Ο Τζορτζ Μπάλντοκ γεννήθηκε στην Αγγλία ήταν Άγγλος, έμαθε ποδόσφαιρο και δημιούργησε τη ζωή του και την καριέρα του στη χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο, αλλά η Ελλάδα είχε πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά του. Δεν φανταζόταν όμως ότι εδώ, στο σπίτι του στη Γλυφάδα θα άφηνε την τελευταία του πνοή.
Πάμε πίσω τον χρόνο. Η μητέρα του πατέρα του είχε γεννηθεί στην Ελλάδα, αλλά είχε κρατήσει τις παραδόσεις της χώρας της και στη χώρα που έκανε οικογένεια. Μαγείρευε ελληνικά φαγητά και μιλούσε στον εγγονό της για την Ελλάδα.
Ο μικρός Τζορτζ έψαxνε να βρει το δρόμο του και του τον έδειξε ο μεγαλύτερος αδελφός του ο Σαμ όταν άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο. Τον ακολούθησε και έκανε σημαντική καριέρα.
Έπαιζε στην Πρέμιερ με τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ κι εκεί λίγο πριν εμφανιστεί ο covid19 έδωσε μια συνέντευξη στην εφημερίδα «Τέλγραφ» που έμοιαζε με δήλωση ενδιαφέροντος.
Μίλησε για την ελληνική του καταγωγή μιλώντας με… κλάσματα: «Ο πατέρας μου είχε μισός Έλληνας λόγω της γιαγιάς μου, άρα κι εγώ είμαι κατά το 1/4 Έλληνας».
Στην ΕΠΟ εκείνη την εποχή έψαχναν ποδοσφαιριστές με ελληνικές ρίζες. Συνήθως το σκάουτινγκ γίνεται σε πιτσιρικάδες παιδιά μεταναστών από τη Γερμανία ή άλλες ευρωπαϊκές χώρες που υπάρχει έντονο ελληνικό στοιχείο. Ο Μπάλντοκ δεν ήταν πιτσιρικάς, αλλά έπαιζε σε ένα πρωτάθλημα υψηλού επιπέδου, είχε καλές εμφανίσεις και θα μπορούσε να βοηθήσει την εθνική Ελλάδας.
Κι εκεί ήταν άτυχος. Με το που ξεκίνησαν οι διαδικασίες να πάρει την ελληνική υπηκοότητα, να αποκτήσει ταυτότητα και διαβατήριο ξέσπασε ο κορωνοϊός. Πάγωσαν τα πάντα. Το brexit προσέθεσε περισσότερη γραφειοκρατία στη διαδικασία.
Τελικά στα μέσα Μαΐου του 2022 πήρε στα χέρια του το διαβατήριο και την ταυτότητα. Ήταν χαρούμενος. Θα γινόταν διεθνής και θα έπαιζε για μια χώρα που είχε ακούσει τόσα πολλά από τη γιαγιά του.
Έπειτα ήρθε ένας σοβαρός τραυματισμός, ο υποβιβασμός της ομάδας του στην Τσάμπιονσιπ και η λήξη του συμβολαίου του. Η πρόταση από τον Παναθηναϊκό ήταν μια διέξοδος και μια καλή προοπτική. Θα έπαιζε στο ελληνικό πρωτάθλημα και θα είχε… εξασφαλισμένη τη θέση του στην εθνική. Συμφώνησε με τους «πράσινους» πριν τελειώσει η σεζόν και η μεταγραφή του ανακοινώθηκε στα τέλη Μαΐου .
Στους συμπαίκτες του στην εθνική υποσχόταν να μάθει ελληνικά και χαιρόταν που βρισκόταν σε μια χώρα για την οποία άκουγε διαρκώς στο πατρικό του και ήθελε να τη γνωρίσει.
Δυστυχώς για αυτόν τα όνειρα του έμειναν στη μέση. Στα 31 χρόνια του κι ενώ είχε τρία χρόνια συμβόλαιο κόπηκε το νήμα της ζωής του.
Τα όνειρά του έμειναν μισά. Δεν κατάφερε να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα. Κι επειδή η ζωή πάντα παίζει περίεργα παιχνίδια ήρθε ο χαμός του να συμβεί λίγες ώρες πριν παίξουν οι δύο του αγάπες, η Ελλάδα και η Αγγλία.