Λιβυκό στρατιωτικό προσωπικό και αναλυτές επιβεβαίωσαν ότι το ζήτημα των ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων στη χώρα είναι ακόμη άλυτο, τονίζοντας ότι αυτό αποτελεί κίνδυνο για τις πολιτικές, ασφαλείς και οικονομικές συνθήκες της χώρας, εν μέσω ερωτημάτων για το ποιος εμποδίζει την απομάκρυνσή τους, γράφει η αραβική «Μέση Ανατολή».
Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Λιβύης, Μουχάμαντ αλ Μπαργκάτι, θεώρησε την αποτυχία ορισμένων χωρών να μειώσουν τις δυνάμεις τους και τους μισθοφόρους που είναι παρόντες στη χώρα «μια ξεκάθαρη ένδειξη της επιθυμίας τους να παραμείνουν».
Για να χρησιμοποιήσουν αυτή την παρουσία ως κάρτα διαπραγμάτευσης στις σχέσεις της με άλλες ανταγωνιστικές χώρες της περιοχής ή ως μηχανισμό για την ενίσχυση των οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων τους στη Λιβύη.
Τούρκοι αξιωματικοί εκπαιδεύουν τις δυνάμεις της Λιβύης στα περίχωρα της Τρίπολης (Al-Wahda)
Ο αλ Μπαργκάτι, έδωσε μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη συνέχιση αυτής της ξένης παρουσίας στις λιβυκές δυνάμεις, παρά τη διακοπή του πολέμου στη χώρα και την επανάληψη των δεσμεύσεων των περισσότερων λιβυκών ηγετών και των μηνυμάτων καθησυχασμού να μην επιστρέψει η χώρα σε αυτήν την κατάσταση.
Είπε ότι η κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας», με επικεφαλής τον Αμπντούλ Χαμίντ αλ Ντμπεϊμπά, δεν αντιτίθεται στην παρουσία τουρκικών δυνάμεων και Σύριων μισθοφόρων πιστών στην Τουρκία, ούτε οι πρόσφατες στατιστικές δείχνουν μείωση του αριθμού των ρωσικών μελών «Βάγκνερ» που είναι παρόντες στην ανατολική Λιβύη, ακόμη και μετά τον θάνατο του ιδρυτή αυτής της ομάδας, Γεβγκένι Πριγκόζιν, τον περασμένο Αύγουστο.
Ο αλ Μπαργκάτι συμφωνεί με αυτό που υποστηρίζουν πολλοί στρατιωτικοί αναλυτές:
«Οι συγκρούσεις και τα πραξικοπήματα που ξέσπασαν σε ορισμένες χώρες της αφρικανικής ηπείρου κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους εμπόδισαν εντελώς την υλοποίηση των σχεδίων της Μικτής Λιβυκής Στρατιωτικής Επιτροπής (5 + 5 ), σε συντονισμό με την αποστολή του ΟΗΕ, για την απομάκρυνση Αφρικανών μισθοφόρων, ειδικά από τις χώρες του Νίγηρα, του Τσαντ και του Σουδάν από το λιβυκό έδαφος».
Ο αλ Μπαργκάτι συνόψισε το όραμά του για τη λύση «γρήγορη εκλογή προέδρου για τη χώρα και ενοποίηση του στρατιωτικού θεσμού», προειδοποιώντας για τις συνέπειες της καθυστέρησης στην επίτευξη αυτού του στόχου.
Ρωσικές κινήσεις
Ορισμένοι παρατηρητές επισημαίνουν ότι η Ρωσία επιδιώκει να καθιερώσει το στρατιωτικό της σχέδιο, την Αφρικανική Λεγεώνα, που συμπίπτει με τον θάνατο του ιδρυτή του Ομίλου Βάγκνερ, ως αντικατάσταση αυτής της τελευταίας ομάδας, δίνοντάς της ταυτόχρονα επίσημο καθεστώς δίνοντας την καθήκον της επίβλεψής του στον Ρώσο Υφυπουργό Άμυνας, Γιουνούς Μπεκ Γεβκίροφ, ο οποίος έχει επισκεφθεί πολλές χώρες, από τις χώρες της αφρικανικής ηπείρου, με επικεφαλής τη Λιβύη, τον Νίγηρα και την Μπουρκίνα Φάσο, τους τελευταίους μήνες του περασμένου έτους.
Λιβύοι και Τούρκοι αξιωματούχοι συμμετείχαν στους ελιγμούς AVIS 2022 στην τουρκική πόλη Σμύρνη (κυβέρνηση)
Ο Τζαλάλ Χαρτσάουι, ερευνητής στο Ίδρυμα Global Initiatives, είπε ότι ο αριθμός των ξένων δυνάμεων και των μισθοφόρων δεν έχει αλλάξει καθόλου, ειδικά τους τελευταίους μήνες. Τόνισε σε δήλωσή του ότι υπάρχουν περίπου 800 ανεπίσημα στοιχεία που συνδέονται με τη Μόσχα, επιπλέον των περίπου 200 στρατιωτών και αξιωματικών που συνδέονται με τον ρωσικό στρατό στη Λιβύη.
