Μαριάννα Κουτέλα απο το ieidiseis.gr
«Τανκς και φασισμός ξανά στο κατώφλι μας». Αυτά ήταν τα λόγια του Βλαντιμίρ Πούτιν κατά την ομιλία του για την 80η επέτειο της νίκης της Ρωσίας στη μάχη του Στάλινγκραντ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Δεν ήταν απλώς η μάχη για μια πόλη, αλλά για το μέλλον της χώρας», πρόσθεσε. Στη συνέχεια, ο Ρώσος Πρόεδρος εξήρε την απίστευτη δύναμη των κατοίκων του Βόλγκογκραντ (γνωστό ως Στάλινγκραντ μέχρι το 1961), κατά τη διάρκεια του πολέμου.
«Είναι ηθικό καθήκον μας να θυμόμαστε τη μεγάλη θυσία κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ. Ειδικά όταν η ναζιστική ιδεολογία επανεμφανίζεται, ενώ η Ρωσία αντέχει στη δυτική επιθετικότητα.
Για άλλη μια φορά η χώρα απειλείται από γερμανικά τανκς. Όμως η κληρονομιά, οι αξίες και η παράδοση διακρίνουν τη Ρωσία», υπογράμμισε ο Πούτιν.
Ο Ρώσος Πρόεδρος αφού επαίνεσε το πνεύμα του σοβιετικού στρατού, που νίκησε τις γερμανικές δυνάμεις των Ναζί στο Στάλινγκραντ πριν από 80 χρόνια, δήλωσε ότι η Ρωσία θα νικήσει στον πόλεμο με την Ουκρανία, για την οποία θεωρεί ότι κυριαρχείται από μια νέα ενσάρκωση του ναζισμού.
Ο Πούτιν επέκρινε δε τη Γερμανία, για την απόφασή της να παραδώσει άρματα μάχης Leopard 2 στην Ουκρανία. «Ξανά και ξανά πρέπει να αποκρούσουμε την επιθετικότητα της Δύσης», επεσήμανε.
Τόνισε μάλιστα, ξανά, ότι είναι έτοιμος να αξιοποιήσει ολόκληρο το οπλοστάσιο της Ρωσίας, το οποίο περιλαμβάνει και πυρηνικά όπλα.
Η μάχη του Στάλινγκραντ
Αποτελεί μία από τις πλέον κομβικές μάχες για την αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την άνοιξη του 1942, η Γερμανία είχε αποφασίσει να πραγματοποιήσει νέα επίθεση κατά της Νότιας Ρωσίας με την κωδική ονομασία «Υπόθεση Μπλε».
Ο Χίτλερ, έπειτα από συμβουλές των οικονομολόγων του Τρίτου Ράιχ, επιδίωκε να καταλάβει τις περιοχές του Καυκάσου που ήταν πλούσιες σε πετρελαϊκά κοιτάσματα, έτσι ώστε να εξασφαλίσει τους απαραίτητους πόρους για να συνεχίσει τον πόλεμο.
Το Στάλινγκραντ θεωρήθηκε περιοχή υψίστης σημασίας:
Γεωστρατηγικά, αποτελούσε βιομηχανική περιοχή στις όχθες ενός ζωτικής σημασίας ποταμού, του Βόλγα, ενός θαλάσσιου περάσματος μεταξύ Κασπίας και ρωσικής ενδοχώρας.
Συμβολικά, ήταν η τέλεια αφορμή για μια νίκη γοήτρου του Γερμανού δικτάτορα, καθώς έφερε το όνομα του μισητού αντιπάλου του Στάλιν.
Η μάχη ξεκίνησε στις 23 Αυγούστου 1942 με καταιγιστικό βομβαρδισμό από τη «Λουφτβάφε» (η πολεμική αεροπορία της Γερμανίας). Στα επόμενα 24ωρα το 80% των κτηρίων της πόλης είχε καταστραφεί.
Στα μέσα Σεπτεμβρίου, οι Σοβιετικοί είχαν εγκλωβιστεί σε μια πολύ στενή ζώνη. Επέλεξαν όμως να αμυνθούν με όλες τους τις δυνάμεις μέσα στην πόλη. Έτσι, το Στάλινγκραντ αν και κατεστραμμένο αποτέλεσε θέρετρο ακατάπαυστων συγκρούσεων. Τον Οκτώβριο η κατάσταση έγινε ακόμα πιο δραματική, καθώς η μόνη οδός ανεφοδιασμού από το Βόλγα για την ΕΣΣΔ βρισκόταν κάτω από τα πυρά των Γερμανών.
