του 21ου αιώνα: την τεχνολογική υπερ-σύνδεση που οδηγεί στην ουσιαστική αποσύνδεση. Όπως επισημαίνει, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δημιουργήσει μια «βιτρίνα» ευτυχίας, όπου η εικόνα υπερισχύει της ουσίας. Οι άνθρωποι ανταλλάσσουν μηνύματα και likes, αλλά στερούνται τη φυσική επαφή, το βλέμμα και τη μυρωδιά του άλλου – στοιχεία απαραίτητα για την αυθεντική ανθρώπινη επικοινωνία.
«Το κινητό έχει γίνει η προέκταση του χεριού μας και ταυτόχρονα το τείχος ανάμεσα σε εμάς και τον σύντροφό μας», αναφέρει χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η ψηφιακή ζωή συχνά λειτουργεί ως υποκατάστατο της πραγματικής εγγύτητας.
Η Κρίση του Σεξ και η «Θεσμική» Μοναξιά
Ένα από τα πιο ανησυχητικά σημεία της παρέμβασής του αφορά τη μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας στα σύγχρονα ζευγάρια. Ο Θάνος Ασκητής εξηγεί ότι το άγχος της επιβίωσης, η εργασιακή εξόντωση και η κατάθλιψη έχουν πλήξει τον ερωτισμό. Το σεξ δεν είναι πλέον μια πράξη σύνδεσης, αλλά συχνά μια διεκπεραιωτική διαδικασία ή, ακόμα χειρότερα, μια απουσία που συνοδεύεται από σιωπή μέσα στο ίδιο το σπίτι.
Η «μοναξιά για δύο», όπως την περιγράφει, είναι η πιο σκληρή μορφή απομόνωσης. Ζευγάρια που ζουν κάτω από την ίδια στέγη, αλλά δεν μοιράζονται σκέψεις, συναισθήματα ή σωματική επαφή, δημιουργώντας ένα κενό που δύσκολα γεμίζει.
Ο Φόβος της Δέσμευσης και η Λατρεία του «Εγώ»
Αναλύοντας τη συμπεριφορά των νεότερων γενιών, ο κ. Ασκητής στέκεται στον έντονο ναρκισσισμό της εποχής. Η έμφαση στην ατομική απόλαυση και η απροθυμία για υποχωρήσεις έχουν καταστήσει τη δέσμευση μια «απειλή» για την προσωπική ελευθερία.
«Ο σύγχρονος άνθρωπος φοβάται να τσαλακωθεί, φοβάται να πονέσει και γι’ αυτό επιλέγει επιφανειακές σχέσεις που λήγουν μόλις εμφανιστεί η πρώτη δυσκολία», σημειώνει. Αυτή η κουλτούρα του «αναλώσιμου» μεταφέρεται και στις ανθρώπινες σχέσεις, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να αλλάζουν συντρόφους με την ίδια ευκολία που αλλάζουν συσκευές, μένοντας τελικά κενοί.
Η Επιστροφή στις Αξίες της Επαφής
Κλείνοντας, ο Θάνος Ασκητής δεν μένει μόνο στη διάγνωση του προβλήματος, αλλά προτείνει και τη «θεραπεία». Η λύση, σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται στην επανεκπαίδευση του συναισθήματος. Πρέπει να μάθουμε ξανά να ακούμε, να αγγίζουμε και να επενδύουμε στον χρόνο με τον άλλον άνθρωπο χωρίς την παρέμβαση οθονών.
Η ψυχική υγεία και η σεξουαλική ισορροπία απαιτούν αλήθεια και έκθεση. Το μήνυμα του κορυφαίου ψυχιάτρου είναι σαφές: Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ψηφιακή αποδοχή, αλλά στην ικανότητα να σχετιζόμαστε βαθιά και ουσιαστικά με τους γύρω μας, αποδεχόμενοι τόσο τη δική μας ευαλωτότητα όσο και του συντρόφου μας.
