Το κλείσιμο των δημοτικών σχολείων σε όλη τη χώρα από σήμερα επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά το αλαλούμ που επικρατεί στην κυβέρνηση, και δη στο υπουργείο Παιδείας, καθώς και την παντελή έλλειψη σχεδίου για τη διαχείριση της πανδημίας.
Μέχρι τώρα, η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως και οι συν αυτή επιχειρούσαν με κάθε τρόπο να μας πείσουν για ποιον λόγο τα δημοτικά σχολεία θα πρέπει να είναι ανοιχτά και ότι ειδικά οι μικρής ηλικίας μαθητές δεν μεταδίδουν τον ιό.
Τώρα, τι ξαφνικά άλλαξε και η υπουργός Παιδείας διαφοροποίησε άρδην το συγκεκριμένο… τροπάριο είναι ένα θέμα που θέλει πολλή συζήτηση, ωστόσο δεδομένο είναι πως δεν είναι η πρώτη φορά που η κυρία Κεραμέως -ή, αλλιώς, η υπουργός της… γκάφας- κάνει το άσπρο μαύρο και τούμπαλιν.
Ειδικά πάντως για την αυριανή μέρα, και μετά το φιάσκο με την τηλεκπαίδευση, ελπίδα όλων είναι το πρόβλημα να μην επανέλθει δριμύτερο, τώρα που ξεκινούν εξ αποστάσεως μαθήματα και τα παιδιά του δημοτικού. Σε θεωρητικό επίπεδο τουλάχιστον, το υπουργείο οφείλει να είναι έτοιμο, καθώς όλοι γνώριζαν από την περσινή χρονιά ακόμα ότι δεν αποκλείεται και ο φετινός χειμώνας να είναι δύσκολος.
Η Μπίλντερμπεργκ
Πολλές φορές στο χρονικό διάστημα της θητείας της, από τον Ιούλιο του 2019, η κυρία Κεραμέως προκάλεσε με τις αποφάσεις της, τις πρωτοβουλίες της, τις πράξεις ή τις παραλείψεις της. Εκτός από τις γκάφες της, θεωρείται και η υπουργός της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, στην οποία συμμετείχε πέρυσι. Συγκεκριμένα, το όνομά της συμπεριελήφθη στον κατάλογο των προσκεκλημένων στη μυστικοπαθή αυτή τριήμερη σύσκεψη «των ισχυρών της Ευρώπης και των ΗΠΑ», που έλαβε χώρα στο Μοντρέ της Ελβετίας στις 28 Μαΐου 2019.
Ηταν η δεύτερη Ελληνίδα υπουργός Παιδείας που συμμετείχε στην εν λόγω συνάντηση, μετά την Αννα Διαμαντοπούλου. Τρεις περίπου μήνες μετά τη συμμετοχή της στη λέσχη, η κυρία Κεραμέως υπάκουσε τυφλά στη σύσταση – απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) και ανακοίνωσε ότι στο εξής θα σταματήσει η καταγραφή των στοιχείων θρησκεύματος και ιθαγένειας στα απολυτήρια των μαθητών γυμνασίου και λυκείου.
Και επειδή η… καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, ένα τρίμηνο μετά την ανάληψη της υπουργικής της θέσης, στην περσινή δήλωσή της για την 28η Οκτωβρίου, τοποθέτησε χρονικά την 28η Οκτωβρίου 1940 στις… «παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου», ενώ παρέλειψε να αναφερθεί στον αγώνα κατά του φασισμού και του ναζισμού, προκαλώντας πολλές αντιδράσεις.
Βέβαια, οι μεγάλες γκάφες και ανακολουθίες έγιναν επί πανδημίας. Για παράδειγμα, στο πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε το υπουργείο Παιδείας στη Βουλή και έγινε νόμος του κράτους, εν μέσω της υγειονομικής κρίσης, αποφασίστηκε να αυξηθεί ο μέγιστος αριθμός μαθητών στην τάξη από 22 σε 26. Παράλληλα, στις εκκλήσεις των εκπαιδευτικών για «σπάσιμο» των τμημάτων στα σχολεία, ώστε να μην οδηγηθούμε σε τάξεις «κονσέρβες», η κυρία Κεραμέως απάντησε ότι κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται, επειδή ο μέσος όρος μαθητών ανά τάξη στη χώρα είναι 17 παιδιά (!), πλην ειδικών σχολείων, που έχουν μικρότερο μ.ό. Εβαλε, δηλαδή, στην ίδια κατηγορία τα σχολεία που βρίσκονται στα αστικά κέντρα και στην περιφέρεια, στην Αθήνα και στα μικρά νησιά των μετρημένων στα δάχτυλα μαθητών, με μια απλοϊκή αριθμητική που σε καμία περίπτωση δεν απέδιδε την πραγματικότητα.
