Η μαμά μου, Έθελ Σκακέλ Κένεντι, πέρασε ειρηνικά στον Παράδεισο σήμερα το πρωί. Ήταν 96. Πέθανε στη Βοστώνη περιτριγυρισμένη από πολλά από τα εννέα επιζώντα παιδιά της και τους φίλους της. Ο Θεός της έδωσε 34 εγγόνια, 24 δισέγγονα και την ενέργεια να τους δώσει όλη την προσοχή που απαιτούσαν. Την ευλόγησε με μια πλούσια και γεμάτη γεγονότα ζωή. Παρόλο που μειώθηκε τους τελευταίους μήνες, δεν έχασε ποτέ την αίσθηση της διασκέδασης, το χιούμορ της, τη σπίθα της, το σπινθηρισμό της και τη χαρά της. Έπαιρνε χαρά από κάθε στιγμή, αλλά για 56 χρόνια μιλούσε με λαχτάρα για την ημέρα που θα επανενωθεί με τον αγαπημένο της σύζυγο. Είναι μαζί του τώρα, με τα αδέρφια μου Ντέιβιντ και Μάικλ, με τους γονείς της, τα έξι αδέλφια της, τα οποία την είχαν προηγηθεί, και τα «υιοθετημένα» αδέλφια της Κένεντι, Τζακ, Κικ, Τζο, Τέντι, Γιούνις, Τζιν, Ρόζμαρι και Πατρίσια . Από την ημέρα που γνώρισε τον πατέρα μου, η νέα της οικογένεια παρατήρησε ότι ήταν «περισσότερο Κένεντι από τους Κένεντι». Ποτέ δεν ήταν πιο ενθουσιώδης για τη μετά θάνατον ζωή από ό,τι όταν πίστευε ότι θα επανενωθεί επίσης με τα πολλά σκυλιά της, συμπεριλαμβανομένων 16 ιρλανδών σέτερ — όλα βολικά ονομαζόμενα «Rusty».
Η γνωστική ασυμφωνία που της επέτρεψε να κρατά δύο ασυνεπείς αλήθειες στην καρδιά της ταυτόχρονα χωρίς να κουνιέται, έκανε τη μητέρα μου μια συλλογή από ασυμβίβαστες πεποιθήσεις. Μεταξύ αυτών ήταν ο ειρωνικός συνδυασμός της βαθιάς —σχεδόν τυφλής— ευλάβειας για την Καθολική Εκκλησία και ασέβειας προς τους κληρικούς της. Ήταν αμέσως εντυπωσιασμένη από τους προέδρους της Αμερικής, τους οποίους γνώρισε όλους προσωπικά, και ταυτόχρονα δύσπιστη για την κυβέρνηση και για όλα τα πρόσωπα εξουσίας. Ισορροπούσε την περιφρόνησή της για την προσποίηση και την υποκρισία με μια απεριόριστη ανοχή στα λάθη και στα λάθη των άλλων.
Ο Θεός την προίκισε επίσης με μια αέναη στάση ευγνωμοσύνης που τροφοδότησε τη γεύση της για περιπέτεια και μια ανεξέλεγκτη πλεύση σε μια ζωή που κατακλύζεται από μια συνεχή παρέλαση σπαραχτικών τραγωδιών. Η ηλιόλουστη αισιοδοξία της έφερε τελικά τον συντετριμμένο πατέρα μου στη ζωή μετά τη δολοφονία του αδελφού του και στη συνέχεια βοήθησε τα παιδιά της να ευδοκιμήσουν μετά τη δολοφονία του συζύγου της πέντε χρόνια αργότερα.
Μεταξύ των πιο καθοριστικών ιδιοτήτων της ήταν η ηθική και η σωματική αφοβία. Ήταν μια απαράμιλλη ιππεύτρια και κατείχε το ρεκόρ άλματος εις ύψος έφιππος, πηδώντας 7′9″ σε άλογο Τέταρτου. Οι κριτικοί την ονόμασαν μεταξύ των καλύτερων ερασιτεχνών τενίστριες και ήταν ανταγωνιστική δύτης. Αλλά έκανε κάθε άθλημα καλά — από το ποδόσφαιρο μέχρι το σκι, το θαλάσσιο σκι και το καγιάκ. Η πειθαρχημένη στωικότητά της και η βαθιά της πίστη στον Θεό της επέτρεψαν να αντέξει πάνω από δέκα χρόνια εγκυμοσύνης χωρίς παράπονο. Υπέστη επίσης τη δολοφονία του συζύγου της και του θείου της Τζακ και τον πρόωρο θάνατο δύο από τα παιδιά της. Διάφορα αεροπορικά δυστυχήματα σκότωσαν και τους δύο γονείς της, τον αδερφό της, την κουνιάδα της και τον ανιψιό της Τζον. Ποτέ δεν της άρεσε να πετάει, αλλά η ανησυχία της δεν την εμπόδισε ποτέ να επιβιβαστεί σε αεροπλάνο. Ενώ έδινε σύντομη στροφή στα δικά της μνημειώδη βάσανα, έδειχνε πάντα έντονη συμπόνια για τους άλλους.
Η μητέρα μου επινόησε τη σκληρή αγάπη και μπορούσε να είναι σκληρή με τα παιδιά της όταν δεν ανταποκρινόμασταν στις προσδοκίες της. Αλλά ήταν επίσης πολύ πιστή, και πάντα ξέραμε ότι θα στεκόταν σκληρά πίσω μας όταν δεχόμασταν επίθεση από άλλους. Ήταν το πρότυπό μας για αυτοπειθαρχία, ανθεκτικότητα και αυτοπεποίθηση. Έκανε σε καθένα από τα 11 παιδιά της την αγάπη της για τις καλές ιστορίες, τον αθλητικό της χαρακτήρα, το ανταγωνιστικό της πνεύμα και τη βαθιά περιέργεια για τον κόσμο και το έντονο ενδιαφέρον για ανθρώπους κάθε καταγωγής, γεγονός που την έκανε να ενθουσιάσει όλους όσους συναντούσε – από το ταξί. οδηγοί στους προέδρους — με έναν αμείλικτο καταρράκτη ερωτήσεων για τη ζωή τους. Μας έδωσε επίσης σε όλους μας την αγάπη της για τη γλώσσα και για την καλή αφήγηση. Της πιστώνω όλες τις αρετές μου. Είμαι ευγνώμων για τη γενναιοδωρία της να παραβλέπει τα λάθη μου.