Του Μπάμπη Παπασπύρου*
Με μια απλή έρευνα (search) στην «ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ» (UNCLOS) προκύπτει ότι….
Οι θαλάσσιες ζώνες ως όρος δεν περιγράφεται-προβλέπεται στην σύμβαση, όμως χρησιμοποιείται ευρέως αρκετά χρόνια και περιλαμβάνει:
1. Αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα)
2. Συνορεύουσα ζώνη
3. Υφαλοκρηπίδα
4. Αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ)
Οι θαλάσσιες ζώνες υπολογίζονται από την ακτή του παράκτιου κράτους και η αιγιαλίτιδα ζώνη μπορεί να εκτείνεται έως και 12 ναυτικά μίλια (νμ), η συνορεύουσα ζώνη έως και 24 νμ, η υφαλοκρηπίδα από 200 έως 350 νμ, ενώ η ΑΟΖ εκτείνεται μέχρι τα 200 νμ.
Σύμφωνα με την UNCLOS, το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχία μόνο στην αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα), ενώ στις λοιπές θαλάσσιες ζώνες (συνορεύουσα, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ) ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα. Η κυριαρχία ενός κράτους επί της αιγιαλίτιδας ζώνης αποτελεί καθεστώς άσκησης κάθε νομικού δικαιώματος ενός κράτους, δηλαδή σαν να είναι έδαφος του κράτους, ενώ τα κυριαρχικά δικαιώματα παρέχουν στο παράκτιο κράτος σαφώς περιορισμένες δυνατότητες και είναι συγκεκριμένα, ανάλογα με τη θαλάσσια ζώνη.
Ένα άλλο ζήτημα είναι η ανάγκη ή όχι, κήρυξης της θαλάσσιας ζώνης. Εκ των τεσσάρων θαλασσίων ζωνών, η αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) και η υφαλοκρηπίδα είναι αυτοδίκαιες θαλάσσιες ζώνες, δηλαδή δεν απαιτούν κήρυξη, ενώ η συνορεύουσα ζώνη και η ΑΟΖ απαιτούν κήρυξη.
Όταν λοιπόν η κυβέρνηση και ο ίδιος προσωπικά ο Πρωθυπουργός ομιλεί & αναφέρεται σε θαλάσσιες ζώνες, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι:
- Ο όρος «θαλάσσιες ζώνες» δεν προβλέπεται από το δίκαιο της θάλασσας
- Η Αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) αποτελεί καθεστώς άσκησης κάθε νομικού δικαιώματος ενός κράτους, δηλαδή σαν να είναι έδαφος του κράτους
Άρα τι θα πάμε να συζητήσουμε-διαπραγματευτούμε την κυριαρχία εδαφών μας όπως τα χωρικά ύδατα;
Θα διαπραγματευτούμε εδάφη μας;
Η απάντηση είναι μια σαφής & καθαρή:
Συζητάμε μόνο για ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδα.
* Ταξίαρχος εν αποστρατεία Πολεμικής Αεροπορίας & πρώην Αντιπρόεδρος Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας