γράφει ο Αυγερινός Χατζηχρυσός
Τη διαγραφή του αειμνήστου βουλευτή Πιερίας της ΝΔ, Ευάγγελου Πολύζου απο το κόμμα και την κοινοβουλευτική ομάδα, αποφάσισε o Κώστας Καραμανλής το 2005, όχι για κάτι συνταρακτικό, όπως αυτά που ακούγονται σήμερα για “αδιεκρίνιστους λογαριασμούς” και “ροζ βίντεο”.
Η αιτία ήταν η δήλωση του βουλευτή, ότι σε όλα τα κόμματα, “υπάρχουν και τίμιοι άνθρωποι αλλά και αυτοι που χρηματίζονται.”. Σήμερα;
Με το «σκάνδαλο Φουρθιώτη», την ασφάλεια από αστυνομικούς, τα ντου σε Υπουργεία και τα SMS, αλλά και οι υπόνοιες για «ροζ βίντεο» για όσους θυμούνται την πολιτική Ιστορία της ΝΔ είναι αναπόφευκτη και η σύγκριση του Κώστα Καραμανλή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Όπως η περίπτωση του αείμνηστου Βασίλη Μαγγίνα, που υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από τη θέση του υπουργού Εργασίας, όταν αποκαλύφθηκε ότι απασχολούσε στην εξοχική του κατοικία, εργάτες ινδικής καταγωγής, χωρίς να τους έχει ασφαλισμένους.
Ακόμη πιο ενδεικτική ήταν η περίπτωση του Σάββα Τσιτουρίδη.
Αν και ανήκε στο «σκληρό πυρήνα» των υποστηρικτών του Κώστα Καραμανλή, των λεγόμενων «λοχαγών», στη διεκδίκηση της ηγεσίας της κεντροδεξιάς παράταξης, εκδιώχθηκε δύο φορές από τις κυβερνήσεις του τελευταίου. Την πρώτη, από τη θέση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, όταν αποκαλύφθηκε ότι είχε επιδιώξει, την περίοδο της υπουργικής του θητείας, τη μεταγραφή του φοιτητή γιού του – καμία σχέση με τα SMS με τον Φουρθιώτη – σε πανεπιστήμιο του Λεκανοπεδίου.
Το γεγονός ότι το παιδί του υπουργού αντιμετώπιζε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, πιστοποιημένα με σχετικές ιατρικές βεβαιώσεις, που επέβαλαν τη στήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, δεν ήταν αρκετό για να γλιτώσει την «καρατόμηση».
Αργότερα, επανήλθε στην κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, ως υπουργός Εργασίας, αλλά η ατυχία του δεν είχε όρια. «Πλήρωσε» τούτη τη φορά την εμπλοκή του γενικού γραμματέα του υπουργείου του, στο γνωστό σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων.
Τούτη τη φορά, καθώς το γενικότερο σκάνδαλο είχε προσλάβει διαστάσεις, αισθάνθηκε την ανάγκη ο ίδιος ο πρωθυπουργός να εξηγήσει δημόσια το λόγο για τον οποίο ζήτησε την παραίτηση του υπουργού του. Ταυτόχρονα, κινήθηκαν ή διευκολύνθηκαν οι κινήσεις για τη διερεύνηση, σε όλα τα επίπεδα, της υπόθεσης, με κάποιους εκ των εμπλεκομένων να προφυλακίζονται.
Εν τέλει, μετά από πολύχρονη δικαστική περιπέτεια, αποδείχθηκε ότι η υπόθεση είχε πολύ μικρότερες διαστάσεις, απ’ αυτές που είχαν παρουσιαστεί. Η ειρωνεία δε της τύχης, είναι πως ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας απαλλάχθηκε, από το στάδιο της προδικασίας, από κάθε κατηγορία.
