Για τον Πάνο Πετρόπουλο
Πριν από λίγο έμαθα ότι πέθανε ο φίλος μου Πάνος Πετρόπουλος στα 64 χρόνια του. Από τους πιο οξυδερκείς φωτορεπόρτερ που πέρασαν από αυτό το ευλογημένο επάγγελμα. Ευαίσθητος και ανθρωποκεντρικός ως εκεί που δεν παίρνει (και δεν παίρνει άλλο πια…), είχε χαρίσει στην «Ελευθεροτυπία» κάποιες σπάνιες αποτυπώσεις αλήθειας για τον βίο μας, γιατί ο αγαπημένος μας Πάνος, δεν βασιζόταν απλώς στα μάτια του. «Δεν μπορείς να βασιστείς στα μάτια σου όταν η φαντασία σου δεν είναι εστιασμένη», έλεγε ο Μαρκ Τουέιν. Αυτό ακριβώς διέθετε ο Πάνος: απέραντη φαντασία, εστιασμένη στις λαχτάρες, τους καημούς και τους έρωτες των ανθρώπων.
Αν ήμουν τσιρκολάνος, σήμερα θα έλειπε ένα δάκρυ από το ζωγραφισμένο μου γέλιο. Αν ήμουν εστεμμένος, σήμερα θα έλειπε ένα φωτεινό διαμάντι από το στέμμα μου. Αν ήμουν γαιοκτήμονας, σήμερα θα έλειπε ένα μεγάλο εύφορο κομμάτι γης από την περιουσία μου. Είμαι όμως ακτήμονας, πτωχός και πένης. Μονάχα ποιήματα έχω. Και σήμερα μου λείπει αυτό το ποίημα, που μοιάζει σα να μην το έγραψα.
Μπαρ
Θαμώνες δεν υπήρξαμε ποτέ,
κυνηγημένοι ήμασταν
και ήταν μετερίζι μας οι μπάρες.
Εκεί γράφαμε, ο ένας
τα ποιήματα του άλλου.
Τώρα, ούτε απ’ έξω από τα ποιήματά μας
δεν περνάμε, όσοι επιζήσαμε.
Φοβόμαστε μη μας ζητήσουν
το λόγο που τα γράψαμε.
Την σιωπή μου στην Ελένη, στον αδελφό του και στους φίλους/ες που τον αγάπησαν πολύ.
Σε ηλικία 64 ετών έφυγε από τη ζωή ο φωτορεπόρτερ Πάνος Πετρόπουλος, ο οποίος είχε εργαστεί μεταξύ άλλων και στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία».
Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Κώστας Καναβούρης, ο Πάνος Πετρόπουλος ήταν «από τους πιο οξυδερκείς φωτορεπόρτερ που πέρασαν από αυτό το ευλογημένο επάγγελμα. Ευαίσθητος και ανθρωποκεντρικός ως εκεί που δεν παίρνει (και δεν παίρνει άλλο πια…), είχε χαρίσει στην «Ελευθεροτυπία» κάποιες σπάνιες αποτυπώσεις αλήθειας για τον βίο μας, γιατί ο αγαπημένος μας Πάνος, δεν βασιζόταν απλώς στα μάτια του.
“Δεν μπορείς να βασιστείς στα μάτια σου όταν η φαντασία σου δεν είναι εστιασμένη”, έλεγε ο Μαρκ Τουέιν. Αυτό ακριβώς διέθετε ο Πάνος: απέραντη φαντασία, εστιασμένη στις λαχτάρες, τους καημούς και τους έρωτες των ανθρώπων σημειώνει μεταξύ άλλων ο Κώστας Καναβούρης.