Η αποκάλυψη των ευρωπαϊκών υπηρεσιών ότι το κινητό τηλέφωνο του Νίκου Ανδρουλάκη είχε γίνει στόχος παρακολούθησης από κακόβουλο λογισμικό, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου.
Για την ακρίβεια, εάν ο Ανδρουλάκης δεν ήταν ευρωβουλευτής, όλο αυτό το σκοτεινό παρασκήνιο που παραπέμπει ευθέως σε παρακράτος θα είχε μείνει άγνωστο.
Σήμερα λοιπόν η εφημερίδα Καθημερινή στο ρεπορτάζ που υπογράφεται από τον έμπειρο Γιάννη Σουλιώτη, αποκαλύπτει ότι άλλοί επτά – οκτώ πολιτικοί βρισκόταν υπό παρακολούθηση! Αυτή η αποκάλυψη έρχεται να προστεθεί στην πρωτοφανή υπόθεση κατασκοπείας με στόχο 17 Έλληνες βουλευτές, αλλά και τον εκδότη Ιωάννη Φιλιππάκη και τον δημοσιογράφο Ιωάννη Τάρκα, που όπως αποκάλυψαν οι αμερικανικές διωκτικές αρχές αλλά και μεγάλοι ερευνητικοί οργανισμοί του εξωτερικού, είχαν επίσης γίνει στόχος παρακολουθήσεων, σε μία πρωτοφανή υπόθεση για τα ελληνικά χρονικά. Μία υπόθεση που περιέργως αποσιωπείται, αντί να έχει προκαλέσει εθνικό συναγερμό.
Ύποπτη η στάση Μητσοτάκη απέναντι στο σκάνδαλο κατασκοπείας κατά της Ελλάδας
Ο Κυρ. Μητσοτάκης με την -εκούσια- επιλεκτική γνώση εξελίσσεται πλέον -ακούσια- σε πρωθυπουργό μειωμένης παραταξιακής και λαϊκής εμπιστοσύνης.
Την ώρα που ο πρωθυπουργός προσπαθεί να καλύψει τις ευθύνες για την παρακολούθηση Ανδρουλάκη επικαλούμενος εξωτερικές απειλές και τρίτες χώρες, συγκαλύπτει με την στάση του το τεράστιο και πραγματικό σκάνδαλο κατασκοπείας κατά της Ελλάδας, όπου άγνωστοι παρακολουθούσαν 17 βουλευτές – μέλη επιτροπών εθνικής σημασίας!
Αυτό ακριβώς αναλύει ο Αλέξανδρος Τάρκας, ο οποίος είχε πέσει και ο ίδιος θύμα αυτού του σκοτεινού κυκλώματος που λειτουργούσε εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται πεισματικά να το εξαρθρώσει.
Η στάση του γίνεται ακόμα πιο ύποπτη, από τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών – στόχων ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία!
Διαβάστε ολόκληρη την ανάλυση Τάρκα, όπως δημοσιεύτηκε σήμερα στην εφημερίδα «δημοκρατία»:
Ενοικος Μαξίμου επιλεκτικής γνώσης
Από τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΤΑΡΚΑ *
Ολοι οι πρωθυπουργοί της δεξιάς και κεντροδεξιάς παράταξης, από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα, διέθεταν -ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα προτερήματα ή ελαττώματά τους- την πολιτική γενναιότητα να παραδέχονται τη γνώση, την ανάμειξη και τις πιθανές ευθύνες τους στις σοβαρές κρίσεις θεσμών, διαφάνειας και εθνικής ασφάλειας. Προέβαιναν, ασφαλώς, σε κινήσεις μείωσης του προσωπικού κόστους τους, αλλά συναισθάνονταν και αναλάμβαναν την ηγετική ευθύνη, χωρίς υπεκφυγές.
Ο σημερινός πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πράττει το ακριβώς αντίθετο. Επιζητεί την αποκλειστικότητα στις νίκες και τις επιτυχίες, αλλά θέτει εαυτόν εκτός πληροφόρησης και ευθυνών στις ήττες και τις αποτυχίες. Είναι ο πρώτος ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου με -εκούσια- επιλεκτική γνώση στα μείζονα θέματα σε τέτοιο βαθμό, ώστε πλέον να εξελίσσεται -ακούσια- σε πρωθυπουργό μειωμένης παραταξιακής και λαϊκής εμπιστοσύνης.
Ο κ. Μητσοτάκης ισχυρίζεται, λίγο πολύ, ότι ο αποπεμφθείς διοικητής της ΕΥΠ Παν. Κοντολέων δρούσε πίσω από την πλάτη του. Ωστόσο, αν πράγματι αυτό συνέβαινε, η χώρα θα βίωνε δημοκρατική εκτροπή και ο πρωθυπουργός θα ήταν αιχμάλωτος άγνωστων συμφερόντων. Το αληθές είναι ότι ο κ. Κοντολέων δεν δρούσε μόνος. Υπάρχει απόλυτη ευθύνη του Μαξίμου, που επόπτευε και συναινούσε στις δράσεις της ΕΥΠ, και ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να την επιρρίψει στον υφιστάμενο (και ανιψιό του) Γρ. Δημητριάδη, αντί να αναγνωρίσει το δικό του μέγιστο μερίδιο. Κρυπτόμενος πίσω από τον κ. Δημητριάδη, ο κ. Μητσοτάκης τον μετατρέπει σε Μένιο Κουτσόγιωργα, αντιγράφοντας, σε απελπιστικό βαθμό, τον Ανδρέα Παπανδρέου που δήλωνε «εγώ απλώς προεδρεύω», επιδιώκοντας να γλιτώσει τις ευθύνες του σκανδάλου Κοσκωτά και των τότε υποκλοπών.
