ΑΜΦΙΠΟΛΗ-ΤΥΜΒΟΣ= Οι εξελίξεις τρέχουν και εγώ από κοντά βήμα, βήμα. Μπορεί να έχουν περάσει δέκα ολόκληρα χρόνια και ακόμη να βρισκόμαστε στο σκοτάδι γιατί κάποιοι έτσι αποφάσισαν, αλλά η Αμφίπολη θα βρει τον τρόπο να μας δώσει τα μυστικά της.
Γιατί “Οψέ θεών αλέουσι μύλοι, αλέουσι δε λεπτα”, δηλαδή “οι μύλοι των θεών αργούν αλλά αλέθουν καλά”.
Ένα κομμάτι γης που ενώνει ουσιαστικά την Ανατολή με τη Δύση και εκτείνεται από την Αμφίπολη ως τους Φιλίππους αποτέλεσε το “άγιο δισκοπότηρο” για κάθε λογής κατακτητές. Και σε αυτό πάνω, εκτείνεται ένα “θαύμα”! Ένα χρυσό θαύμα που στους πρόποδές του επιχειρήθηκαν αμέτρητες σκηνές, στα βάθη του αμέτρητες προσπάθειες και στην ψυχή του γεννήθηκε και θέριεψε η δύναμη των Μακεδόνων!
Και φυσικά μιλάω για το Παγγαίο. Η μυθολογία μας θέλει, τη Δανάη, το μοναχοπαίδι του βασιλιά Ακρίσιου του Άργους να έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην “αξία” του Παγγαίου. Ο Ακρίσιος αναζητούσε τον κληρονόμου του που δεν ερχόταν. Απευθύνθηκε στο Μαντείο των Δελφών για να βρει λύση στο πρόβλημά του και ο χρησμός που έλαβε δεν ήταν της αρεσκείας του. Βλέπετε του είπε ότι θα υπάρξει κληρονόμος, όμως όχι από εκείνον αλλά από την κόρη του, η οποία, θα έφερνε στο κόσμο ένα γιό. Ένα γιό που κάποια στιγμή θα σκότωνε τον παππού του.
Και ο Ακρίσιος φυλάκισε την κόρη του. Άλλοι λένε ότι έφτιαξε ένα χάλκινο θάλαμο κάτω από την αυλή του παλατιού του, άλλοι πάλι ότι την έβαλε σε ένα ψηλό πύργο, ορειχάλκινο,στολισμένο μεν, αλλά χωρίς παράθυρα και πόρτες παρά μόνο ένα μικρό φεγγίτη απ΄όπου έμπαινε ο αέρας και το φως…
Όπου όμως κι αν την έκρυψε δεν αποτέλεσε εμπόδιο για τον Δίο που την είχε ήδη βάλει στο μάτι. Και όταν ο Δίας ήθελε κάτι…απλά το αποκτούσε. Και ενώ θα μπορούσε να μεταμορφωθεί σε οτιδήποτε ήθελε, ένα μικρό φύλλο, ή μια αχτίδα φωτός, ή ακόμη και ο ίδιος ο αέρας, αποφάσισε να μετατραπεί σε χρυσή βροχή και να γονιμοποιήσει τελικά τη Δανάη η οποία γέννησε τον Περσέα!
Μια χρυσή βροχή όμως που κάλυψε απ΄άκρη σ΄άκρη το “χρυσό θαύμα” γεμίζοντάς το με ολόχρυσες φλέβες…
Τυχαίο; Δεν νομίζω. Και επειδή ούτε και οι εκάστοτε διεκδικητές του το νόμιζαν, είναι απολύτως βέβαιο ότι τα μυστικά που κρύβει είναι πέρα από κάθε φαντασία.
Αυτή λοιπόν την περιοχή που εδώ και δεκαετίες κάποιοι σκαλίζαν με προσοχή προσπαθώντας να μας αναδείξουν το μέγεθος της σημασίας του, κάποιοι άλλοι σήμερα, απλά φέρνουν μεν στο φως ευρήματα χωρίς όμως να τους αποτίνουν την πρέπουσα αξία…
Και φέρνουν στο φως Μακεδονικούς τάφους και ιερά και νεκροταφεία, δηλώνοντας με άνεση κιόλας, διαπράττοντας “ύβρη” ότι έχουμε μπροστά μας μια νέα Πομπηία, πιστεύοντας έτσι ότι δηλώνουν την μεγάλη της και καλά αξία.
Που μόνο τη ζωφόρο του υποτιθέμενου νεκρικού θαλάμου του Τύμβου Καστά, να διαβάσουν, με τους δυο νεκρούς, τις Σφίγγες, τις Νίκες, τον Ταύρο με τον χρυσό ηλιακό δίσκο κρεμασμένο στο στήθος του, τους τρίποδες, τους Μακεδόνες με τα όπλα τους και τη νεκρική κλίνη με τον κόκκινο μανδύα…θα έπρεπε να έχουν αισθανθεί τουλάχιστον λίγοι για το επάγγελμα που εξασκούν…
Δεν άντεξα σήμερα με αυτά που έλαβα ως ενημέρωση. Δεν θα αναφέρω τι.
Εγώ δεν θα είμαι εδώ. Σας θερμοπαρακαλώ λοιπόν, πιέστε με τον τρόπο σας. Μην δεχθείτε ένα μουσείο απλά (φυσικά και είναι σημαντικό και το μουσείο) και μια ιστορία πλασματική. Θα τολμήσουν να εκθέσουν τα οστά; Με τι σχολιασμό; Αγνώστου κατόχου; Δέκα χρόνια μετά κανένας δεν αναφέρει τίποτα. Και άδεια για εξέταση DNA με αυτά της Βεργίνας δεν δίνουν. Με κάποιες αιτιολογίες γελοίες θα πω. Τα ευρήματα είναι μόνο αυτά; Γιατί έχουμε copy paste σε κοντινή απόσταση μικρότερων τάφων; Γιατί το σημείο του Λέοντα που εξετάστηκε από ειδικό και με νεότερης τεχνολογίας μηχανήματα, δεν μας παρουσιάζεται; Γιατί να μην έχουμε όλοι την απεικόνιση του λαβύρινθου; Γιατί θάψαμε την δεύτερη είσοδο/έξοδο; Γιατί επιμένουν σε νεκρικό θάλαμο ενώ δεν είναι; Γιατί…γιατί…γιατί
Σας εκλιπαρώ λοιπόν. Δεν μας αξίζει όλο αυτό. Δεν σας αξίζει όλο αυτό!