Ντροπή για το Συμβούλιο Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ωμή παρέμβαση στον Άρειο Πάγο υπέρ της Τουρκίας
Ευθεία απειλή της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδας μας!
Αντί το συμβούλιο υπουργών της Ευρώπης να ασχολείται με τον αφανισμό της ελληνικής εθνικής μειονότητας σε Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο, απαιτεί την προώθηση της τουρκικής εισβολής στην Θράκη!
Η υποστήριξη των άθλιων τουρκικών επιδιώξεων αναφορικά με την προσπάθεια δημιουργίας τουρκικής μειονότητας κατά παράβαση της συνθήκης της Λωζάνης, συνιστά συνεργεία στο σχέδιο εθνικού ακρωτηριασμό της Ελλάδας από τους τούρκους.
Αντί να βλέπει την τουρκική βαρβαρότητα εις βάρος της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη, που οδήγησε στον αφανισμό της, το Συμβούλιο Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης παρεμβαίνει ωμά στον Άρειο Πάγο υπέρ εκείνων που θέλουν να δημιουργήσουν «τουρκικούς συλλόγους» στη Θράκη!
Ο Ερντογάν καταπατά καθημερινά τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στην Τουρκία και το Συμβούλιο της Ευρώπης «νοιάζεται» για τη Θράκη, όπου όπως καθένας γνωρίζει γίνονται σεβαστά όλα τα δικαιώματα της Μουσουλμανικής Μειονότητας, η οποία «αυξάνεται και πληθύνεται».
Και σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα όσων θέλουν να δημιουργήσουν «τουρκικούς συλλόγους», η Ελλάδα ψήφισε ειδική νομοθεσία για την εφαρμογή των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το απέδειξε ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος εντελώς πρόσφατα, μιλώντας, στις 25 Αυγούστου 2020, στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου για τις Μειονότητες σε Θράκη και Κωνσταντινούπολη αντιστοίχως.
Παραθέτουμε το κρίσιμο απόσπασμα από την ομιλία του Προκόπη Παυλόπουλου για το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, που δίνει στον Άρειο Πάγο τη δυνατότητα να αποστομώσει τους υποστηρικτές του δικτάτορα Ερντογάν:
«Β. Το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι.
Η Ελλάδα ενεργεί, πάντοτε, σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο και ως προς το ζήτημα της άσκησης του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι όσων μελών της Μουσουλμανικής Μειονότητας διεκδικούν την ίδρυση σωματείων, στην βάση της λεγόμενης «συλλογικής τουρκικής εθνοτικής ταυτότητας».
1. Συγκεκριμένα δε, τα αρμόδια όργανα της Ελληνικής Πολιτείας αποφασίζουν με βασικό γνώμονα την Συνθήκη της Λωζάνης, πρωτίστως με βάση την προαναφερθείσα πρόβλεψή της ότι ειδικώς η Μουσουλμανική Μειονότητα της Ελληνικής Θράκης είναι αμιγώς Θρησκευτική Μειονότητα. Επιπλέον, τα όργανα της Ελληνικής Πολιτείας λαμβάνουν υπόψη -ως άλλωστε οφείλουν- εν προκειμένω και όλες τις συνταγματικώς κατοχυρωμένες ρυθμίσεις, ως προς τους όρους και τις προϋποθέσεις της εν γένει άσκησης του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι, γεγονός το οποίο δεν φαίνεται να κατανοούν ορισμένα μέλη της Μουσουλμανικής Μειονότητας. Δοθέντος ότι συμπεριφέρονται ως εάν δεν γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των Ελλήνων Πολιτών εν γένει, όταν έχουν γίνει δεκτές προσφυγές τους ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με αντικείμενο την άσκηση ουσιαστικών δικαιωμάτων, όπως είναι και το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι.
2. Την ακρίβεια της κατά τ’ ανωτέρω διαπίστωσης καταδεικνύουν, μεταξύ άλλων, και οι διατάξεις του ν. 4491/2017, καθ’ ό μέτρο τροποποίησαν τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 758 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Οι διατάξεις αυτές καθιέρωσαν τον θεσμό νέων αιτήσεων αναγνώρισης σωματείων ή αιτήσεων σχετικής διοικητικής επανεξέτασης, καθώς και τον θεσμό αιτήσεων επανάληψης της διαδικασίας ενώπιον των αρμόδιων Ελληνικών Δικαστηρίων, όταν έχει εκδοθεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που διαπιστώνει παραβίαση ουσιαστικού δικαιώματος. Σε πλήρη δε συμφωνία με το Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο, οι κατά τ’ ανωτέρω διατάξεις προβλέπουν ότι το παραδεκτό της ως άνω αίτησης επανάληψης της διαδικασίας καθορίζεται με βάση τους περιορισμούς της παρ. 2 του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τους περιορισμούς που προβλέπονται εν γένει ως προς την άσκηση άλλων ουσιαστικών δικαιωμάτων, τα οποία προστατεύονται από την Σύμβαση αυτή. Δηλαδή τους περιορισμούς που αφορούν, πρωτίστως, την προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, την πρόληψη της εγκληματικότητας, την προστασία της υγείας και της ηθικής ή την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών τρίτων. Επίσης, το παραδεκτό των αιτήσεων επανάληψης της διαδικασίας καθορίζεται και με βάση τις υποχρεώσεις που απορρέουν από Διεθνείς Συνθήκες, στις οποίες η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος, συμπεριλαμβανομένης, φυσικά, της Συνθήκης της Λωζάνης.» Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις