Η Ιερισσός, βρίσκεται στην αρχή της χερσονήσου του Άθω της Χαλκιδικής.
Στη θέση της σημερινής Ιερισσού βρισκόταν η αρχαία Άκανθος, η οποία φημιζόταν για το κρασί της.
Οι νεότεροι κάτοικοι της Ιερισσού, χαρακτηρίζονται ως σπουδαίοι καραβομαραγκοί, συνεχίζοντας ένα παμπάλαιο επάγγελμα που διαδίδεται από γενιά σε γενιά.
Τα καρνάγια της Ιερισσού είναι από τα παλαιότερα στην Ελλάδα
Στο πρώτο ψηφιακό αμφιθέατρο 3D στην Ελλάδα, που διαθέτει το Κέντρο Πολιτισμού, παρουσιάζονται στερεοσκοπικά ντοκιμαντέρ με θέματα το Άγιο Όρος και τη θαλάσσια ζωή.
Το 1932 η παλιά Ιερισσός ισοπεδώθηκε από σεισμό εντάσεως 7,1R.
Η Ιερισσός κατοικείται συνεχώς από τους προϊστορικούς χρόνους έως και σήμερα.
Η αρχαιότερη βεβαιωμένη οικιστική φάση της αρχαίας πόλης χρονολογείται στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου.
Εντυπωσιακός όσο και ενδιαφέρον μάρτυρας αυτής της εποχής είναι το κεντρικό τμήμα μίας ανθρωπόμορφης μαρμάρινης στήλης τύπου Μενιρ που αποτελεί και το αρχαιότερο «έργο γλυπτικής» της Χαλκιδικής.
Αρχαία Άκανθος. Σύμφωνα με τον Ευσέβιο και τα αρχαιολογικά δεδομένα, πιθανή χρονολογία ίδρυσής της είναι το 655 π.Χ.
Ο Θουκυδίδης αναφέρει την Άκανθο, ενώ ο Πλούταρχος τη θεωρεί μεικτή αποικία Ανδρίων και Χαλκιδέων
Ως ελεύθερη πόλη η Άκανθος αρχικά ήταν μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας και αργότερα της Σπαρτιατικής.
Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, μαρτυρείται επιγραφικά στην πόλη η ύπαρξη ρωμαϊκής κοινότητας
Η ζωή της Ακάνθου συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων, μέχρι τα νεότερα χρόνια
Η αρχαία πόλη εκτείνεται σε λοφοσειρά, 600 μέτρα περίπου νοτιοανατολικά από τον οικισμό της Ιερισσού, όπου διατηρούνται λείψανα των τειχών, ένα τμήμα της ακρόπολης, διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη και οικοδομικά απομεινάρια ελληνιστικών χρόνων
Έχουν ερευνηθεί περισσότεροι από 12.000 ελληνιστικοί και κλασσικοί τάφοι από το 2009 και τα περισσότερα ευρήματα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πολυγύρου
Πως πήρε την σημερινή της ονομασία η Ιερισσός; Το 199 π.Χ. την πόλη λεηλάτησαν οι Ρωμαίοι, οι οποίοι την μοίρασαν σε λεγεωνάριους. Κάποια εποχή οι Ρωμαίοι ήταν οι μόνοι κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι την ονόμασαν Ericius, δηλαδή Ερισσός και αργότερα έγινε Ιερισσός.
Σεισμός του 1932
Στις 26 Σεπτεμβρίου 1932 στη ΒΑ Χαλκιδική σημειώθηκε σεισμός μεγέθους 7,1 ρίχτερ.
Η Ιερισσός καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, καθώς γκρεμίστηκαν 650 σπίτια, 83 άτομα έχασαν τη ζωή τους και περισσότερα από 300 τραυματίστηκαν.
Στα υπόλοιπα χωριά περισσότερα από 2.000 σπίτια είτε κατέρρευσαν είτε κατέστησαν ακατοίκητα.
Στην περιοχή εντοπίζονται τρία ενεργά σεισμικά ρήγματα, με το πλέον επικίνδυνο να υπολογίζεται 30 χλμ. σε μήκος και τουλάχιστον 10 χλμ. σε βάθος.
Σύμφωνα με σεισμολόγους η εξορυκτική δραστηριότητα σε τόσο σεισμογενείς περιοχές δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια τόσο των εργαζομένων όσο και των κατοίκων.
Ιδιαίτερη ανησυχία εγείρουν τα φράγματα μεταλλευτικών αποβλήτων που κατασκευάζονται για λογαριασμό της καναδικής Eldorado Gold στα πλαίσια εξορυκτικής επένδυσης (χρυσού-χαλκού).