Ο ερευνητής που ειδικεύεται στα θέματα της Λιβύης εντόπισε τις τοποθεσίες της ρωσικής παρουσίας στη Λιβύη, οι οποίες είναι η βάση αλ Τζούφρα και το Μπρακ αλ Σάτι στα νότια της χώρας, η αεροπορική βάση αλ Καρντάμπίγια κοντά στη Σύρτη, η βάση αλ Χαντίμ κοντά στην πόλη Βεγγάζη, και την πόλη Μαρτούμπα κοντά στην πόλη Ντέρνα στην ανατολική Λιβύη. Σύμφωνα με την εκτίμησή του, υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες τουρκικές δυνάμεις στη Λιβύη, μαζί με δύο χιλιάδες Σύρους μισθοφόρους τους.
Ο Λίβυος πολιτικός ερευνητής, Μουχάμαντ αλ Ασμάρ, μοιράστηκε τις προηγούμενες απόψεις σχετικά με τη διατήρηση των θέσεων των δυνάμεών τους στη Λιβύη από τη Ρωσία και την Τουρκία, τονίζοντας την επιθυμία τους «να απόσχουν από τη δημοσίευση στατιστικών στοιχείων σχετικά με τον αριθμό αυτών των δυνάμεων επί του παρόντος ή την ανακοίνωση των λεπτομερειών και της φύσης τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν».
Ο αλ Ασμάρ επεσήμανε ότι «το τουρκικό κοινοβούλιο ανακοίνωσε πρόσφατα την έγκρισή του να παρατείνει την παραμονή αυτών των δυνάμεων για τα επόμενα δύο χρόνια, χωρίς να αποκαλύψει τον αριθμό τους στη δυτική Λιβύη».
Επισημαίνεται ότι αυτή «είναι η προσέγγιση που ακολουθήθηκε από τότε που η προηγούμενη Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας έφερε αυτές τις δυνάμεις στα τέλη του 2019, με την πρόθεση να τις υποστηρίξει στον πόλεμο της πρωτεύουσας από τον Απρίλιο του 2019 έως τα μέσα του 2020».
Μειώθηκαν οι μισθοφόροι των Τούρκων
Ο αλ Ασμάρ δεν απέκλεισε την εγκυρότητα των «εκτιμήσεων για μείωση του αριθμού των τουρκικών δυνάμεων και των Σύριων μισθοφόρων στη Λιβύη, οι οποίοι εκτιμήθηκαν σε οκτώ χιλιάδες το 2021 σε περίπου 3.500 το 2022 και το 2023».
Όσον αφορά την παρουσία της ομάδας «Βάγκνερ», και παρά όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισε αυτή η ομάδα μετά τον θάνατο του ιδρυτή της, ο πολιτικός αναλυτής επιβεβαίωσε ότι ο αριθμός τους είχε μειωθεί σημαντικά από όσα αναφέρθηκαν σε αμερικανικά και ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης και το απέδωσε σε υποχρεώσεις «γιατί αυτές οι δυνάμεις αναλαμβάνουν πολλά καθήκοντα σε γειτονικές χώρες» της Αφρικής, ιδιαίτερα στην περιοχή Σαχέλ και Σαχάρα.
Ο Τούρκος Πρόεδρος σε προηγούμενη συνάντηση με τον Ακίλα Σάλεχ, παρουσία του Προέδρου της τουρκικής Βουλής, Νουμάν Κουρτουλμούς, στο Προεδρικό Μέγαρο (Τουρκική Προεδρία)
Σύμφωνα με την «African Defense Platform» που εκδόθηκε από τη στρατιωτική διοίκηση των ΗΠΑ για την αφρικανική ήπειρο (AFRICOM), σχεδόν δύο χιλιάδες μισθοφόροι της Βάγκνερ έχουν εγκατασταθεί στο κεντρικό τμήμα της χώρας από την απόφαση κατάπαυσης του πυρός που εκδόθηκε το 2020.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο αλ Ασμάρ βλέπει ότι οι συνθήκες των Τούρκων και των Ρώσων για ταυτόχρονη αποχώρηση δεν είναι λιγότερο δύσκολες από την απομάκρυνση των Αφρικανών μισθοφόρων, οι οποίοι είναι οι μεγαλύτεροι σε αριθμό.
Επισήμανε ότι «υπάρχουν έξι φατρίες της αντιπολίτευσης του Τσαντ, που υπολογίζονται σε 25.000 μαχητές, που ασκούν παρουσία στη νότια Λιβύη και μπορεί να βγουν και να επιστρέψουν ξανά πέρα από τα νότια σύνορα και να συμμαχήσουν με τις κύριες δυνάμεις στα ανατολικά και δυτικά της χώρας, με κίνητρο την απόκτηση χρημάτων».
Ο Al-Asmar σημείωσε επίσης την παρουσία περίπου 8.000 μαχητών από τον Νίγηρα και το Σουδάν που χρησιμοποιούν τη νότια έρημο της Λιβύης ως χώρο για τις κινήσεις τους και είπε ότι «η απομάκρυνση όλων δεν θα γίνει χωρίς συναίνεση με τους ηγέτες και τις κυβερνήσεις αυτών χώρες, οι οποίες αντιμετωπίζουν αναταραχές και συγκρούσεις αυτή τη στιγμή».
—