Κλώνος του WEF και ο «νέος» βρετανός πρωθυπουργός! Θα κάνει άραγε η Γαλλία την διαφορά;

Αυτά κάνει η άφρονη πολιτική διεργασία των τελευταίων ετών στο νησί της πάλαι ποτέ Μεγάλης Βρετανίας. Η όδευση προς τον ευτελισμό ήδη ανασχέθηκε και η πολιτική διόρθωση ακολουθεί, η κάτι τέτοιο υποσχέθηκε ο νεοπαγής νέος Πρωθυπουργός και βλέπουμε αν θα τα καταφέρει, έστω και τώρα, εκεί που τό φτάσαν προηγουμένως οι προηγούμενοι/προηγούμενες. Βρίσκονται στο «τσακ» και κατάφεραν το μέλλον τους να εξαρτάται από το αν και κατά πόσον αποφασίσουν άλλοι/άλλα.

Όπως λχ αν η Αιρμπας αποφασίσει να παράξει μηχανές αεροσκαφών μεγέθους RR κοκ, δικαιώνοντας έτσι το «όλοι μαζί κι ο ψωριάρης χώρια» κι ας μην σε πολλούς ακόμα να μην πολυαρέσει αυτό να που όμως υπάρχει καταννοημένο στο Ενωμένο Βασίλειο. Ένα βασίλειο που από Μητρόπολη αποικιών κινδύνεψε για το αντίθετο, χωρίς ακόμα να δείχνει το αν τελικά το αποφύγει αφού το μέλλον ποτέ, και εκ του ασφαλούς, δεν γνωρίζεται.

Αντίθετα το «η ισχύς εν τη ενώσει» ίσως είναι εις το μέλλον, κάτι καλύτερο. και αυτοί που τα έβγαλαν κάτι παραπάνω θάξεραν από κάτι πολλούς σημερινούς κι εφήμερους.

Στον αντίποδα, η Γαλλία του σήμερα, κυριολεκτικά το «σήμερα» σήμερα λοιπόν αποφασίζει (σιγά που θα αποφασίσει) αλλαγή πορείας προς το μέλλον και θα δούμε το αν θα ξαναγίνει πάλι εκεί το «της Γαλλίας» εξ ίσου δριμύ και επαναλαμβανόμενο. Ας αναμείνουμε παραδειγματιζόμενοι/συνετιζόμενοι. Υπάρχει Ελπίς λοιπόν. Ακόμα.