Τα γεγονότα στη Γαλλία κίνησαν την όρεξη των αντιπροσφυγικών φασιστών στην Τουρκία και άρχισαν αμέσως να κάνουν προκλήσεις. Είπαν: «Οι Σύροι στην Τουρκία μια μέρα θα προκαλέσουν παρόμοια προβλήματα με αυτά στη Γαλλία», γράφει ο Χουσεΐν Λίκογλου στη Γενί Σαφάκ.
Τι συνέβη στη Γαλλία; Ποιος ο λόγος για το ξέσπασμα των διαδηλώσεων; Ποιος κρύβεται πίσω από τα γεγονότα; Ας αφήσουμε όλα αυτά τα ερωτήματα στην άκρη. Είναι κρίμα να συγκρίνουμε την Τουρκία και τη Γαλλία σε αυτό το θέμα.
Η ιστορία της Γαλλίας είναι γεμάτη αποικισμούς και σφαγές. Μια χώρα που συνεχίζει να εκμεταλλεύεται αποικίες είναι η Γαλλία. Ένας έφηβος δολοφονήθηκε στο Παρίσι απλώς και μόνο επειδή ήταν μελαχρινός. Και αν το δέρμα του ήταν λευκό, θα βλέπαμε ότι όλη η Ευρώπη θα έβγαινε αλληλέγγυα μαζί του.
Κανείς βέβαια δεν δέχεται να κλείνουν δρόμους, να καίνε αυτοκίνητα και να λεηλατούνται μαγαζιά. Αλλά η σιωπή όσων μιλούν πάντα για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα για το περιστατικό του Παρισιού αποκάλυψε την υποκρισία στην Ευρώπη.
Ποιοι είναι αυτοί που λένε ότι «η Τουρκία θα γίνει σαν τη Γαλλία» και υποκινούν τους αντιπροσφυγικούς και κάνουν προβοκάτσιες μοιράζοντας φήμες, ψέματα, παλιά και νέα, φανταστικά και κατασκευασμένα βίντεο;
Η Συρία εντός των ορίων του εθνικού μας χάρτη!
Καταλαβαίνω την ένσταση της Aicha Tizi, η οποία πιστεύει ότι δεν βρίσκει χώρο να καθίσει στο metrobus λόγω των προσφύγων.
Καταλαβαίνω και τους νέους νεόνυμφους που δεν βρίσκουν σπίτι να νοικιάσουν και παραπονιούνται για τους πρόσφυγες…
Αλλά τι μπορούμε να καταλάβουμε από τη νοοτροπία που λέει: «Αν κακομεταχειριζόμαστε τους πρόσφυγες όπως η Γαλλία, θα ξεσηκωθούν εναντίον μας με παρόμοια γεγονότα;»
Αυτά είναι τα σύνορα της Τουρκίας ή μας τα επέβαλαν;
Οι άνθρωποι που στοχοποιήθηκαν σήμερα από τους εχθρούς των προσφύγων ζούσαν μέσα στα όρια του Εθνικού μας Συμφώνου μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και καθορίστηκαν από το Συμβούλιο των Απεσταλμένων και την Κυβέρνηση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας.
Αν είχαμε τη δύναμη, αν μπορούσαμε να πετύχουμε τα σύνορα του Εθνικού Συμφώνου αντί των τουρκοσυριακών συνόρων που χάραξαν ο Γάλλος διπλωμάτης Picot και ο Βρετανός στρατιωτικός Sykes, θα ήμασταν πολίτες της ίδιας χώρας με τους πρόσφυγες.
Δεδομένων των συνθηκών διαβίωσης, είναι απαραίτητο να ληφθούν σοβαρά υπόψη τα παράπονα προσφύγων, να αξιολογηθούν και να ληφθούν μέτρα χωρίς να χάνεται καθόλου χρόνος για την ανάπτυξη των απαραίτητων πολιτικών. Η κυβέρνηση ασχολείται σοβαρά με αυτό το θέμα εδώ και πολύ καιρό και υπάρχουν αποτελέσματα. Και αυτή είναι μια πτυχή των εργασιών.
Η άλλη διάσταση…
Υπάρχει όμως μια άλλη διάσταση στην οποία πρέπει να εστιάσουμε. Πρέπει να γίνουν εκτιμήσεις σχετικά με τις πραγματικές προθέσεις όσων είναι εχθρικοί προς τους πρόσφυγες στην Τουρκία.
Ο πραγματικός φόβος: μια μέρα Σύριοι που σπουδάζουν στην Τουρκία θα κυβερνήσουν τη Συρία!
Όταν εξετάζουμε αυτούς που έκαναν πολιτική κατά των προσφύγων, πρέπει να δούμε ότι υπάρχει πολύ κακή και επικίνδυνη πρόθεση πίσω από αυτό.
Το αντιπροσφυγικό αίσθημα ξεκίνησε μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (2016). Ειδικά μετά τις επιχειρήσεις Ασπίδα του Ευφράτη και Κλάδος Ελιάς, όταν κατέρρευσε το αμερικανικό σχέδιο «κράτος του τρόμου», κάποιοι προχώρησαν σε ενέργειες κατά των προσφύγων.
Η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία αυξάνει την εχθρότητα προς τους πρόσφυγες.
Φοβούνται ότι η Τουρκία θα γίνει μια δεύτερη Γαλλία ή φοβούνται ότι μια μέρα η Συρία θα επιστρέψει στην κανονικότητα και οι Σύροι που έμειναν στη χώρα μας πολλά χρόνια θα επιστρέψουν στη χώρα τους και θα κυβερνήσουν τη Συρία;
Σε αυτό πραγματικά πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας. Αυτό θα γίνει τελικά. Κάποτε η Συρία θα κυβερνηθεί από αυτούς που έχουν σπουδάσει στην Τουρκία και μιλούν τουρκικά. Αυτός είναι ο πραγματικός τους φόβος.
—