Ο παλιός φίλος του πρωθυπουργού, όμως, έμεινε μέχρι τέλους, εκτός του υπουργικού συμβουλίου. Σα να μην έφτανε αυτό, αποκλείστηκε και από τα ψηφοδέλτια του κόμματος, μαζί με άλλα στελέχη που είχαν εμπλακεί σε τέτοιες υποθέσεις, για τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009. Κάτι που «ξεχείλισε το ποτήρι» για τον εκ Κιλκίς πολιτικό, οδηγώντας σε πλήρη και επεισοδιακή ρήξη, με τον τότε απερχόμενο πρωθυπουργό. Αργότερα η προσωπική σχέση αποκαταστάθηκε, αλλά ο Σάββας Τσιτουρίδης αποχώρησε από την ενεργό πολιτική.
Σκευωρία Βατοπεδίου
Προ μιας και πλέον δεκαετίας και επί προεδρίας ΝΔ Κώστα Καραμανλή, με όλα τα Μέσα Ενημέρωσης να ελέγχουν την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όπως οφείλουν να κάνουν οι δημοσιογράφοι, ο τότε πρωθυπουργός δέχθηκε την παραίτηση δύο κορυφαίων υπουργών του. Ο Γιώργος Βουλγαράκης παραιτήθηκε από την θέση του Υπουργού τον Σεπτέμβριο του 2008 και ένα μήνα αργότερα το ίδιο έκανε ο επίσης Υπουργός Θεόδωρος Ρουσόπουλος ενώ δεν ήταν υποψήφιοι στις εκλογές του 2009, μόνο και μόνο επειδή είχαν ακουστεί τα ονόματά τους στην υπόθεση Βατοπεδίου.
Αυτή ήταν η ηθική της παράταξης του Κωνσταντίνου Καραμανλή και των ιστορικών στελεχών της. Οι υπουργοί παραιτούνται και αφήνουν την δικαιοσύνη να αποφασίσει απερίσπαστη, χωρίς να είναι το πολιτικό χαρτοφυλάκιό τους εμπόδιο ή απειλή προς την δικαιοσύνη, παρότι και αυτοί αλλά και ο αείμνηστος Αγγέλου γνώριζαν ότι είναι αθώοι και ότι η όλη ιστορία ήταν μία ευθεία στοχοποίηση τους. Αυτή κι αν ήταν πραγματική σκευωρία. Ακριβώς το αντίθετο που σήμερα διώκονται Δημοσιογράφοι και οι υπουργοί όχι μόνον δεν έχουν την ευθιξία να παραιτηθούν, αλλά παρεμβαίνουν στην δικαιοσύνη είτε απειλώντας δικαστικούς λειτουργούς, είτε καταθέτοντας σε δίκες με το προνόμιο του μέλους της κυβέρνησης
Παρά την υπερβολική κριτική που δέχθηκαν, για ένα σκάνδαλο που δεν αποδείχθηκε τελικά, δεν είδαμε από τα ΜΜΕ, αυτό που βλέπουμε σήμερα, να αποκαλούν ένα παγκόσμιο σκάνδαλο, με μάρτυρες, FBI και πραγματική ζημιά δισεκατομμυρίων του δημοσίου ως «σκευωρία Novartis».
Φυσικά κάποιοι γνωστοί opinion maker με πρόθεση πετούσαν λάσπη για να συσκοτίσουν την υπόθεση, κάποιοι στα πλαίσια του λειτουργήματος έλεγχαν την κυβέρνηση με σκοπό να αποκαλυφθεί η αλήθεια πριν καταλήξουν σε συμπεράσματα, αλλά αυτό απέχει εκατομμύρια έτη φωτός από τα όσα ζούμε σήμερα.
Κανείς τότε δεν διανοήθηκε να στραφεί κατά της δικαιοσύνης που έκανε τον έλεγχο του σκανδάλου. Ούτε όταν η εισαγγελέας ζήτησε ένα εξωπραγματικό ποσό εγγύησης 400.000 του Αγγέλου και απαγόρευση εξόδου του από την χώρα, λες και θα μπορούσε να διαφύγει με την κλονισμένη κατάσταση της υγεία του.
Αυτά για την Ιστορία, για να συγκρίνουμε την συμπεριφορά όλου το πολιτικού συστήματος και των Μέσων ενημέρωσης στην υπόθεση Novartis και Φουρθιώτη που έχουν αντιστρέψει πλήρως την πραγματικότητα.
με πληροφορίες από εφημερίδες ΕΣΤΙΑ, Kontra και avgerinosx.com