Ομως το πραγματικό ερώτημα είναι πώς θα πολιτευθεί στο εξής ο κ. Μητσοτάκης εν μέσω κρίσης και εν όψει της χειμερινής επιδείνωσής της. Την τελευταία τριετία γνωρίζαμε ότι ο κ. Δημητριάδης ήταν ο «πρωθυπουργεύων» ως εξουσιοδοτημένος να αναμειγνύεται στα πάντα και να επικοινωνεί με τους πάντες. Ο κ. Μητσοτάκης ασκούσε υψηλή εποπτεία με ταυτόχρονη σπατάλη πολύτιμου πρωθυπουργικού χρόνου στο επικοινωνιακό παίγνιο. Τώρα, ο κ. Μητσοτάκης θα ακολουθήσει την ίδια τακτική, αναθέτοντας σχεδόν τα πάντα στον νέο γενικό γραμματέα Πρωθυπουργού Γιάννη Μπρατάκο ή θα ασκήσει πραγματική, προσωπική διοίκηση της κυβέρνησής του; Ο κ. Δημητριάδης θα ασκεί κάποια καθήκοντα ατύπως ή θα απουσιάζει πλήρως από την εικόνα;
Παράλληλα, ο κ. Μητσοτάκης θα σεβαστεί τον νέο διοικητή της ΕΥΠ, πρέσβη Θεμ. Δεμίρη (έναν πεπειραμένο διπλωμάτη εγνωσμένου κύρους και ήθους), ή θα αδιαφορεί για τις επισημάνσεις και τις προειδοποιήσεις του; Για παράδειγμα, θα είναι αδιανόητο ο πρωθυπουργός να επαναλάβει το λάθος του Νοεμβρίου 2019, όταν αγνόησε συγκεκριμένες αναφορές για επικείμενη υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου και δεν ανέλαβε επείγουσες διπλωματικές πρωτοβουλίες, προτιμώντας ένα ιδιωτικό ταξίδι -μετά αθλητικών θεαμάτων- στο Λονδίνο. Αργότερα, το καλοκαίρι του 2020, αποδέκτης των αναφορών της ΕΥΠ για την ελληνοτουρκική κρίση ήταν ο κ. Δημητριάδης, χωρίς ο κ. Μητσοτάκης να πολυδιψά γι’ αυτές, προτιμώντας να ενημερώνεται μόνον για ένα μικρό τμήμα τους. Τον δε Νοέμβριο του 2021 ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ Τζ. Πάιατ προέβη σε απόρρητη ενημέρωση, με συγκεκριμένες ημερομηνίες και προειδοποιήσεις για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά ο πρωθυπουργός δεν έπραξε τίποτα, επί τρίμηνο, για την προετοιμασία της χώρας. Επιλεκτική γνώση και ανεπαρκής πρωθυπουργική δράση και στις τρεις περιπτώσεις!
Αν και τους προσεχείς μήνες θα κυριαρχήσουν η επέλαση της ακρίβειας και η επιθετικότητα της Τουρκίας, η κυβέρνηση δεν θα απαλλαγεί από το βάρος της υπόθεσης παρακολούθησης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. Ν. Ανδρουλάκη. Οι -δήθεν αλάθητοι- κύριοι Μητσοτάκης και Δημητριάδης έβλαψαν ανεπανόρθωτα τη Ν.Δ. και τη σταθερότητα του τόπου. Βαρύνονται ήδη με την απώλεια ενός πιθανού μετεκλογικού εταίρου σε κυβέρνηση συνεργασίας. Τα χειρότερα έπονται, καθώς είμαστε ακόμα στην αρχή του κεφαλαίου των υποκλοπών. Προξενεί, μάλιστα, τεράστια εντύπωση ότι ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί επίμονα να συσκοτίσει το σκάνδαλο υποκλοπών των e-mails 17 βουλευτών, όπως και στελεχών της «δημοκρατίας» και δικηγόρων. Η απλή λογική υποδεικνύει ότι ο κ. Μητσοτάκης θα έπρεπε να είναι ο επισπεύδων στην έρευνα, επειδή το hacking των e-mails έγινε, αποδεδειγμένα, την περίοδο 2015-16 επί ΣΥΡΙΖΑ και, βάσει νεότερων στοιχείων, μάλλον και μέχρι τον Αύγουστο του 2019. Η υπόθεση είναι «δεμένη» από το FBI και το δικαστήριο της Νότιας Περιοχής της Νέας Υόρκης, αλλά η κυβέρνηση δεν τολμά να αγγίξει τα ακλόνητα στοιχεία. Και εδώ, επιλεκτική γνώση και δράση του ενοίκου του Μαξίμου.
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις