του Απτχου (Μ) εα Γεωργίου Βορρόπουλου *
Το 1945 με τον Αναγκαστικό Νόμο (Α.Ν.) 779 ιδρύθηκε η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Βασιλικής Αεροπορίας (Ε.Α.Α.Β.Α.). Το 1972 με τον Α.Ν. 1171 καταργήθηκε ο Α.Ν. 779, η Ένωση μετονομάστηκε σε Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας (Ε.Α.Α.Α.) και καθορίστηκε το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας που διέπει πλέον και τις τρεις Ενώσεις Αποστράτων Αξιωματικών (Ε.Α.Α.) κατόπιν των τροποποιήσεων που υπέστη με τους νόμους 288/1974, 610/1977, 1911/1990 και 3943/2011, όσον αφορά κυρίως στο άρθρο 5 που αφορά την Διοίκηση των Ε.Α.Α. και το τρόπο ανάδειξής τους και ως προς τη διακοπή παρακράτησης εισφορών από τα εν ενεργεία στελέχη των ΕΔ.
Στη μακρόχρονη πορεία της η Ε.Α.Α.Α. έχει προσφέρει σημαντικό έργο εκπληρώνοντας την αποστολή της, ως θεσμικός φορέας εκπροσώπησης των Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας, διατηρώντας ταυτόχρονα τους δεσμούς με την Πολεμική μας Αεροπορία.
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η Ε.Α.Α.Α. παραμένει στάσιμη, άπραγη στις σύγχρονες προκλήσεις και αδύναμη να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των μελών της, εκ-δηλώνοντας αρτηριοσκληρωτικές αντιλήψεις σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης, ενώ αποτελεί συχνά πεδίο αυτοπροβολής, προώθησης και ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών, καθώς και συντεχνιακών μικροσυμφερόντων.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι η απογοήτευση και η απομάκρυνση των μελών της, με κλασικότερο παράδειγμα τη μικρή συμμετοχή στη κορυφαία διαδικασία ενός οργανισμού με αιρετή διοίκηση, τις εκλογές για ανάδειξη του Δ.Σ., που δεν υπερβαίνει το 25 % των μελών. Σε αυτό έχει συμβάλλει και η ακολουθούμενη πρακτική εκλογής με τη μέθοδο της κάλπης που διενεργείται μόνο σε πόλεις που δραστηριοποιείται η Ε.Α.Α.Α., αποκλείοντας κατ’ ουσία μέλη που κατοικούν σε άλλες περιοχές και ιδιαίτερα της νησιωτικής Ελλάδας ή και στο εξωτερικό, καθώς δεν έχει θεσμοθετηθεί η ηλεκτρονική και επιστολική ψήφος, όπως έπραξε η Ε.Α.Α.Ν.
Γενική αίσθηση των μελών είναι ότι η Ε.Α.Α.Α. δεν έχει πλέον σκοπό ύπαρξης της και το μόνο που προσφέρει είναι η έκδοση ταυτότητας αποστράτου και ο προγραμματισμός παραθερισμού, διαδικασίες οι οποίες κάλλιστα θα μπορούσαν να αναληφθούν από άλλον φορέα. Στην αίσθηση αυτή συνηγορεί και η στάση σημαντικού ποσοστού περίπου 12% των αποστράτων που δεν εγγράφεται κατά το τυπικό στην Ε.Α.Α.Α., παρότι καταβάλλουν τις υποχρεωτικές εισφορές κατά τον ισχύοντα Α.Ν. 1171/1972.
Όσον αφορά στη λειτουργία, αποτελεί πεδίο εκτεταμένης συζήτησης το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της Ε.Α.Α.Α. με τον Α.Ν. 1171/1972 και ιδιαίτερα όσον αφορά στους περιορισμούς στην εκλογή του προέδρου αντιπροέδρου (μόνο μέλη βαθμού αποστρατείας Αντιπτεράρχου, Υποπτεράρχου), στην υποχρεωτική καταβολή εισφορών μέσω του μερίσματος και στην αδυναμία εκλογής διοικήσεων των Παραρτημάτων που αντιμετωπίζεται εθιμικά με τη μέθοδο άτυπων σφυγμομετρήσεων.
