Η ετυμηγορία του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ αφορούσε την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Τραμπ για συνωμοσία με σκοπό την ανατροπή του εκλογιοκού αποτελέσματος του 2020.
Ασυλία μόνο για τις πράξεις του ως προέδρου αλλά όχι για τις ιδιωτικές αναγνώρισε το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ στον Ντόναλντ Τραμπ σε μια εξέλιξη που ουσιαστικά συνιστά πολιτική νίκη για τον Αμερικανό πρώην πρόεδρο που πλέον θα θα οδεύσει προς τις εκλογές χωρίς άλλη δικαστική εμπλοκή για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Σημειώνεται ότι η ετυμηγορία του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ αφορούσε την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Τραμπ για συνωμοσία με σκοπό την ανατροπή του εκλογιοκού αποτελέσματος του 2020.
Ο δικαστής Ρόμπερτς στην απόφαση αναφέρει ότι «η φύση της προεδρικής εξουσίας παρέχει στον πρόεδρο απόλυτη ασυλία από ποινικές διώξεις» για πράξεις του προέδρου που αφορούν όμως το αξίωμα (official acts).
«Τουλάχιστον σε σχέση με την άσκηση των βασικών συνταγματικών εξουσιών, η ασυλία [του προέδρου] πρέπει να είναι απόλυτη», επισημαίνει. Ο ίδιος προσθέτει ωστόσο ότι «κάθε πράξη ενός προέδρου δεν συνιστά πράξη που σχετίζεται με το αξίωμα. Ο πρόεδρος δεν είναι πάνω από τον νόμο, αλλά το Κογκέσο δεν μπορεί να ποινικοποιήσει τη διαγωγή του προέδρου στην άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας σύμφωνα με το Σύνταγμα».
Πλειοψηφία 6 – 3
Οι εννέα δικαστές είχαν διαφορετικές απόψεις για το ζήτημα, με τους έξι συντηρητικούς να συντάσσονται απέναντι τους τρεις προοδευτικούς.
Τρία σενάρια προ της απόφασης
Το Ανώτατο Δικαστήριο θα μπορούσε να αποφανθεί ότι ο Τραμπ είναι παντελώς απρόσβλητος ποινικά και από τις τέσσερις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο του Σμιθ.
Αυτό το σενάριο θεωρείται το λιγότερο πιθανό, αλλά αν υιοθετηθεί, τότε οι δικαστές θα έχουν ουσιαστικά τερματίσει την ομοσπονδιακή δίωξη του Τραμπ για ανατροπή των εκλογών του 2020.
Στο άλλο άκρο, το δικαστήριο θα μπορούσε να ακυρώσει εν συνόλω την ασυλία Τραμπ και να επιτρέψει η δίκη να ξαναρχίσει στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο.
Μια απόφαση προς αυτή την κατεύθυνση εμπεριέχει και την μικρή πιθανότητα η δίκη να ξεκινήσει πριν από τις εκλογές του φθινοπώρου, κάτι που απαιτεί ωστόσο ταχύτατες ενέργειες από τους δικαστές.
Υπάρχει όμως και η ενδιάμεση λύση. Πολλοί συνταγματολόγοι εκτιμούν ότι το δικαστήριο δεν θα χαρίσει σε καμία από τις πλευρές μια οριστική νίκη, αλλά αντίθετα θα εκδώσει μία μεικτή απόφαση.
Για παράδειγμα, το δικαστήριο θα μπορούσε να πει γενικά ότι οι πρώην πρόεδροι έχουν ασυλία για εν ενεργεία επίσημες πράξεις τους και να ανακοινώσουν μια νομική δοκιμασία που θα κρίνει πότε μια προεδρική δράση χαρακτηρίζεται «επίσημη».
Οι δικαστές μπορεί στη συνέχεια να αναπέμψουν την υπόθεση στα κατώτερα δικαστήρια προκειμένου αυτά να καθορίσουν ποιες από τις πράξεις του Τραμπ που αναφέρονται στο κατηγορητήριο συνιστούν επίσημες πράξεις (πράξεις δηλαδή κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του) και ποιες «ιδιωτικές».
Η συγκεκριμένη νομική διαδικασία θα μπορούσε να διαρκέσουν εβδομάδες και ή μήνες και να οδηγήσει ακόμη και σε νέες επ’ ακροατηρίω παραθέσεις αποδεικτικών στοιχείων.
Εάν οι δικαστές διατάξουν όντως περαιτέρω ακροάσεις, το πιο σημαντικό επόμενο ερώτημα θα είναι: Πόσο καιρό θα διαρκέσουν αυτές οι ακροάσεις; Κάθε επιπλέον ημέρα καθυστέρησης ενισχύει τη στρατηγική του Τραμπ να αναβάλει τη δίκη για μετά τις εκλογές.
Και εάν κερδίσει, θα μπορούσε να διατάξει, ως Πρόεδρος πια, το κλείσιμο της υπόθεσης.