Στο Ισραήλ έχουν γιγαντωθεί οι κατά Νετανιάχου διαδηλώσεις, μετά την ..διάσωση νεκρών ομήρων, και πολύ καλά πράττουν. Ήταν λάθος του Ισραηλινού Πρωθυπουργού η μη ανάκτηση των ομήρων απο την αρχή, με οποιοδήποτε κόστος, αφού τους είχε εκθέσει πλησίον μη φυλασσόμενης, υπαιτιότητα του, της εκεί συνοριακής με την Γάζα γραμμής.
Τώρα όμως τι γίνεται; Μα το ίδιο. Εκεχειρία και κάθε διαπραγμάτευση με κύριο στόχο την επιστροφή των ομήρων, αφού δεν είναι «Ιφιγένειες» εφόσον αυτοί οι δύστυχοι είναι ακόμα στη ζωή.
Αντ αυτού ο Νετανιάχου τι κάνει; Τα ίδια δηλ. το αντίθετο, όντας πεπεισμένος ότι οι φανατικοί που τους φρουρούν θα τους σκοτώσουν όλους, αφού αυτό επιτάσσει και το θρήσκευμα τους που πιστά ακολουθούν προκαλώντας ακόμα και τον θάνατο τους.
Δεν νοιάζονται ούτε για τους άμαχους διότι δεν νοιάζονται για τους εαυτούς τους, και πάνω σε αυτή την πραγματικότητα ας βαδίσει το Ισραήλ, οποίον Ισραήλ άνοιξε και δεύτερο μετωπο στη Δυτική όχθη, λες και εκεί δεν θα υπήρχαν φανατικοί, δηλ. αποφασισμένοι για τους γνωστούς λόγους.
Συνεπώς τώρα είναι καλύτερα η αποχώρηση Νετανιάχου, άμεση εκεχειρία μα αποχώρηση των Ισραηλινών στρατιωτών από την Γάζα, ΑΜΕΣΗ ανταλλαγή των ζώντων ομήρων με όλους τους φυλακισμένους στο Ισραήλ Παλαιστίνιους, ανακήρυξη δύο κρατών αφού προηγηθεί το εδαφικό. Η ανακοίνωση Νετανιάχου για τιμωρητική συνέχεια δεν οδηγεί σε ανάκτηση των ομήρων, και διαιώνιση των αιματοχυσιών, που δεν είναι σίγουρο ότι θα σταματήσουν έστω και αν συμφωνηθούν τα πιο πάνω, όμως θα μειωθούν αρκετά με μακρινές ελπίδες πλήρους, σε βάθος χρόνου, εξομάλυνσης.
Υ.Γ. Αν αυτό είχε συμφωνηθεί ..τότε μεταξύ Μπεγκίν και Αραφάτ, που ήταν πρόσφορο το έδαφος, και με κάποια παραχώρηση εδαφών πέριξ της Ιερουσαλήμ, που ήταν και το μόνο που χώριζε τους δύο τότε ηγέτες, δεν θα διακυβεύονταν τόσα πολλά ..ή ακόμα και τίποτα σήμερα.