Την άποψή του για το politically correct εξέφρασε ο Σταμάτης Φασουλής κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στο “Στούντιο 4”.
Ο διάσημος σκηνοθέτης τόνισε στην αρχή: “Δεν έχει όρια η σάτιρα, μην λέμε βλακείες. Τα όρια τα βάζεις εσύ και το κοινό εκείνη την ώρα. Δεν λέω ότι είμαστε απόγονοι εξ αίματος με τον Αριστοφάνη. Μπορεί να μην έχουμε γραμμή αίματος αλλά έχουμε την ίδια γλώσσα, βλέπουμε το ίδιο φως και το ίδιο τοπίο. Αυτό είναι μεγάλη σύνδεση. Όταν ο Αριστοφάνης μιλούσε για τον Αλκιβιάδη και τον έλεγε “ευρύπρωκτο” δεν γινόταν κανένα θέμα για αυτό. Το politically correct έχει γίνει πια dettol, σαν να μπαίνεις εντατική. Μην πεις το ένα, μην το άλλο, άσε μας αγάπη μου! Όταν αρχίζουν και σβήνουν συγγραφείς, άσε με τώρα”.
Ο Σταμάτης Φασουλής δεν έκρυψε ότι υπήρξε περίοδος που το politically correct τον επηρέασε αισθητά: “Κάποια στιγμή αισθάνθηκα άσχημα. Δεν αισθάνθηκα ότι λογοκρινόμουν, αισθάνθηκα ότι αυτολογοκρινόμουν και δεν ήταν καλό το αίσθημα. Και κάποια στιγμή είπα “δεν πάτε στο δι@ολο όλοι; Εγώ θα γράφω αυτό που θέλω”. Έγινε ένας διάλογος με τους δύο Σταμάτηδες που έχω μέσα μου. Κουβεντιάζεις με τον εαυτό σου και λες “θα κάνω αυτό”, ξυπνάς το πρωί και κάνεις ένα τρίτο”.
Εντάξει.
Σαν πουστράκι φουστανάτο
νάτο το τσιράκι, νάτο
γλείφει της ελίτ τον πάτο
από πάνω μέχρι κάτω.
Όλο σκέρτσο κι όλο νάζι
την υπογραφή του βάζει
πως ο Έλληνας δεν μοιάζει
των Αρχαίων που θαυμάζει.
Το πουλάκι του το παίζει
σε μιας σκύλας το τραπέζι
μας γελά και μας εμπαίζει
και μας φτύνει – δεν μας χέζει;
Οι ορθότητες τον καίνε
κι οι απάτες δεν του φταίνε.
Φασουλή καλά τον λένε.
Κουκλοθέατρο, καημένε!
Απ’ της κριτικής το βάρος
κι από το πολύ του θάρρος
τρέμει η Μύκονος κι η Πάρος
ω που να τον πάρει ο Χάρος!
Σάτιρα.
με το αρθρο του σταματη μου φυγε το ενα ματι
με το “ποιημα φασουλη”, μου πεσε και το πουλι.
χαχαχαχα έχω πεθάνει
βασικά έπρεπε να βάλω:
“οι ορθότητες του φταίνε
κι οι απάτες δεν τον καίνε”
αυτό θα ταίριαζε καλύτερα
φοβερό το σχόλιό σου όμως!
και ωραία η ομοιοκαταληξία!