του Χρυσόστομου Τσιρίδη.
Εικόνα. Το “πρόσωπο” της σάτιρας πάντα ήταν ιδιαίτερα κυνικό.
.
Με το ξεκίνημα της νέας τηλεοπτικής χρονιάς, τέθηκαν θέματα
κριτικής, σάτιρας και άλλα παρόμοια.
.
Η κριτική είναι δικαίωμα του κάθε ανθρώπου, να εκφράζει δηλαδή την άποψή του
και είναι βέβαια χαρακτηριστικό των ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ κοινωνιών…
.
Θεωρητικά στην Κριτική δεν έχει νόημα να μιλάμε για όρια.
Τα όρια στην Κριτική, όταν μάλιστα είναι ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ, σημαίνουν
ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ.
.
Από την άλλη η λεγόμενη κακόπιστη, εμμονική ατεκμηρίωτη “κριτική”, αντιμετωπίζεται νομικά ως δυσφήμιση, συκοφαντία, προσβολή κλπ.
.
Άρα κατά κάποιο τρόπο θα λέγαμε η Κριτική….ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΑΙ, για να μην
ξεφύγει….
.
Παιδί της Κριτικής, όπως λέω στο ΒΙΝΤΕΟ που ακολουθεί και μάλιστα αυτοπροσώπως, είναι και σάτιρα. Η διαφορετική όμως φύση της “σάτιρας”, όταν μάλιστα (και) συνήθως είναι “ονομαστί”, έχει θέσει κατά καιρούς προβλήματα ορίων.
.
Πόσο σωστά, πόσο λάθος, αυτό ακόμη συζητείται.
.
Στο ΒΙΝΤΕΟ πάντως λέω και μάλιστα…αυτοπροσώπως,
“Η Σάτιρα δεν έχει (δεν ΠΡΕΠΕΙ να έχει) όρια. Έχει όμως ΚΑΝΟΝΕΣ”
.
Το περιεχόμενο του ΒΙΝΤΕΟ (δυόμισι λεπτά) και σε συνεχόμενο κείμενο, για όσους θέλουν απλώς να το διαβάσουν.
.
Αξίζει όμως να το δείτε για τις ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. Έκανα καιρό
να τις βρω στο Διαδίκτυο.