Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ δήλωσε ότι τα γεγονότα του 1915 που σχετίζονται με το Αρμενικό Ζήτημα έχουν χρησιμοποιηθεί ως πολιτικό εργαλείο για περισσότερα από εκατό χρόνια, διαχωρίζοντάς τα από τα ιστορικά γεγονότα, αναφέρει η Turk Press στην αραβική γλώσσα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυτά ανέφερε ο Ακάρ σε ομιλία του την Τετάρτη, στη διάρκεια της συμμετοχής του σε εργαστήριο στην πρωτεύουσα, Άγκυρα, σχετικά με τα γεγονότα μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Αρμενίων το 1915 και τους ισχυρισμούς των Αρμενίων σχετικά με αυτά.
Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας τόνισε τη σημασία της αντιμετώπισης του θέματος από διαφορετικές οπτικές γωνίες για να ριχτεί φως στα γεγονότα, σημειώνοντας ότι το θέμα οδηγήθηκε σε αδιέξοδο με μια προκατειλημμένη προσέγγιση.
Δήλωσε ότι τα αρχεία άλλων χωρών και οι σημειώσεις τους για εκείνη την περίοδο παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στη διευκρίνιση του θέματος χωρίς προκαταλήψεις.
«Ένας λαός σε δύο κράτη»
Σχετικά με τις σχέσεις Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας, ο Ακάρ είπε: «Υποστηρίζουμε κάθε προσπάθεια για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας και την επίτευξη διαρκούς ειρήνης».
Και συνέχισε, «Παρόλα αυτά, η θέση μας είναι αρκετά σαφής σχετικά με κάποιες πρωτοβουλίες που προκαλούν την αποτυχία επίτευξης λύσης».
Τόνισε ότι με βάση την έννοια «Η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν είναι ένας λαός σε δύο κράτη», τα προβλήματα του Αζερμπαϊτζάν είναι προβλήματα της Τουρκίας και η χαρά του είναι και χαρά της Τουρκίας.
Η Τουρκία αρνείται την Αρμενική Γενοκτονία
Η Αρμενία και τα λόμπι της σε όλο τον κόσμο γενικά καλούν την Τουρκία να αναγνωρίσει ότι αυτό που συνέβη κατά την απέλαση των Αρμενίων το 1915 ήταν «γενοκτονία», και ως εκ τούτου να καταβάλει αποζημίωση.
Η Τουρκία επιβεβαιώνει ότι αυτά τα γεγονότα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν «γενοκτονία», αλλά μάλλον τα περιγράφει ως «τραγωδία» και για τα δύο μέρη και ζητά να αντιμετωπιστεί ο φάκελος μακριά από την πολιτική σύγκρουση και να επιλυθεί το ζήτημα από την οπτική γωνία της «δίκαιης μνήμης» , που σημαίνει εγκατάλειψη της μονομερούς θεώρησης της ιστορίας, και κάθε πλευρά να κατανοήσει τι έζησε η άλλη και αμοιβαίο σεβασμό για την προηγούμενη μνήμη κάθε πλευράς.
—