Οι Άραβες πίστευαν ότι μπορούσε να θεραπεύσει τα πάντα. Οι Λατίνοι το θεωρούσαν το ιερό φυτό της αθανασίας και το χρησιμοποιούσαν σε τελετές.
Οι Γάλλοι το ονομάζουν «ελληνικό τσάι» και το χρησιμοποιούν – όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι – τόσο στη μαγειρική, όσο και για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Οι Κινέζοι το αποκαλούν «ελληνικό βραστάρι» και το θεωρούν καλύτερο από το τσάι.
Το φασκόμηλο ή φασκομηλιά (Σάλβια η φαρμακευτική, Salvia officinalis) αναπτύσσεται στις μεσογειακές χώρες και το όνομα του Salvia προέρχεται από το λατινικό ρήμα Salvare που σημαίνει «σώζω» ή «θεραπεύω». Έχει έντονη αρωματική οσμή και καλλιεργείται για τις φαρμακευτικές ιδιότητες του, ως αφέψημα και ως καρύκευμα. Τα φύλλα που είναι και το κατεξοχήν χρησιμοποιούμενο μέρος του φυτού συλλέγονται λίγο πριν ή κατά την αρχή της ανθοφορίας με ξηρό και ηλιόλουστο καιρό, το Μάιο ή τον Ιούνιο και ξηραίνονται στη σκιά.
Οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν ως πολυφάρμακο και έχει εκθειαστεί από τον Διοσκουρίδη, τον Γαληνό, τον Αέτιο και τον Ιπποκράτη. Σε αρχαίες εποχές το χρησιμοποιούσαν για δαγκώματα φιδιών και εντόμων, για να αυξήσουν τη γονιμότητα των γυναικών και για να διώχνουν τα κακά πνεύματα κτλ. Στις περιοχές της Μεσογείου αποξηραίνεται και πίνεται ως αφέψημα, το γνωστό φασκόμηλο.
Είναι ένα βότανο προικισμένο με πολλές θεραπευτικές ουσίες και ιδιότητες, ιδιαιτέρως χρήσιμες στην ιατρική, όπως αντιβακτηριδιακές, αντισηπτικές, καρδιοτονωτικές, σπασμολυτικές και αντιδιαβητικές. Η δε δράση του κατά του διαβήτη έκανε ορισμένους να δηλώσουν ότι, το φασκόμηλο είναι το φάρμακο για όλες τις ασθένειες.
Ως αφέψημα είναι ιδανικό για τη θεραπεία της φαρυγγίτιδας, της ουλίτιδας, καθώς και των άφτρων, αλλά και διαφόρων τραυματισμών του στόματος. Επίσης, τονώνει το νευρικό σύστημα, αυξάνει τη μνήμη και ενεργοποιεί την κυκλοφορία του αίματος. Εάν κάνουμε πλύσεις με αφέψημα στα μέρη του σώματος που πάσχουν από κράμπες, θα ανακουφιστούν.
Αντιμετωπίζονται τα τσιμπήματα από κουνούπια και σφήκες, τρίβοντας με τα φρέσκα φύλλα του φασκόμηλου το ερεθισμένο σημείο.
Το φασκόμηλο χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία.
Στη μαγειρική χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό διαφόρων ζωμών, φαγητών και του ξιδιού ενώ θεωρείται και μελισσοτροφικό φυτό παρέχοντας μέλι εκλεκτής ποιότητας.
Το έλαιο από φασκόμηλο διεγείρει την ανανέωση των δερματικών κυττάρων και αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος. Είναι πλούσιο σε ασβέστιο και βιταμίνη Α, που είναι απαραίτητα για την καθημερινή αναγέννηση των κυττάρων. Αυτή η διαδικασία ανανέωσης βοηθά στην ελαχιστοποίηση και την καθυστέρηση της εμφάνισης των ρυτίδων του προσώπου.
Το έλαιο από φασκόμηλο βοηθά στη βελτίωση της ακμής και του σκασμένου δέρματος, καθώς και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του εκζέματος και της ψωρίασης. Το έλαιο αυτό προστίθεται συχνά σε προϊόντα περιποίησης προσώπου και σώματος (αποσμητικά και αντιμυκητιασικές κρέμες) εξαιτίας των στυπτικών του ιδιοτήτων.
Μπορεί επίσης να προστεθεί στο σαμπουάν για την καταπολέμηση της πιτυρίδας ή να εφαρμοστεί απευθείας στο δέρμα ως εντομοαπωθητικό. Τα προϊόντα που περιέχουν έλαιο από φασκόμηλο μπορεί να βελτιώσουν τα αδύναμα ή εύθραυστα μαλλιά. Το φασκόμηλο βοηθά το σώμα να ελέγξει καλύτερα τις εκκρίσεις φυσικών ελαίων (σμήγματος), τα οποία οδηγούν σε λιπαρά μαλλιά. Κάνοντας απαλό μασάζ με έλαιο φασκόμηλου απευθείας στο τριχωτό της κεφαλής, μπορείτε να αυξήσετε τη ροή του αίματος προς τους θύλακες των τριχών, το οποίο ενθαρρύνει την ανάπτυξη των μαλλιών και ελαχιστοποιεί την απώλειά τους.
Πάντως η χρήση του πρέπει να γίνεται με σύνεση γιατί υπάρχουν περιπτώσεις δηλητηρίασης από υπερβολική χρήση που οφείλεται κυρίως στην ουσία θουγιόνη που υπάρχει στο φυτό.