Ακολουθεί μια παρουσίαση των κύριων στατιστικών που αφορούν στην Ελλάδα, της τελευταίας έκδοσης της EUROSTAT “KEY FIGURES ON EUROPE, 2024 EDITION”, June 2024.
Απασχόληση στην ΕΕ (ποσοστό επί του πληθυσμού ηλικίας 20 έως 64 ετών, 2023)
Το ποσοστό απασχόλησης στην ΕΕ, το οποίο μετρά το μερίδιο του πληθυσμού ηλικίας 20 έως 64 ετών που απασχολούνταν, ήταν 75,3% το 2023. Υπήρχαν επτά χώρες της ΕΕ όπου τουλάχιστον το 80,0% των ενηλίκων ηλικίας 20 έως 64 ετών ήταν σε απασχόληση. Τα υψηλότερα ποσοστά παρατηρήθηκαν στην Ολλανδία (83,5%), τη Σουηδία (82,6%) και την Εσθονία (82,1%). Στον αντίποδα, λιγότερο από το 70,0% των ενηλίκων ηλικίας 20 έως 64 ετών ήταν σε απασχόληση στη Ρουμανία (68,7%), την Ελλάδα (67,4%) και την Ιταλία (66,3%).
Ποσοστό ανεργίας (%, μερίδιο εργατικού δυναμικού ηλικίας 15–74 ετών, 2023)
Το 2023, τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας μεταξύ των χωρών της ΕΕ για άτομα ηλικίας 15 έως 74 ετών καταγράφηκαν στην Ισπανία (12,2%) και την Ελλάδα (11,1%). Όλες οι υπόλοιπες χώρες κατέγραψαν ποσοστά κάτω από 8,0%. Η Γερμανία, η Μάλτα και η Πολωνία είχαν σχετικά χαμηλά ποσοστά ανεργίας, κοντά στο 3,0%, ενώ το χαμηλότερο ποσοστό καταγράφηκε στην Τσεχία (2,6%).
Κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (%, μερίδιο του συνολικού πληθυσμού, 2023)
Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, το μερίδιο του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2023 ήταν υψηλότερο στη Ρουμανία (32,4%) και τη Βουλγαρία (30,0%). Επίσης, περισσότερο από το 1/4 του πληθυσμού στην Ισπανία, την Ελλάδα και τη Λετονία ήταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Στον αντίποδα, λιγότερο από το 14,0% των ατόμων στη Σλοβενία και την Τσεχία βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Υλική στέρηση
Η υλική στέρηση αναφέρεται στην επιβεβλημένη αδυναμία (και όχι στην επιλογή) κάλυψης συγκεκριμένων εξόδων, όπως είναι οι απρόβλεπτες οικονομικές δαπάνες. Το 2023, σχεδόν το ένα τρίτο (31,2%) του πληθυσμού της ΕΕ που ζούσε σε ιδιωτικά νοικοκυριά αδυνατούσε να αντιμετωπίσει ένα απρόβλεπτο οικονομικό έξοδο. Περισσότερο από το 40,0% του πληθυσμού αδυνατούσε να αντιμετωπίσει ένα απρόβλεπτο οικονομικό έξοδο το 2023 σε έξι από τις χώρες της ΕΕ, με τα υψηλότερα ποσοστά στη Βουλγαρία (46,7%), τη Ρουμανία (46,4%) και την Ελλάδα 4η με 44%. Αντίθετα, σχετικά μικρά ποσοστά του πληθυσμού στην Ολλανδία και τη Μάλτα αδυνατούσαν να καλύψουν τέτοια έξοδα (15,9% και 15,3% αντίστοιχα).
Ένα άλλο μέτρο υλικής στέρησης είναι η αδυναμία κάλυψης μιας εβδομάδας ετήσιων διακοπών εκτός σπιτιού.
Το 2023, το 28,5% του πληθυσμού της ΕΕ αδυνατούσε να αντέξει οικονομικά αυτό το κόστος. Μερικά από τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά μια εβδομάδα ετήσιας διακοπής εκτός σπιτιού – λίγο πάνω από το 40% του πληθυσμού – καταγράφηκαν στην Ελλάδα, την Ουγγαρία και τη Βουλγαρία, με ένα μέγιστο του 59,5% στη Ρουμανία. Αντίθετα, το ποσοστό του πληθυσμού που δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά μια εβδομάδα ετήσιας διακοπής εκτός σπιτιού ήταν 11,2% στη Σουηδία και ακόμη χαμηλότερο στο Λουξεμβούργο, στο 10,6%. Η Αυστρία (αύξηση κατά 5,0 ποσοστιαίες μονάδες) κατέγραψε μακράν τη μεγαλύτερη αύξηση σε σύγκριση με το 2022 στο ποσοστό των ατόμων που δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά μια εβδομάδα διακοπών. Ακολούθησαν το Λουξεμβούργο (αύξηση κατά 3,0 μονάδες) και η Λετονία (αύξηση κατά 2,9 μονάδες).
Ενεργειακή εξάρτηση
Το ποσοστό ενεργειακής εξάρτησης υποδηλώνει την έκταση στην οποία μια οικονομία βασίζεται στις εισαγωγές για την κάλυψη των ενεργειακών της αναγκών. Το 2022, το ποσοστό εξάρτησης της ΕΕ ήταν 62,5%, δηλαδή οι καθαρές εισαγωγές αντιπροσώπευαν περισσότερο από τα τρία πέμπτα της διαθέσιμης ενέργειας. Καμία από τις χώρες της ΕΕ δεν ήταν αυτάρκης σε σχέση με τις ενεργειακές της ανάγκες, με ορισμένες από τις μικρότερες χώρες – Μάλτα, Κύπρος και Λουξεμβούργο – να βασίζονται σε εξωτερικές προμήθειες για περισσότερο από το 90,0% των αναγκών τους. Ενώ η Ελλάδα με 80% βρίσκεται μαζί με την Ολλανδία στην 4η θέση.
Έσοδα από περιβαλλοντικούς φόρους (%, σε σχέση με το ΑΕΠ, 2022)
Οι περιβαλλοντικοί φόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των οικονομικών παραγόντων, τόσο των παραγωγών όσο και των καταναλωτών.
Το 2022, τα έσοδα από περιβαλλοντικούς φόρους στην ΕΕ ανήλθαν σε 321 δισ. ευρώ, που αντιστοιχούν στο 2,0% του ΑΕΠ. Αυτή η αναλογία έφτασε στο μέγιστο του 5,6% στην Ελλάδα, ενώ ήταν 4,8% στη Βουλγαρία. Αντίθετα, τα έσοδα από περιβαλλοντικούς φόρους αντιστοιχούσαν στο 0,9% του ΑΕΠ στην Ιρλανδία και στο 1,2% στο Λουξεμβούργο.