Όμως, από την άλλη μεριά, ο σοβιετικός χειμώνας ήταν αβάσταχτος για την επιτιθέμενη πλευρά, η οποία είχε ήδη σημειώσει μεγάλες στρατιωτικές απώλειες. Καθοριστική ήταν η δράση των ελεύθερων σκοπευτών του Κόκκινου Στρατού με «θανατηφόρο» πρωταθλητή τον Ιβάν Σιντορένκο, ο οποίος σκότωσε πάνω από 500 Γερμανούς στρατιώτες.
Τη δόξα όμως του έκλεψε ο Βασίλι Ζάιτσεφ, ο οποίος αν και με 242, αποτέλεσε έμπνευση για την ταινία «Ο εχθρός προ των Πυλών» του Ζαν Ζακ Αρνό.
Μολονότι τον Νοέμβριο του 1942 το 90% του Στάλινγκραντ βρισκόταν υπό γερμανικό έλεγχο, ο Στάλιν ετοιμαζόταν για αποφασιστικά αντίποινα. Έτσι, η κρίσιμη στιγμή της μάχης ήρθε με μια τεράστια σοβιετική αντεπίθεση στις 19 Νοεμβρίου του 1942 με την κωδική ονομασία «Ουρανός». Σχεδιάστηκε από τους στρατηγούς Γκεόργκι Κωνσταντίνοβιτς Ζούκοφ, Αλεξάντρ Μιχαήλοβιτς Βασιλέφσκι και Νικολάι Νικολαΐεβιτς Βουρονόφ.
Συγκεκριμένα, αποτελούσε έναν ελιγμό βαθιάς διείσδυσης που αντί να στοχεύει την κύρια γερμανική δύναμη στην πρώτη γραμμή της μάχης, χτύπησε τις πιο αδύναμες πλευρές, οι οποίες βρίσκονταν εκτεθειμένες στις στέπες γύρω από την πόλη.
Οι Γερμανοί βρέθηκαν προ εκπλήξεως, καθώς κανείς τους δεν περίμενε ότι οι Σοβιετικοί θα έφερναν εις πέρας μια τέτοια επιχείρηση.
Η περικοπή των δύο στρατών κατόρθωσε να εγκλωβίσει 250.000 Γερμανούς μέσα σε λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα στο Στάλινγκραντ. Τους ζητήθηκε να παραδοθούν με ευνοϊκούς όρους αλλά η απάντηση του Χίτλερ ήταν «επίθεση μέχρι εσχάτων».
Στις 16 Δεκεμβρίου οι Σοβιετικοί επιτέθηκαν και πάλι, αυτή τη φορά με την κωδική ονομασία «Κρόνος», που αρχικά βρέθηκε αντιμέτωπη με την αντίσταση του στρατάρχη Φον Πάουλους. Ο Χίτλερ θεωρούσε πως ο Πάουλους θα αυτοκτονούσε πριν ηττηθεί, καθώς κανένας Γερμανός στρατηγός δεν δεν είχε παραδοθεί έως τότε.
Παρόλα αυτά, ο ίδιος εν τέλει αναγκάστηκε να καταθέσει τα όπλα στις 2 Φεβρουαρίου του 1943. Μαζί του, παραδόθηκαν οι εναπομείναντες 22 στρατηγοί και 91.000 στρατιώτες. Από αυτούς, μόνο οι 5.000 κατόρθωσαν να επιζήσουν απο τις κακουχίες της αιχμαλωσίας και να γυρίσουν στην πατρίδα τους μετά τη λήξη του πολέμου.
Από τις δυνάμεις του Άξονα, πιστεύεται ότι υπήρξαν πάνω από 800.000 νεκροί, τραυματίες, αγνοούμενοι ή συλληφθέντες. Από τη σοβιετική πλευρά, οι Ρώσοι ιστορικοί εκτιμούν ότι υπήρχαν 1.100.000 νεκροί, τραυματίες, αγνοούμενοι ή συλληφθέντες, και περίπου επίσης 40.000 άμαχοι.
Η Μάχη του Στάλινγκραντ ήταν η τελευταία μεγάλη επίθεση της Γερμανίας στο Ανατολικό Μέτωπο και σηματοδότησε την αρχή του τέλους των Ναζί.
(Με πληροφορίες από: RT, Reuters, The History Place) Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις