Μόνο ως …mea culpa (δικό μου λάθος) μπορεί να χαρακτηριστεί η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη μέσα σε τρεις ημέρες να αλλάξει την απόφασή του για τα μέτρα στην Αττική, προχωρώντας μεταξύ άλλων και στην αναστολή των πολιτιστικών εκδηλώσεων στην Αττική.
Του Βασίλη Σκουρη από το ieidiseis.gr
Τα μέτρα, όμως, για να αποδώσουν και να κριθούν, όπως τουλάχιστον δημοσίως δηλώνουν οι ειδικοί, χρειάζονται δέκα ημέρες! Συνεπώς τι άλλο από έμμεση ομολογία του πρωθυπουργού ότι χειρίστηκε λάθος την υπόθεση αποτελεί το γεγονός ότι μέσα σε τρεις ημέρες άλλαξε τα μέτρα;
Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι για πρώτη φορά μάθαμε γιατί ο Κυριάκος δεν υιοθέτησε αρχικά την εισήγηση της Επιτροπής για αναστολή των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Ένας πολύ καλός φίλος του και συμμαθητής του, λέει, που ήταν και υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία, ο πολύ καλός ηθοποιός Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, του τηλεφώνησε και τον έπεισε μετά από μια συζήτηση διάρκειας ίσως και μιας ώρας ότι είναι καλό τα μέτρα να μην ληφθούν, γιατί θα καταστραφούν οι άνθρωποι του πολιτισμού! Και να οι ύμνοι για τον Μαρκουλάκη, να οι ύμνοι για τον πρωθυπουργό που ακούει και λαμβάνει τις σωστές αποφάσεις, να οι ύμνοι για το ενδιαφέρον της κυβέρνησης για τον πολιτισμό.
Τρεις ημέρες μετά η απόφαση –χωρίς επαναλαμβάνουμε να περάσουν οι δέκα ημέρες που απαιτούνται για να κριθεί η αποτελεσματικότητα ή όχι των μέτρων που εξαγγέλλονται-κάτω πιθανώς από την πίεση του αριθμού των κρουσμάτων, ο πρωθυπουργός αλλάζει την απόφασή του και εξαγγέλλονται νέα μέτρα για την αντιμετώπιση του κορονοϊού, μεταξύ των οποίων και η αναστολή των πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Ο κόσμος του πολιτισμού, στο σύνολό του, καλείται να πληρώσει και νέο τίμημα, χωρίς μέτρα προστασίας του και σοβαρής ενίσχυσής του, με αποτέλεσμα πολλοί κλάδοι του και άνθρωποί του να είναι στα όρια της καταστροφής!
Η στήλη, μάλιστα, έχει τη γνώμη ότι η κυβέρνηση εξαντλεί όλη την αυστηρότητά της στο χώρο του πολιτισμού, εν αντιθέσει με άλλους κλάδους, σε βαθμό μάλιστα τέτοιο που βάζει κάποιον σε σκέψεις μήπως και έχει πρόβλημα με το χώρο!
Το πραγματικό ερώτημα, συνεπώς, δεν είναι εάν ο πρωθυπουργός άκουσε τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, αλλά πόσους άλλους …Μαρκουλάκηδες άκουσε στη διάρκεια από τις αρχές του καλοκαιριού έως σήμερα! Και από ότι δείχνει το ρεπορτάζ ήταν και πολλοί και λιγότερο αθώοι από τον γνωστό ηθοποιό!
Να αναφερθούμε, για παράδειγμα, στην εξωφρενική απόφαση να είναι υποχρεωτικές οι μάσκες στα σούπερ μάρκετ και όχι στα πολυκαταστήματα; (Εκεί έχει ακουστεί, αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί ποιος ήταν ο …Μαρκουλάκης του χώρου).
Να αναφερθούμε στην απόφαση να ανέβει η πληρότητα στα πλοία ακόμα και στο 85% της χωρητικότητάς τους, όταν πριν λίγο καιρό κάτι τέτοιο θεωρούνταν περίπου ως …ιεροσυλία; Ή να αναφερθούμε στο άνοιγμα στο άνοιγμα των συνόρων με ορισμένες χώρες όταν κάλπαζε ο κορονοϊός-ποιος δεν θυμάται πχ τη φράση αρμόδιου υπουργού ότι το κάναμε γιατί «οι Σέρβοι ήταν φίλοι μας;».
Δυο μέτρα και δυο σταθμά, λοιπόν, με κριτήριο την εξυπηρέτηση συμφερόντων και όχι με κριτήριο το τι λένε οι ειδικοί! Ένας ακόμα λόγος που εξαπλώνεται η νόσος!