Νέα Υόρκη 14 Αυγ. 1976
Θέμα: Κρίση στο Αιγαίο
Κίσινγκερ: Δεν μπορούμε να έχουμε άλλο πόλεμο στο Αιγαίο. Εμείς θα εμπλακούμε ούτως ή άλλως, αλλά το θέμα είναι ότι δεν μπορούμε να έχουμε άλλη ελληνοτουρκική σύγκρουση.
Caglayangil: Δεν έχουμε σκοπό να πάμε σε πόλεμο. Αν οι Έλληνες θέλουν πόλεμο, αυτό είναι άλλο θέμα. Είναι αυτοί που στρατιωτικοποιούν όλα τα νησιά. Κανείς δεν λέει τίποτα ως απάντηση σε αυτό. Αυτό που κάνουμε είναι ότι στέλνουμε ένα μικρό ερευνητικό πλοίο στην περιοχή.
Κίσινγκερ: Μπορείτε να πάτε το ζήτημα της στρατιωτικοποίησης αυτών των νησιών στο Συμβούλιο Ασφαλείας αν θέλετε.
Caglayangil: Δεν πρόκειται να παίξουμε παιχνίδια με την Ασφάλεια Συμβούλιο για οποιοδήποτε σκοπό.
Τα ανωτέρω αποτελούν απόσπασμα των Αμερικανοτουρκικών συζητήσεων μεταξύ των ΥΠΕΞ των ΗΠΑ-τουρκίας, Κίσινγερ και Τσαγλαγιαγκίλ στη Νέα Υόρκη (14 Αυγ. 1976) με θέμα την κρίση στο Αιγαίο…
Υ.Γ
Σας θυμίζουμε τις αρμοδιότητες του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ…
Αρμοδιότητες του Συμβουλίου Ασφαλείας
Γενικά το Συμβούλιο του ΟΗΕ διατηρεί το δικαίωμα να ερευνά κάθε διαφορά ή κατάσταση που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένοπλη σύγκρουση δύο ή περισσοτέρων μελών του ΟΗΕ.
Όταν γνωστοποιηθεί στο Συμβούλιο καταγγελία περί απειλής της ειρήνης, πρώτη του ενέργεια συνήθως είναι η σύσταση στις ενάντιες πλευρές (μέλη) για εξεύρεση επίλυσης με ειρηνικά μέσα, δηλαδή, η προσπάθεια επιτυχούς συμφωνίας.
Σε πολλές περιπτώσεις μπορεί και να ορίσει ειδικούς αντιπροσώπους ή ακόμα και να ζητήσει από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ τις καλές του (παρεμβατικές) υπηρεσίες.
Τον Δεκέμβρη του 1946 η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη κατέθεσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ προσφυγή για να εξετάσει το Συμβούλιο Ασφαλείας την κατάσταση που επικρατούσε στα Βόρεια σύνορα της χώρας και ειδικότερα τις καταγγελίες της ότι η Γιουγκοσλαβία, η Αλβανία και η Βουλγαρία ενίσχυαν τον ένοπλο αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) με απώτερο στόχο τον διαμελισμό της ελληνικής Μακεδονίας και της Δυτικής Θράκης. Το αίτημα της προσφυγής υποβλήθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση στις 3 Δεκεμβρίου του 1946. Για την υπεράσπιση του αιτήματος παραβρέθηκε στην έδρα του ΟΗΕ ο Κ. Τσαλδάρης
Ο ΟΗΕ με απόφασή του στις 19 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους αποφάσισε, για να διερευνήσει το ζήτημα, τη σύσταση της Commission of Investigation Concerning Greek Frontier Incidents (Διερευνητική Επιτροπή των Επεισοδίων στα βόρεια Ελληνικά Σύνορα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών). Στις 23 Μαΐου του 1947 η επιτροπή συνέταξε έκθεση την οποία υπέβαλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο την εξέτασε στις 27 Ιουνίου του ίδιου έτους. Η έκθεση θεωρούσε ότι οι τρεις χώρες υποστήριζαν έμπρακτα τον αγώνα ΔΣΕ. Επίσης, θεωρούσε ότι οι κυβερνήσεις Γιουγκοσλαβίας και Βουλγαρίας υποκινούσαν αποσχιστικά κινήματα στη Μακεδονία …Τέλος, η έκθεση πρότεινε την σύναψη νέων συνοριακών συμφωνιών μεταξύ των τεσσάρων χωρών, και τη σύσταση μιας επιτροπής του ΟΗΕ που θα λειτουργήσει ως συνοριακός παρατηρητής. Η πρόταση απορρίφτηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας μετά από βέτο της ΕΣΣΔ και μετά από πρόταση των ΗΠΑ παραπέμφθηκε στη Γενική Συνέλευση του οργανισμού. ( Αποθετήριο Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας )
Διαβάζοντας όλα τα ανωτέρω προκύπτουν οι εξής διαπιστώσεις και ερωτήματα:
- Η τουρκία με βάση τις συζητήσεις του Αυγ. 1976, και την πρόταση του Κίσινγκερ, αποφεύγει (προφανώς γιατί ξέρει ότι δεν θα είχε καμιά τύχη) προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας για τις παράνομες και παράλογες αξιώσεις για τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου
- Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει προσφύγει όλα αυτά τα χρόνια για το θέμα αυτό στο Συμβούλιο Ασφαλείας, γνωρίζοντας και την πιο πάνω θέση της τουρκίας; Η εκτίμηση μας είναι ότι μια τέτοια κίνηση θα έπρεπε ήδη να έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια…
- Υπάρχει προοπτική να προσφύγουμε έστω και τώρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας; Την παρούσα χρονική στιγμή αλλά κατά την άποψή μας και για πολλά χρόνια ακόμα δεν θα είχαμε καμιά τύχη, για έναν απλό λόγο λόγω της στάσης μας στον πόλεμο της Ουκρανίας, θα είχαμε απέναντί μας την Ρωσία η οποία όπως και το 1947 θα ασκούσε βέτο…