Η επίσκεψη του επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, Ιμπραήμ Καλίν, στην Τρίπολη της Λιβύης έγινε σαφώς σε μια χρονική περίοδο που οι υποστηρικτές της κυβέρνησης της Τρίπολης αναζητούν διέξοδο από ένα πολιτικό αδιέξοδο που οδήγησε στη διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου και έθεσε σε κίνδυνο τη χώρα που διανύει εδώ και τέσσερα χρόνια σχετική σταθερότητα.
Τουρκική πηγή ασφαλείας αποκάλυψε την Παρασκευή ότι ο Ιμπραήμ Καλίν, επικεφαλής της τουρκικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό Αμπντούλ Χαμίτ Ντμπεϊμπά την Πέμπτη και με άλλους αξιωματούχους. Ο Ντμπεϊμπά ηγείται της Λιβυκής Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας με έδρα την Τρίπολη, που αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και υποστηρίζεται από την Τουρκία.
Σύμφωνα με το Reuters, η πηγή είπε ότι ο Καλίν εξέφρασε την ελπίδα της Άγκυρας να επιλύσει τις συγκρούσεις στη Λιβύη «μέσω της εθνικής συμφωνίας και της συνεχούς αποκλιμάκωσης» και ότι ο Καλίν επιβεβαίωσε επίσης τη δέσμευση της Άγκυρας για την ενότητα και τη σταθερότητα της Λιβύης.
Σημειώνεται ότι η Τουρκία, έστειλε στρατό στη Λιβύη το 2020 για εκπαιδευτικούς σκοπούς και για να υποστηρίξει την κυβέρνηση με έδρα την Τρίπολη ενάντια στον Χαλίφα Χάφταρ, τον διοικητή των δυνάμεων των ανατολικών λιβυκών δυνάμεων (Εθνικός Στρατός της Λιβύης) στα ανατολικά.
Η επίσκεψη του Καλίν αντιπροσωπεύει το υψηλότερο επίπεδο επαφής μεταξύ των δύο πλευρών από την επίσκεψη του Ντμπεϊμπά στην Άγκυρα στα τέλη Μαΐου, και έρχεται σε μια στιγμή που οι αντίπαλες λιβυκές αρχές εργάζονται για να εκτονώσουν μια πολιτική αντιπαράθεση που περιστρέφεται κυρίως γύρω από την ανατροπή του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, Αλ Σιντίκ αλ Καντίρ, τον περασμένο μήνα.
Η Τράπεζα της Λιβύης λαμβάνει και διανέμει έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου της Λιβύης, που αντιπροσωπεύουν την κύρια πηγή όλου σχεδόν του εθνικού εισοδήματος.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης, οι ανατολικές φατρίες ανακοίνωσαν την παύση κάθε παραγωγής πετρελαίου, απαιτώντας την ανατροπή της απόλυσης του αλ Καντίρ, σε μια κίνηση που αύξησε τον κίνδυνο να τερματιστεί η επί τέσσερα χρόνια σχετική σταθερότητα στη Λιβύη, η οποία είχε απολαύσει μόνο λίγη ειρήνη από το 2011, και χωρίστηκε το 2014 στα δύο.
—