Η σημερινή κατάσταση πρέπει να αλλάξει καθώς η Ε.Α.Α.Α. αποτελεί θεσμικό φορέα που μπορεί να προσφέρει πολλά στην οικογένεια των αποστράτων και στην ευρύτερη κοινωνία. Αν δεν γίνει αυτό στο προσεχές μέλλον η Ε.Α.Α.Α. θα απαξιωθεί πλήρως και η έξοδος από τη περιδίνηση που έχει περιπέσει θα είναι αδύνατη. Το ζητούμενο πλέον είναι πως θα μπορέσει η Ε.Α.Α.Α. να ανακάμψει και αν πραγματικά τα μέλη της επιθυμούν αυτή την ανάκαμψη.
Η εν λόγω ανάκαμψη μπορεί να πραγματοποιηθεί με τις απαραίτητες διορθωτικές ενέργειες στο τρόπο λειτουργίας προς τη κατεύθυνση της ανταποδοτικότητας, της μέριμνας και της συμμετοχικότητας των μελών χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς συντεχνιακές ή και ακραίες ακόμα ιδιοκτησιακές νοοτροπίες. Προς τούτο, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η Ε.Α.Α.Α. ανήκει σε όλους και πρέπει να είναι ανταποδοτική και ωφέλιμη σε όλα τα μέλη.
Το πρώτο αλλά σημαντικό βήμα που πρέπει να γίνει είναι ο εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της Ε.Α.Α.Α. με νομοθέτηση ενός νέου και σύγχρονου νόμου σε αντικατάσταση του πεπαλαιωμένου και ενδεχομένως αντισυνταγματικού, με το ισχύων σύνταγμα, Α.Ν. 1171 του 1972. Τα συστατικά ενός νέου νομοθετήματος πρέπει να επικεντρώνονται στην ισότητα και ενότητα των μελών, στην συλλογικότητα των αποφάσεων, στην εκλογή αιρετών διοικήσεων σε όλα τα επίπεδα διοίκησης, στο ατομικό δικαίωμα της επιλογής στη συμμετοχή και στην περαιτέρω ανάδειξη του αυτοδιοίκητου της Ε.Α.Α.Α.
Φοβικότητες που διασπείρονται ότι το άνοιγμα της συζήτησης για αλλαγή του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της Ε.Α.Α.Α. με νέο νομοθέτημα, θα επιφέρει ενδεχομένως αλλαγή της μορφής του νομικού πλαισίου από Ν.Π.Δ.Δ. σε Ν.Π.Ι.Δ. είναι τουλάχιστον προσχηματικές, αν αναλογιστούμε ότι ήδη ο νόμος του 1972 έχει τροποποιηθεί 4 φορές ενώ η πλειονότητα των Ν.Π.Δ.Δ. με αιρετές διοικήσεις έχουν προσαρμοστεί ει-δικά στο θέμα της ατομικής επιλογής στη συμμετοχή.
Μια χρυσή ευκαιρία για αλλαγή της σημερινής κατάστασης είναι οι επικείμενες εκλογές στις 14 Νοέμβρη όπου τα μέλη της Ε.Α.Α.Α. θα βρεθούν και πάλι ενώπιον της κάλπης για να εκλέξουν νέα διοίκηση. Βασικό κριτήριο των μελών σε αυτές τις εκλογές δεν πρέπει να αποτελέσει η καθοδηγούμενη συντεχνιακή ψήφος και η ψήφος σε φίλους, αλλά οι έγγραφες προτάσεις και δεσμεύσεις των υποψηφίων στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού και προσαρμογής της Ε.Α.Α.Α. στη σημερινή πραγματικότητα και τις ανάκες των μελών της.
Μόνο έτσι η Ε.Α.Α.Α. και στηριγμένη στη ΕΝΟΤΗΤΑ – ΙΣΟΤΗΤΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ των μελών της, θα μπορέσει να ξεφύγει από τη σημερινή πραγματικότητα και να ατενίσει με βεβαιότητα ένα καλύτερο μέλλον
* Ο Απτχος (Μ) εα Γεώργιος Βορρόπουλος, είναι απόφοιτος του Τμήματος Μηχανικών (Σ.Μ.Α.) της Σχολής Ικάρων τάξης 1982, αποστρατεύθηκε ευδοκίμως το 2016 και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επιτίμου Γενικού Επιθεωρητή.
Είναι υποψήφιος για πρόεδρος του Δ.Σ. της Ε.Α.Α.Α.