Μπορεί ένας δημοσιογράφος ο οποίος – κάνοντας το καθήκον του – επιμένει να καλύπτει την αδιανόητη καταστροφή, όπως αυτή που ζήσαμε στην Εύβοια και τα Γεράνεια, να θεωρηθεί «εθνικός κίνδυνος»;
Φυσικά και θα μπορούσε, εάν τον έπιαναν με μπιτόνια βενζίνης και στουπιά στον χώρο εκδήλωσης της πύρινης λαίλαπας. Όταν όμως ο δημοσιογράφος «προσάγεται» με το σκεπτικό ότι άσκησε άδικη κριτική στον υπουργό, τότε η κυβέρνηση και το σύνολο όσων τον παρακολουθούσαν, είναι σίγουρα επικίνδυνοι για την εθνική ασφάλεια της χώρας.
Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση παρακολουθούσε έναν δημοσιογράφο ο οποίος κάλυπτε τα σκοτεινά γεγονότα με τις πυρκαγιές του 2021; Όπου κάποιοι άφησαν την Ελλάδα να καεί συθέμελα με πολλές «θεωρίες συνωμοσίας» να αναπτύσσονται πίσω από αυτή την ενέργεια;
Ποιος στα αλήθεια «παίζει με τις φωτιές», είτε για οικονομικά είτε για άλλα συμφέροντα; Γιατί από την δίκη για την φονική πυρκαγιά στο Μάτι λείπουν βασικοί πρωταγωνιστές οι οποίοι μάλιστα σκανδαλωδώς αναβαθμίστηκαν από την επόμενη κυβέρνηση;
Δείτε την περιγραφή που κάνει ο ίδιος ο Τάσος Τέλλογλου για την παρακολούθηση του:
«Πώς όμως είχε τη βεβαιότητα για την παρακολούθηση με «νόμιμη συνακρόαση» στο διάστημα του Αυγούστου του 2021;
«Αν και είχα καλύψει τις φωτιές στην Αττική και την Εύβοια, στα Γεράνεια Όρη έμεινα πολύ περισσότερες μέρες καθώς η φωτιά σιγόκαιγε επί ένα 10ήμερο χωρίς να είναι σε θέση η πυροσβεστική να την σβήσει. Είχα συγκεκριμένη πληροφορία ότι ήμουνα υπό παρακολούθηση, αλλά είχα και μια πεποίθηση που πήγαζε από την σφοδρότητα με την οποίαν ανώτατος κυβερνητικός αξιωματούχος εξέφρασε σε έντονο ύφος την ενόχλησή του στις 19 Αυγούστου 2021 για ένα tweet μου, που αφορούσε τις πτήσεις των πυροσβεστικών αεροπλάνων στα Γεράνεια. Τη φωτιά την κάλυπτα με συνάδελφο μεγάλης ημερήσιας εφημερίδας, που δέχθηκε τηλεφώνημα την ίδια μέρα και ώρα από άλλον ανώτερο κυβερνητικό αξιωματούχο. Τις μέρες εκείνες είχα στρέψει την προσοχή μου στην περιοχή της Αγίας Σωτήρας που καιγόταν. Εκεί υπήρχε το πατρικό του εκπροσώπου του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, Γιώργου Μουρούτη, που κινδύνευε να καεί. Ο Μουρούτης είχε επικρίνει τον τρόπο με τον οποίον επιχειρούσε η πυροσβεστική, λέγοντας ότι χωρίς αέρα η φωτιά έκαιγε επί τρεις μέρες. Επικοινώνησα μαζί του για να με προσανατολίσει στην περιοχή που δεν γνώριζα.
Όταν αναζωπυρώθηκε η φωτιά γύρω από τα Βίλια δύο μέρες αργότερα, συνεννοήθηκα με τον τηλεοπτικό σταθμό Antenna για τον οποίον ήμουν εκεί, να πλησιάσω την εστία της φωτιάς, ώστε να έχω μια εικόνα για το αν τα συνεργεία έπρεπε να μείνουν στη διάρκεια της νύχτας. Στην επιστροφή μου από την εστία με “μάζεψε” το “ανακριτικό” της πυροσβεστικής με το αιτιολογικό της προστασίας μου από τους ντόπιους, που δήθεν κινούνταν εναντίον μου επειδή βρέθηκα κοντά στην εστία της φωτιάς. Αργότερα, αφού προσήχθην στο τμήμα Μάνδρας, με παρέλαβε στρατηγός της Πυροσβεστικής που μου εξήγησε στο αυτοκίνητό του ότι είχα άδικο για την κριτική που είχα κάνει στην Πυροσβεστική και στην ηγεσία του υπουργείου Πολιτικής Προστασίας για την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς στην Εύβοια (σ.σ.: ήταν από τους επικεφαλής του πυροσβεστικού μηχανισμού εκεί)».