Το άνοιγμα των σχολείων
Αλλα αντ’ άλλων και με την ημερομηνία έναρξης των μαθημάτων στα σχολεία τον Σεπτέμβριο… Αρχικά, η υπουργός υπεραμυνόταν σθεναρά της άποψης περί έναρξης της σχολικής χρονιάς την 1η Σεπτεμβρίου, προκειμένου να χαθεί και το χαμένο έδαφος της προηγούμενης. Ως εκ θαύματος, στη συνέχεια επεσήμανε ότι η καθυστέρηση μίας εβδομάδας γινόταν για να προετοιμαστούν ακόμη καλύτερα τα σχολεία για την ασφαλή έναρξη του νέου σχολικού έτους.
Εν τέλει, το πρώτο κουδούνι χτύπησε στις 14 Σεπτεμβρίου και, όπως είχε ανακοινωθεί, θα έπρεπε οι μαθητές να έχουν τις μάσκες τους και να εφαρμόζουν τις αποστάσεις ασφαλείας, μέτρα υψίστης σημασίας για την αποφυγή μετάδοσης του ιού.
Οι μάσκες…
Πάντως, ούτε αυτό έγινε όπως προγραμματιζόταν, καθώς ξεκίνησε η άλλη περιπέτεια, με τις σχολικές μάσκες. Πριν καν ληφθεί μάλιστα η απόφαση για την κάλυψη του κόστους από τον κρατικό Προϋπολογισμό, η κυρία Κεραμέως έσπευσε να προαναγγείλει ότι η οικογένεια κάθε μαθητή θα πλήρωνε τις μάσκες που αυτός θα χρησιμοποιούσε. «Η μάσκα είναι ένα προσωπικό αντικείμενο, το οποίο θωρακίζει καθέναν και καθεμιά από εμάς. Επαφίεται στην ατομική ευθύνη καθενός, όπως ακριβώς έχει και για προσωπικά του αντικείμενα, με τον ίδιο τρόπο να έχει μια υφασμάτινη μάσκα, η οποία να πλένεται και να ξαναχρησιμοποιείται» τόνισε προκλητικά, μολονότι την ίδια ώρα ο υπουργός Εσωτερικών Τάκης Θεοδωρικάκος έκανε γνωστό -κατόπιν εντολής του πρωθυπουργού- ότι τις μάσκες θα τις πλήρωνε το κράτος.
Και μετά, όλοι θυμόμαστε τι έγινε με τις τεραστίων διαστάσεων μάσκες, την επίρτιψη ευθυνών από τον έναν υπουργό στον άλλον, με αποτέλεσμα όλων αυτών οι μάσκες να μην έχουν δοθεί ακόμα στους μαθητές.
Εξ αποστάσεως διδασκαλία δίχως plan B
Το «κερασάκι στην τούρτα», φυσικά, ήταν, την περασμένη εβδομάδα, το μπάχαλο με την τηλεκπαίδευση σε γυμνάσια και λύκεια, το σύστημα της οποίας «κράσαρε» την πρώτη ώρα που τέθηκε σε εφαρμογή. Κάποιοι μαθητές δεν κατάφεραν να συνδεθούν με την πλατφόρμα του υπουργείου Παιδείας, ενώ και αυτοί που κατάφεραν στην αρχή να συνδεθούν εν συνεχεία βγήκαν εκτός συστήματος. Η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας απέδωσαν την ευθύνη στην ιδιωτική πλατφόρμα της εταιρίας, όμως αρκετά ερωτήματα δεν έχουν απαντηθεί:
– Ποιος επέλεξε τη συγκεκριμένη ιδιωτική πλατφόρμα;
– Γιατί δεν υπήρχε εναλλακτικό πλάνο, σε περίπτωση που παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα (όπως και έγινε) στην πλατφόρμα;
– Δοκιμάστηκαν το σύστημα και οι αντοχές του πριν από την επίσημη εφαρμογή από τους μαθητές;
– Γιατί το υπουργείο Παιδείας, ενώ είχε τόσους μήνες στη διάθεσή του, δεν προετοιμάστηκε ως όφειλε; Η κυρία Κεραμέως είναι υπόλογη και οφείλει εξηγήσεις.